"ibn" (Contén)

ENTRADA LARGA

Fórmula para calcular a derivada enésima do produto de dúas funcións u e v. A fórmula é

FORMULA

Onde

FORMULA2

é un número combinatorio.

FILOSOFOS

Filósofo e matemático alemán. De cultura enciclopédica, realizou contribucións no ámbito da física, a historia, o dereito e a relixión. Bibliotecario e historiógrafo dos duques de Hannover, viaxou por Alemaña e Italia. Partiu do racionalismo de Descartes e admitiu o innatismo das ideas, que contrapuxo aos coñecementos empíricos, e o argumento a priori da existencia de Deus, que retocou lixeramente. Afastouse de Descartes na concepción da res extensa, ao atacar o materialismo mecanicista cunha análise que o levou á mónada como elemento último das cousas, indivisible e, polo tanto, inexistente e inmaterial. Tanto as substancias materiais, como anímicas son, pois, mónadas, concibidas como “forzas de representación e de apetencia”, esencialmente dinámicas e teolóxicas. O mundo é o conxunto xerarquizado destas mónadas, simples e independentes, pero creadas por Deus cunha sincronización perfecta: a correspondencia, no home, entre ánima e corpo non é máis que un caso...

1. Relativo ou pertencente a G. H. Leibniz ou ás súas teorías.

2. Partidario das teorías de G. H. Leibniz.

PERSOEIRO

Xurista. Foi autor do primeiro libro xurídico conservado, Kitāb al-muwa Palatino; ṭṭ a (Libro do camiño plano), onde se recolle o código e a base da escola malikita.

PERSOEIRO

Viaxeiro e xeógrafo. Coñecido tamén como al-Muqaddasī, foi autor dunha descrición dos países islámicos occidentais que visitou, a excepción de Al-Andalus.

PERSOEIRO

Historiador árabe magrebí. Foi autor dunha historia musulmá de Magreb e de Al-Andalus, Kitāb al-Bayān al-Mu Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ḡ rib fī ah_bār mulūk al-Andalus wa-l-Magrib (1311?), que narra ata a conquista de Marraquex polos benimeríns (1269).

PERSOEIRO

Poeta, lexicógrafo e gramático hebreo. Residiu en Córdoba e estivo baixo o mecenado de I Palatino; ṣḥ aq ibn Šaprut e do seu fillo Hasday. Dedicouse aos estudos gramaticais e redactou o Mahberet, primeiro léxico bíblico completo en hebreo. A súa obra poética fundamental foi unha carta rimada de estilo bíblico que escribiu no cárcere.

PERSOEIRO

Astrónomo e matemático andalusí. Adscrito á corte de Mu Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ǧ āhid de Dénia, da súa vasta produción destacan Respostas a preguntas sobre matemáticas d’al-Biruni e Sobre propiedades dos triángulos rectángulos escalenos.

PERSOEIRO

Imán, fillo de ‘Alī ibn Abī Tālib e dunha dona da tribo dos Banū Hanīfa. Medio irmán de Husayn, á morte deste (680) foi elixido imán e mahdī pola rama extremista do xiísmo.

PERSOEIRO

Sultán de Delhi (1325-1351), fillo de Jiyat al-Dīn Tughluq. O seu goberno significou o declive da hexemonía de Delhi sobre India.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi o fundador da seita almohade. Orixinario da tribo bérber masmuda, predicou a estrita observación do Islam, fronte ao formalismo almorábide vixente. En 1121 proclamárono mahdī e os seus adeptos, chamados al-muwa Palatino; ḥḥ idūn, dominaron axiña a rexión de Sūsah e Antiatlas. A súa obra foi continuada polo seu discípulo ‘Abd al-Mu’min.

PERSOEIRO

Califa almohade (1199-1213), fillo e sucesor de Abū Yūsuf Ya’qūb. Arrebatou as Illes Balears a ‘Abd Allāh ibn Is Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ḥ aq ibn Ġāniya, pero foi derrotado por unha coalición cristiá en Las Navas de Tolosa (1212) e refuxiouse no norte de África.

PERSOEIRO

Historiador. Escribiu Mu’ Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ǧ am, un dicionario biográfico, aproveitado da Takmila de ibn al-Abbar.

PERSOEIRO

Teólogo e médico. Foi o fundador do wahhabismo. Adaptou a escola hanbalita á reforma puritana de ibn Taymiyya, e converteu ao emir de Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >Ḋ ar’iyya, Mu Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ḥ ammad ibn Sa’ūd, tronco do futuro reino wahhabita en Arabia Central.

FILOSOFOS

Filósofo e literato. Traballou como funcionario para os almohades e manifestou ter visións místicas. Emprendeu unha vida de peregrinación e está considerado un modelo de santidade e un místico. Escribiu Milkat al-anwar, Díwa-n e Tadbírat ilahiyya.

PERSOEIRO

Escritor árabe. Destacou como un dos primeiros tradutores ao árabe de obras indias e iranias.

PERSOEIRO

Xeneral árabe. Coñecido como Muza, foi gobernador de Ifrīqiya (708). Conquistou o norte de Magreb e decidiu o paso do estreito cara á Península Ibérica (712), cun exército comandado por Tāriq ibn Ziyād. Ese mesmo ano reuniuse con Tāriq en Toledo e pasou a Zaragoza, desde onde emprendeu as incursións a Galicia, en 714 as súas tropas atravesaron O Cebreiro e conquistaron Lugo. Regresou a Damasco, chamado por Walid pero, antes de partir, deixoulle o goberno de Al-Andalus ao seu fillo ‘Abd al-’Azīz ibn Mũsà ibn Nu Palatino; ṣ ayr.

PERSOEIRO

Militar. Foi xefe sarraceno da familia dos Banū Qasī e valí de Iruña, ata que morreu durante a revolta antiomeia que puxo fin á dominación musulmá.