"hem" (Contén)

Nome xenérico das lesións tumorais constituídas polo crecemento patolóxico de elementos vasculares.

Retención de sangue nunha cavidade articular. As principais causas son as postraumáticas, a hemofilia e, máis raramente, as enfermidades propias das articulacións.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘sangue’.

Colorante obtido do campeche por extracción con NH3 e ulterior tratamento con aire. Emprégase para tinguir os tecidos animais e os corpúsculos nucleares.

ómito de sangue procedente do aparato gastrointestinal.

eritrocito.

Relativo ou pertencente ao sangue.

Presencia de sangue na suor.

Operación de reconto dos glóbulos vermellos do sangue.

Nome empregado frecuentemente para indicar os sales ou o hidróxido de ferriprotoporfirina. Preséntase no corpo humano en casos patolóxicos, como no envelenamento por fósxeno ou na anemia perniciosa.

hematites.

Óxido férrico, de fórmula Fe2O3. Cristaliza no sistema rómboédrico. Ás veces ten un aspecto terroso e atópase mesturada con arxila e outras impurezas. É de cor gris nos cristais e vermella nas variedades terrosas e ten brillo metálico gris. Ten unha dureza de entre 5 e 6 e uha densidade de 5,26. É a mena máis importante de ferro.

hemat(o)-.

Aplícase ao animal que se alimenta de sangue.

Nutrición a base de sangue. É propia dalgúns parasitos do home (percebellas, pulgas ou piollos) e doutros animais.

Especialista en hematoloxía.

Parte da medicina dedicada ao estudo dos elementos do sangue e ao estudo clínico e ao tratamento das enfermidades producidas polas alteracións destes elementos. Ás técnicas hematolóxicas habituais (contas globulares ou estudios de frotis sanguíneos e medulares), uníronselle os avances da bioloxía, da química e da electrónica, que permitiron novos estudios de antíxenos e de anticorpos, de cultivos de tecidos, etc, á vez que se fixeron numerosos estudios sobre a coagulación sanguínea. Estes avances repercuten no estudo clínico dos trastornos comunmente chamados enfermidades do sangue. Os transplantes de medula ósea mostráronse eficaces no tratamento dalgunhas destas enfermidades e de certas aplasias medulares.

Relativo ou pertencente á hematoloxía.