"Lac" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos malacopterixios.

2. Peixe do grupo dos malacopterixios.

3. Grupo de peixes osteíctios que teñen os raios das aletas brandos e articulados.

1. Relativo ou pertencente aos malacostráceos.

2. Crustáceo da clase dos malacostráceos.

3. Clase de artrópodos do subfilo dos crustáceos que comprende os representantes máis coñecidos deste grupo. Teñen unha cuncha que recobre o tórax e unha aleta caudal en forma de abano.

1. Acción e efecto de manipular.

2. Conxunto de operacións que se poden facer coas mans sen necesidade de efectuar desprazamento.

PERSOEIRO

Actor, autor e director teatral. En 1946 debutou no teatro profesional na compañía de Alejandro Ulloa, e pouco despois no cine co filme Mariona Rebull (1947). En 1977 foi nomeado director do Centro Dramático Nacional, e a mediados da década de 1980 fundou a Compañía Nacional de Teatro Clásico. Foi director do Instituto de las Artes Escénicas y la Música (INAEM) do Ministerio de Cultura (1989-1990). Dirixiu obras de autores clásicos e modernos, das que destacan Marat-Sade (1968), Tartufo (1978) e El Misántropo (1997), e tamén de produción propia, como Yo me bajo en la próxima...y usted? (1982) e Tan lejos, tan cerca (1998). Recibiu o Premio Nacional de Interpretación (1960), o Premio Nacional de Teatro (1974), a Medalla de Oro al Mérito en las Bellas Artes (1991) e o galardón de honra dos premios Max de teatro (2000).

PERSOEIRO

Músico. Dirixiu o Orfeón Burgalés (1929-1936) e a Escuela Municipal de Música de Burgos. Das súas obras destacan Sonata Castellana (1921), Poemas de Juventud (1923), Sonata Gallega (1926), Sonata para guitarra (1933), Colección de cantos populares burgaleses (1932) e El mozo de mulas (1936). Recibiu o Premio Nacional de Música por unha extensa e documentada Colección de Cantos Populares Burgaleses e o primeiro premio da Sociedade Filharmónica da Coruña (1927) por Sonata Gallega.

1. Produción de medula ósea.

2. Adquisición dunha vaíña de mielina por parte das fibras nerviosas en proceso de desenvolvemento.

PERSOEIRO

Físico e matemático francés. Colaborou con Lavoisier nos célebres experimentos que deron lugar á descomposición da auga en osíxeno e hidróxeno e a súa posterior síntese. Continuou as investigacións matemáticas de Monge. Nun estudo que fixo sobre a curvatura das superficies inclúese o teorema que leva o seu nome.