"OMI" (Contén)

1. 1. Ciencia que estudia a estrutura dos seres vivos baseándose na observación mediata ou inmediata e recorrendo, polo xeral, á disección. Distínguense a anatomía animal, da que forma parte a anatomía humana, e a anatomía vexetal.

   2. Arte de disecar ou separar as partes dun ser vivo para descubrir a súa situación e estrutura.

   3. Estudio da estrutura dun ser vivo mediante a disección das partes que o integran.

   4. Estrutura dun ser vivo.

   5. Disección ou separación das partes que integran un ser vivo.

2. Análise sutil.

3. 1. anatomía comparada

      Rama da anatomía que ten por obxecto o estudio anatómico comparativo dunha mesma estrutura (un órgano, un aparello, etc) en diferentes seres vivos co fin de establecer analoxías e homoloxías ou diferencias. Foi Cuvier, o ‘pai da anatomía comparada’ quen, ao publicar (1800-1805) as súas Leçons d’anatomie comparée (Leccións de anatomía comparada), sistematizou, ordenou e valorou debidamente esta ciencia.

   2. anatomía descritiva

      Rama da anatomía que estudia de xeito analítico a localización, a forma e o desenvolvemento das partes (órganos, aparellos, etc) dos seres vivos.

   3. ...

1. Disecar, executar ou realizar a anatomía dun corpo.

2. Discernir minuciosamente, analizar sutilmente.

GALICIA

Arquitecto nado en Cee (A Coruña). Inscribiuse como estudante entre 1654 e 1656 na facultade de Artes da Universidade de Santiago. Comezou a traballar nos talleres da Catedral de Santiago desde 1662 onde desenvolveu un ascenso profesional rápido: tres anos máis tarde xa aparecía vencellado ao fabriqueiro Vega y Verdugo que o promocionou como Aparellador Maior da catedral (1669). Pouco tempo despois, en 1676 acadou o cargo de mestre de obras coa obriga de organizar os espectáculos de fogos artificiais, trazar e dirixir todas as obras do edificio catedralicio e as posesións do cabido santiagués. Como arquitecto cómpre salientar as súas numerosas intervencións na catedral: a remodelación da Porta Santa (1694), o pórtico real da Quintana (1695-1700), a capela do Pilar (1686-1710) e sobre todo, a Torre do Reloxio (1676-1680) onde chegou ao seu cumio monumental e decorativo. A todo isto hai que lle engadir a súa actividade como mestre de obras municipal. Desta época son edificios civís tan significativos...

1. Ausencia de lei.

2. Estado social no que a confusión e a mutua contradición das normas existentes crean unha grave desorganización na conduta de certos individuos. Este concepto foi formulado por Émile Durkheim.

1. Contrario aos principios da economía.

2. Dise do que produce máis gastos que beneficios, do que é pouco ou nada aforrativo.

1. Contradición real ou aparente entre dúas leis ou entre dous preceptos dunha mesma lei. Cando a contradición é irredutible, o intérprete debe considerar non escrito o precepto contrario aos principios xerais do sistema xurídico en cuestión, ou ben anular os dous e cualificar a situación como un caso de lagoa legal.

2. Contradición entre dúas proposicións que, consideradas illadamente, teñen tantas razóns xustificadoras unha coma a outra. Kant formulou catro antinomías que implican a crítica á metafísica tradicional: eternidade e infinidade do mundo, natureza da substancia, existencia dun determinismo universal e existencia dun ser absolutamente necesario.

3. paradoxo.

1. Relativo ou pertencente ao antinomismo ou aos antinomianos.

2. Seguidor do antinomismo.