"To" (Contén)

MONTES

Monte da serra do Larouco que serve de límite entre as parroquias de Baltar e Vilamaior da Boullosa (Baltar). O seu cumio acada os 1.398 m de altitude.

FILOSOFOS

Filósofo brasileiro. Licenciado en Dereito na Universidade de Recife, foi catedrático de Lóxica no Colexio Pedro II de Rio de Janeiro. Concibiu a filosofía como o medio para investigar os grandes problemas que atinxen á existencia humana, buscou eliminar preconceptos e falsas esperanzas, a través do método da introspección, de tal xeito que proporcionasen un coñecemento fundamental e verdadeiro que lle permitira ao home enfrontarse directamente á vida e á morte. Das súas obras destacan O mundo interior; ensaio sôbre os dados gerais da filosofia do espírito e Finalidade do mundo; estudos de filosofia e teleologia naturalista.

GALICIA

Arqueólogo. Director do Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense. Dirixiu escavacións arqueolóxicas en diversos puntos de Galicia. Colaborou, entre outras publicacións, en Boletín Auriense, Cuadernos de Estudios Gallegos, Grial e El Museo de Pontevedra. Foi autor de obras como Estudios de numismática romana (1973), Pazos, torres e curral do Bispo de Ourense (1994) e Xesús Ferro Couselo: ensinante, galeguista, arqueólogo, erudito, investigador, o protector do noso patrimonio cultural (1996); e coautor, entre outros, de Museo Arqueolóxico, Ourense (1995) e O convento de San Francisco de Ourense (2000). Membro do Instituto de Estudios Gallegos Padre Sarmiento.

GALICIA

Avogado e profesor. Licenciouse en Filosofía e Letras pola Universidad de Valladolid, e en Políticas e Económicas, pola de Madrid. Doutorouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela co estudo “La legislación de los sínodos diocesanos de Orense en los siglos XV y XVI, sobre los sacramentos del Bautismo, Penitencia, Eucaristía y Matrimonio”. Foi funcionario do Corpo Técnico da Administración do Estado e do Corpo Técnico do Instituto Nacional de Previsión de Pontevedra, ademais de profesor de ensino medio en Ferrol, Pontevedra e Ourense, e maxistrado de traballo en Pontevedra. En 1934 ingresou no Seminario de Estudos Galegos. É autor de numerosos traballos de investigación, como “Notas sobre motivos ornamentales visigóticos: El ladrillo con relieves”, “Los normandos en Galicia” ou “El Monasterio de Montederramo: estudo histótico-artístico”. Escribiu O libro da heráldica galega (2000).

PERSOEIRO

Periodista e político italiano. Foi director de Il Regime Fascista, secretario xeral do Partito Nazionale Fascista (1925-1926), membro do Gran Consiglio del Fascismo (1935) e ministro de Estado (1938). Partidario de declarar a guerra ás democracias liberais, ao final da Segunda Guerra Mundial morreu executado.

GALICIA

Mestre e político. Foi presidente do Comité Executivo Local do Partido Popular do concello de Narón e concelleiro voceiro. Elixido deputado do Congreso pola Coruña, ocupou este cargo na V, VI e VII lexislaturas, nas que foi membro da Comisión de Educación, Cultura e Deporte, e vicepresidente primeiro da Comisión de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento.

1. fariñudo.

2. farnelo.

PERSOEIRO

Pintor e debuxante inglés. Cultivou a paisaxe e escribiu Diary (Diario, 1793-1821), obra que permite o coñecemento do mundo artístico londinense. Foi membro da Royal Academy.

PERSOEIRO

Rei do Ponto (? 185-169 a C). Estableceu a capital en Amasia e apoderouse de Sinope. No 183 a C derrotou a Eumenes II de Pérgamo.

GALICIA

Músico e compositor, fillo de Mauricio Farto Parra. Estudiou no Conservatorio da Coruña e profesionalmente foi pianista. Establecido en Ferrol, exerceu a docencia e dirixiu varias orquestras. Compuxo numerosas rondallas e cancións.

PERSOEIRO

Compositor, musicólogo e director coral. Comezou os estudios musicais no seminario de Valladolid e, posteriormente trasladouse á Coruña para ingresar na Banda do Rexemento de Zamora establecida na cidade. Seguiu a carreira militar, fundou a rondalla Blanco y Negro, dirixiu o orfeón coruñés El Eco, e fundou o orfeón Cantigas da Terra e os coros Queixumes dos pinos e Saudade. Da súa produción destacan as pezas Froleos, Lolita, Foliada de Augasantas, Risas e bágoas, Quer que lle quer, Unha bágoa, Polvorita e Foliada de San Benito de Angoares. Foi membro correspondente da Real Academia Galega e académico numerario da de Belas Artes da Coruña.

1. 1. Que ten ou denota abundancia e fartura.

   2. Aplícase ao terreo que se dedica ao cultivo e é moi fértil

   3. Aplícase aos alimentos que nutren moito.

2. Que dá do que ten con xenerosidade, especialmente falando de comida.

PERSOEIRO

Rei de Exipto (1936-1952) e do Sudán (1951-1952), fillo e sucesor de Fu’ad I. O seu goberno tentou o equilibrio entre as intervencións británicas e as aspiracións do Partido Nacionalista Wafd. O descontento pola corrupción do goberno e o fracaso na guerra contra o Estado de Israel provocaron a creación do movemento dos Oficiais Libres que forzaron a abdicación do rei (1952) no seu fillo Fu’ad II e o seu exilio.

PERSOEIRO

Director de orquestra. Estudiou no Conservatorio de Roma e foi director do Conservatorio Cagliari. En 1948 fundou en Roma o Collegium Musicum Italicum, e posteriormente, a orquestra I Virtuosi di Roma. Difundiu o repertorio italiano do s XVIII e especializouse na obra de A. Vivaldi.