"Nicolás" (Contén)

PERSOEIRO

Conquistador. Aristócrata, en 1501 foi nomeado gobernador das Indias co fin de pacificar La Española e impoñer a autoridade real. Introduciu o réxime de encomenda dos indios, utilizando o seu traballo como base para a economía mineira complementada posteriormente co desenvolvemento da agricultura e da gandaría.

PERSOEIRO

Astrónomo e arqueólogo francés. Foi o primeiro en confeccionar un mapa da Lúa e en observar, á luz do día, o planeta Mercurio. Estudou tamén a circulación do sangue no corpo e contribuíu a establecer un catálogo de plantas exóticas de Francia.

PERSOEIRO

Diplomático e político francés. Doutorouse en Dereito en Dole e entrou no consello privado do Emperador Carlos V en 1524. Conseguiu o favor do chanceler Mercurino A. Gattinara, e á súa morte en 1530 converteuse en primeiro conselleiro de estado do emperador. Interveu nos coloquios de Ratisbona e Worms (1539).

PERSOEIRO

Pintor francés. Formado con Noël Jouvenet, recibiu influencias de Quentin Varin. Foi a París (1612) e traballou nos talleres de Georges Lallemand, Ferdinand Elle e Alexandre Courtois, onde colaborou con Philippe de Champaigne. En 1624 instalouse en Roma onde admirou a Rafael e Tiziano e pintou dentro dunha estética clasicista obras como Et in Arcadia ego... (1629-1630), Le triomphe de Flora e a serie de Bacchanales encargadas polo cardeal Richelieu. Volveu á corte francesa (1640), como pintor recoñecido e pintou a Dernière Cène para a capela de Luís XIII de Francia.

PERSOEIRO

Sindicalista e político. Obreiro metalúrxico de profesión, durante o Franquismo foi detido pola súa afiliación á UGT e desterrado a Las Hurdes. Foi secretario xeral da UGT (1976-1994) e en 1974 rexeitou o cargo de secretario xeral do PSOE, aínda que foi membro da súa comisión executiva (1970-1977) e deputado por Bizkaia no Congreso (1977-1987). Dimitiu como deputado e rompeu as relacións UGT-PSOE por desavinzas coa política económica e laboral do goberno socialista.

PERSOEIRO

Escritor francés. Reflectiu as súas experiencias en 250 volumes, entre outros, La fille naturelle (1769), Le paysan perverti (1775), La vie de mon père (1779), Les contemporaines (en 42 volumes, 1780-1785), Nuits de Paris (1783) e as memorias amorosas Monsieur Nicolas (1794-1797).

PERSOEIRO

Político, médico e xurista. Foi membro fundador do Partido Demócratico (1849) e gobernador de Valladolid (1854-1856). Durante a Revolución de 1868 permaneceu en Madrid, onde foi alcalde. Presidiu as Cortes Constituíntes (1869-1870 e 1872-1873) e foi ministro de Gobernación (1870).

PERSOEIRO

Político. Dirixente do Partido Democrático, foi ministro de Graza e Xustiza no goberno republicano de E. Figueras i de Moragas (1873). Presidente do Consello de Ministros (1873), formou un goberno conservador que provocou a extensión da Insurrección Cantonalista. Negouse a firmar algunhas penas de morte e dimitiu (1873). Ao producirse a Restauración, exiliouse a París, onde colaborou na fundación do Partido Republicano Progresista de M. Ruiz Zorrilla. Volveu a Madrid (1884) e fundou o Partido Republicano Centrista (1887), de tendencias antifederais. Tentou o reagrupamento do republicanismo español con alianzas electorais como a Unión Republicana de 1903, que presidiu.

CIDADES

Cidade da provincia de Bos Aires (132.918 h [2001]).

CIDADES

Cidade do estado de Nuevo León, México, situada 10 km ao N de Monterrey (496.879 h [2000]).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Las Palmas, Canarias, situado ao O da illa (7.668 h [2001]). Ten importancia a agricultura, especialmente a produción de plátanos. Tamén destaca a pesca, a industria alimentaria e o turismo.

LOCALIDADES

Localidade do municipio de Moratinos, provincia de Palencia, Castela e León, situada á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago. No s XII existiu un hospital de peregrinos dedicado principalmente a leprosos.

PERSOEIRO

Xeógrafo. Escribiu Galliae antiquae descriptio geographica (1627). O seu irmán, Guillaume Sanson, escribiu Introdution à la géographie (1681).

PERSOEIRO

Político. De nome completo Nicolas Paul Stéphane Sarkozy de Nagy-Bocsa, graduouse en dereito civil pola Universidade de París X Nanterre e exerceu como avogado especializado en dereito familiar e de empresa. Comezou a carreira política con 22 anos ao ser elixido concelleiro da cidade de Neuilly-sur-Seine, da que tamén foi alcalde de 1983 a 2002. En 1988 conseguiu a acta de deputado no Parlamento Francés. Nos anos 1993-1995 foi ministro de Finanzas e portavoz do Executivo no gabinete de Édouard Balladur. En 2002 foi nomeado ministro do Interior durante o mandato de Jean-Pierre Raffarin, posto que desempeñou ata marzo de 2004, cando pasou a ser ministro de Economía, Finanzas e Industria. En novembro de 2004 dimitiu do seu cargo por ser designado líder de Unión por un Movemento Popular (UMP). En maio de 2005 retomou o ministerio baixo o goberno de Villepin, durante o período de disturbios nos suburbios das grandes cidades francesas. En maio de 2007 foi elixido presidente da República Francesa...

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto húngaro. Naturalizado francés, foi o representante da arte cinética. Destacan unha torre espazo-dinámica (1954), Lux I (1957), Chronos I e Musiscope (1960), órgano electrónico que proxectaba formas e cores. Aplicou a técnica e a cibernética á arte e ao urbanismo, en proxectos como La cite cibernetique (1969).

PERSOEIRO

Militar e político francés, duque de Dalmacia. Tomou parte en case todas as campañas de Napoleón I Bonaparte, pero distinguiuse nas da Península Ibérica, onde foi nomeado xefe de Andalucía (1810), despois de tomar Sevilla (1809). Pasou a Portugal, pero foi derrotado na Batalla de la Albuera (1811). Finalmente foi nomeado xefe das tropas francesas na Península (1813) e, aínda que apoiou a Napoleón durante os Cen Días, aceptou a restauración borbónica e recoñeceu a Luís XVIII de Francia como monarca. Foi ministro de Guerra (1830-1832), presidente do consello de ministros (1832, 1839, 1840-1847) e mariscal xeneral de Francia (1847).

PERSOEIRO

Pintor ruso. Naturalizado francés, coñeceu a G. Braque e F. Léger e orientouse cara á abstracción, cunha obra a base de cores puras e vivas dispostas verticalmente sobre o lenzo en masas xeometricamente moi grosas. Posteriormente volveu a un tipo de figurativismo, con influencias realistas e pintou paisaxes.

PERSOEIRO

Xurista. Foi xuíz de primeira instancia e instrución en Viana do Bolo (1900-1914). Escribiu La Aldea gallega: Estudio de derecho consuetudinario y economía popular, hecho en el partido judicial de Viana del Bollo (1914), que foi o primeiro intento de recompilación de datos etnográficos da comarca de Viana.

PERSOEIRO

Historiador romántico. Foi colaborador de Saint--Simon (1814-1817) e bibliotecario do Palais-Royal (1835). Escribiu Histoire de la conquête d’Anglaterre par les Normands (1825), Récits des temps mérovingiens (1840) e Essai sur l’histoire de la formation et des progrès du Tiers État (1953).