"Eva" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, drenado polo río Genil, no límite con Córdoba (4.079 h [1996]). A base da súa economía é a agricultura, na que destacan os cultivos de cereais e hortalizas.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Almería, Andalucía, na desembocadura do río Almanzora (9.625 h [1996]). O termo municipal esténdese entre as serras de Almagro, ao NO, e de Almagrera, ao SL. A principal actividade económica é a agricultura, tanto de regadío (cereais e patacas) como de secaño (oliveiras). Ao NL da vila está o castro de Fuente Álamo, acrópole da cultura argárica datada entre o 2000 a C e o 1300 a C. Ademais, preto da desembocadura do Almanzora, localizáronse os xacementos prerromanos de Almizaraque e Villaricos. Do seu patrimonio cultural cómpre salientar o castelo do marqués de Los Vélez (s XVI) e a igrexa neoclásica.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, situado nos contrafortes setentrionais da Serranía de Ronda (2.038 h [1996]). A economía é principalmente agrícola e destacan, sobre todo, os cultivos de legumes e oliveiras.

MUNICIPIOS

Municipio da comarca de Baza, provincia de Granada, Andalucía, drenado polo río Guadalquivir (2.314 h [1996]). Sitúase ao N da serra de Baza e ao S de serra de Cazorla. A principal actividade económica é a agricultura, na que destacan as oliveiras, que proporcionan materia prima para unha pequena industria do aceite.

PERSOEIRO

Avogado. En 1964 entrou a formar parte da Unión de Artes Gráficas da Central Nacional Sindicalista (CNS). En 1976 foi o artífice da creación da Organización de Fabricantes de Pastas de Papel y Cartón. En 1977 participou na comisión xestora que fundou a Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE), da que foi presidente en 1984, cargo no que foi confirmado en 1990, 1994 e 1998. En representación da patronal asinou o Acuerdo Económico y Social (AES) co primeiro goberno socialista. Foi vicepresidente de Sarrió Papelera de Leiza (1987) e presidente de Celulosa e Papel de Ferrol (1988).

GALICIA

Pintora. Licenciada en Belas Artes pola Universidad de Bilbao (1982) e graduada en talla en madeira pola Escuela La Palma de Artes Plásticas de Madrid (1977). Foi profesora de debuxo e directora da Escola de Artes Plásticas e Deseño Ramón Falcón de Lugo (1983). A súa obra caracterízase polo emprego dunha variada gama cromática; cultivou as paisaxes e o retrato, e acusou a influencia de David Hockney. Entre as súas obras destacan Nenúfares (1999), Pedrito en 1998 (1998) ou Manu en 1996 (1996). Realizou traballos de restauración no Museo Nacional de Iconos de Torrejón de Ardoz (1976). Realizou exposicións nas principais cidades galegas e españolas, entre as que destaca Narracións da paisaxe (2000). No ano 1999 realizou o cartel para o XII Congreso ordinario da Asociación de Fiscais. Recibiu, entre outros, o primeiro premio de pintura Erausketa (Bizkaia, 1981).

PERSOEIRO

Poetisa. Entre 1922 e 1939 emigrou a Praga, Berlín e París, por mor da Revolución e da Guerra Civil do seu país. Na súa poesía, clasificada como simbolista, detéctanse influencias da poesía popular e de movementos máis modernos. Publicou, entre outras obras, Večernij al’bom (Álbum de solpor, 1911) e Car-devitsa (A raíña virxe, 1922).

RIOS

Río afluente do Miño pola dereita. Nace na vertente sudoccidental da serra do Faro de Avión, na parroquia de Petán (concello da Cañiza). O seu curso adopta unha dirección meridiana (N-S) coa que drena as parroquias das Achas, Parada das Achas e Valeixe, no concello da Cañiza, e Mourentán e Arbo, no concello de Arbo. Desemboca na última destas despois de percorrer uns 16 km e drenar unha conca de 92 km2.

RIOS

Río afluente do Miño pola esquerda. Nace na parroquia de Bangueses (concello de Verea). O seu curso adopta unha dirección SL-NO coa que drena os concellos de Verea, Quintela de Leirado e Pontedeva. Desemboca no límite entre as parroquias de Trado (concello de Pontedeva) e Valongo (concello de Gomesende), despois de percorrer uns 12 km e drenar unha conca de 132 km2. Achega ao Miño un caudal medio de 2,5 m3/s.

RIOS

Río da vertente cantábrica que serve de límite entre as comunidades autónomas de Cantabria e o Principado de Asturias. Nace na vertente setentrional de Peña Prieta, nos Picos de Europa, atravesa La Liébana e desemboca no mar Cantábrico pola ría de Tinamayor.

CAPITAIS

Capital do jude ṭ de Hunedoara, Romanía, situada á beira do Mures (76.498 h [1999]). Está dominada por un outeiro que conserva no seu cumio as ruínas dunha cidadela do s XIII.

PERSOEIRO

Pintor e teórico da arte. Estudiou filosofía en París. Nos seus estudios teóricos introduciu conceptos procedentes da psicanálise e da socioloxía. Colaborou na revista Tel Quel e foi un dos fundadores do grupo Support-Surface e da revista Peinture cahiers-théoriques. Entre os seus escritos destaca Histoire-critique d’une peinture (Historia-crítica dunha pintura, 1975).

1. Baixar a marea.

2. Diminuír o nivel das augas dunha corrente de auga ou dun líquido.

3. Minguar a lúa ou entrar en cuarto minguante.

4. Baixar o sol cara ao ocaso.

5. Ir a menos unha cousa en tamaño, cantidade, importancia ou intensidade.

6. Afastarse unha nave do seu rumbo.