"Mens" (Contén)

PERSOEIRO

Estadista alemán. Naturalizado austríaco, foi conde e príncipe de Metternich-Winneburg (1806). Estudou en Estrasburgo (1788-1790) e entrou ao servizo da diplomacia austríaca a partir de 1790. Despois da derrota fronte a Francia, foi chanceler e adoptou unha política conciliadora respecto a Napoleón. Restableceu o poder austríaco en Italia e Alemaña e impuxo un novo equilibrio político europeo no Congreso de Viena (1814-1815). Por medio da Cuádrupla Alianza, tentou opoñerse aos principios da liberdade e autodeterminación dos pobos. A insurrección de Viena de 1848 obrigouno a dimitir.

CIDADES

Cidade da división de Dacca, Bangladesh, que está situada á beira dun brazo do Brahmaputra, ao N de Dacca (188.713 h [1991]).

1. Relativo ou pertencente a Las Palmas de Gran Canaria ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Las Palmas de Gran Canaria.

1. Que sucede antes da menstruación.

2. Síndrome previo ao inicio da menstruación, que se caracteriza xeralmente por irritabilidade, tensión emocional, ansiedade, cambios de humor, cefalea, peitos dolorosos e turxescentes, e retención de auga no organismo.

CIDADES

Cidade da oblast’ de Moscova, Rusia (86.000 h [estim 1987]). A súa economía baséase na industria téxtil e nas construcións mecánicas.

PERSOEIRO

Escultor alemán. De novo viaxou a Würzburg, onde acadou un gran prestixio. A súa obra, incluída no gótico tardío pero sen o dramatismo e o expresionismo xermánico, é dificilmente separable das numerosas obras producidas no seu obradoiro. Realizou Eva (1491) e a Tumba do bispo Rudolf von Scherenberg (1496-1499) para a catedral de Würzburg, o Retablo do Sagrado Sangue (1499-1505) para a Jakobskirche de Rothenburg ob der Tauber, e o Retablo da Virxe (1505-1510) para a Herrgottskirche de Creglingen.

PERSOEIRO

Pintor holandés. Coñecido como Rembrandt, foi discípulo dos pintores italianistas Jacob Isacszoon van Swanenburch e Jacob Symonszoon Pynas. En Leiden traballou estreitamente con Jan Lievens e en 1631 trasladouse a Amsterdam, onde frecuentou o taller de Pieter Pieterszoon Lastman. Estilisticamente partiu dunha base italiana clasicista, influído pola obra de Caravaggio, aínda que a súa obra se dividiu en dúas etapas, diferenciadas pola morte da súa dona, Saskia (1644). Na primeira (1625-1644) partiu dun naturalismo aínda non formado e reforzado por un claroscuro máis formal que ideolóxico (A lección de anatomía do doutor Tulp, 1632). A luz e a cor empregadas foron suaves e potenciaron a beleza plástica dos conxuntos, nos que con frecuencia representou a filósofos e a personaxes bíblicos (A lapidación de Santo Estevo, 1625), aínda que tamén tratou o tema mitolóxico (Artemisa, 1634) e o retrato (A parella feliz, 1634). O segundo período correspondeuse...

1. Relativo ou pertencente a São Tomé e Príncipe, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de São Tomé e Príncipe.

3. Crioulo de base portuguesa que se fala en São Tomé. OBS: Tamén se denomina forro.

FAMILIAS

Familia de enxeñeiros e industriais alemáns. Werner von Siemens (Lenthe 13.12.1816-Berlín 6.12.1892) especializouse en galvanoplastia e construcións eléctricas. Xunto con J. G. Halske fundou a empresa Siemens Halske (1847), dedicada ás instalacións telegráficas. Enunciou o principio da dínamo (1866), construíu unha locomotora eléctrica que funcionou en Berlín (1879) e ideou tamén pilas, pirómetros e luces eléctricas. Os seus irmáns Wilhelm von Siemens (Lenthe 4.4.1823-Londres 19.11.1883) e Friedrich von Siemens (Menzendorf 8.12.1826-Dresden 24.4.1904), inventaron o forno de recuperación para a fusión do aceiro e do vidro. Con Werner colaborou tamén outro irmán, Carl von Siemens (Menzendorf 3.3.1829-Menton 21.3.1906). A obra dos Siemens foi continuada polos tres fillos de Werner.

PERSOEIRO

Arquitecto, pintor e deseñador. A súa obra pictórica aproximouse ao neoimpresionismo. En 1985 editou o libro manifesto Déblaiement d’art (1895) e proxectou para a súa familia a casa Bloemenwert, en Ukkel, onde anticipou unhas formulacións funcionais. En 1899 instalouse en Alemaña, onde proxectou o interior do Folwang Museum de Hagen (1900-1902). A súa obra evolucionou cara á simplificación e a súa formulación pedagóxica da experimentación nova colocouno ao límite da pedagoxía da Bauhaus.

PERSOEIRO

Químico. Fixo investigacións sobre a análise de gases e desenvolveu novos métodos de análise gravimétrica e o método, chamado de contacto, para a produción de ácido sulfúrico (1878). En 1886 descubriu o xermanio.