"Imo" (Contén)

PERSOEIRO

Novelista e crítico literario portugués. Cofundador da revista Presença e fundador de Portugália Editora (1935), foi crítico, Crítica (1942-1982), biógrafo, Vida e obra de Fernando Pessoa (1950), ensaísta, Tendências do Romance Contemporâneo (1933) e cultivou a novela psicolóxica con Elói ou Romance numa cabeça (1932), Uma história de província (1934) e Internato (1946).

PERSOEIRO

Arquitecto alemán. Estableceuse en Burgos, rematou a Cartuja de Miraflores (1488), que comezara o seu pai, Juan, e construíu na catedral a capela do condestable Pedro Fernández de Velasco (1482-1496). En Sevilla traballou nas obras da catedral (1497-1502) e, de novo en Burgos, rematou o coro da igrexa de San Esteban.

PERSOEIRO

Bibliógrafo. Catedrático emérito de Bibliografía da Universidad de Madrid, escribiu Bibliografía de la literatura hispánica (1950-1980) e Mil biografías de los Siglos de Oro. Índice bibliográfico (1985). En 1984 recibiu o Premio Internacional Nicolás Antonio de Bibliografía da Syracuse University, de Nova York.

PERSOEIRO

Personaxe do cristianismo primitivo. Mago de Samaria, creu en Xesús pola predicación do diácono Filipe e pretendeu comprarlles aos apóstolos Pedro e Xoán o poder de comunicar o Espírito Santo.

PERSOEIRO

Escritor. Teórico e representante do Nouveau Roman, das súas obras destacan Le tricheur (1946), Le sacre du printemps (1954), Le vent (1957), La route des Flandres (1960), Histoire (1967), Leçon de choses (1975), Géorgiques (1981), La chevelure de Bérenice (1985), L’invitation (1988) ou Photographies (1992). Recibiu o Premio Nobel de Literatura en 1985.

PERSOEIRO

Economista e especialista en ciencias sociais . Especializouse no estudo da toma de decisións nas organizacións económicas complexas. Das súas obras destacan Administrative Behavior (1947), Organizations (1958), Human Problem-Solving (1972), Models of Bounded Rationality (1982), Reason in Human Affairs (1983), Protocol Analysis (1984) e Scientific Discovery (1986). Recibiu o Premio Nobel de Economía en 1985.

PERSOEIRO

Político inglés. Xefe dos liberais nacionais do goberno de Mac Donald, foi ministro do Foreign Office (1931-1935). Partidario dun entendemento pacífico con Hitler, secundou a política de non-intervención na Guerra Civil Española. Foi ministro de Interior, chanceler do exchequer (1937-1940) e lord chanceler (1940-1945).

FILOSOFOS

Filósofo e político francés. Foi o xefe da á moderada do partido republicano e un constante defensor das liberdades. Foi ministro de Instrución Pública (1870 e 1871-1873) e situouse á fronte do consello de ministros (1876-1877) durante a Terceira República Francesa. Os seus enfrontamentos co presidente Mac Mahon provocaron a súa caída.

PERSOEIRO

Comezou a súa penitencia de estilita aos sete anos, sobre unha columna situada nunha montaña coñecida co nome de Monte Admirable, preto de Antioquía. A súa festividade celébrase o 3 de setembro.

PERSOEIRO

Asceta sirio. Anacoreta nun convento abandonado de Antioquía e finalmente viviu durante corenta anos sobre unha columna, da que lle veu o sobrenome, e na que non se podía sentar nin deitarse. Con sona de taumaturgo, exerceu unha considerable influencia na causa da ortodoxia de Calcedonia. Representouse como un vello demacrado, esfarrapado e colocado de pé sobre o capitel dunha columna. A súa festividade celébrase o 5 de xaneiro para os latinos e o 2 de setembro para os orientais.

GALICIA

Poeta. Representa un momento de transición, cando a poesía grega se achegou á vida cotiá. O seu fragmento máis extenso é unha sátira na que elabora a temática misóxina de Hesíodo.