"ramento" (Contén)

1. Ornamento con que se cobre ou se reviste unha cousa.

2. 1. Cada unha das dúas caras dun muro ou parede.

   2. Cara labrada ou puída dunha pedra de cantaría.

3. 1. estiduras e demais enfeites que usa o sacerdote nos actos relixiosos. OBS: Tamén se designa coa expresión paramentos sacerdotais.

   2. Conxunto de panos e outras pezas de tea que gornecen un altar doutros obxectos que se colocan sobre el durante as funcións litúrxicas.

   3. Conxunto de panos con que se adornan as paredes da igrexa.

1. Acción e efecto de peñorar.

2. Garantía dun préstamo.

3. Dereito real que se constitúe sobre unha cousa que se entrega ao acredor para obter o pagamento dun crédito, facultando a este a reter a cousa vencido o termo. Mentres na hipoteca a cousa hipotecada permanece en poder do debedor, no peñoramento a posesión da cousa peñorada pasa ao poder do acredor. O peñoramento aplícase ás cousas mobles. A débeda ten que ser real e pode proceder de calquera obrigación lícita e considérase indivisible en atención á cousa peñorada.

1. Signo sensible e eficaz da graza, segundo a teoloxía tradicional. Concepto ligado ao de signo e ao de símbolo, comprende as nocións de misterio e de rito. Na historia das relixións, emprégase a expresión para indicar todas aquelas accións rituais destinadas a facer participar, momentaneamente ou dunha maneira permanente, ao home coa divindade. Entre as diversas formas de rito sacramental sobresae a comida sagrada, que aparece en todos os niveis de relixión desde o totemismo e canibalismo ata as iniciacións mistéricas e a celebración cristiá da Eucaristía, e que dunha maneira ou outra aspira á fusión ou comuñón con Deus. Na teoloxía cristiá, o termo adquiriu co tempo un valor técnico para indicar as principais celebracións rituais da Igrexa centradas en cada un dos momentos importantes da vida: nacemento, comida, relacións de amor e convivencia, enfermidade e morte. Durante o primeiro milenio reservouse este concepto aos sacramentos da iniciación: bautismo, confirmación e eucaristía. A teoloxía...

2. Hostia consagrada.

3. Sacramentos da penitencia, eucaristía e extremaución que se administran a unha persoa en perigo de morte.

RIOS

Río de California, EE UU, que nace na ladeira sur do monte Shasta, pasa pola cidade homónima, conflúe co San Joaquin, e tras un percorrido de 600 km, desemboca na baía de San Francisco.

CAPITAIS

Capital do estado de California, EE UU, situada nas ribeiras do río homónino (407.018 h [2000]). Porto fluvial, a actividade industrial está centrada na transformación de produtos agrícolas, na metalurxia, na informática e na aeronáutica.

1. Conxunto de trazos psíquicos e psicolóxicos que determinan o comportamento dunha persoa.

2. Forma de ser dunha persoa.

3. Característica da persoa que ten seguridade en si mesma e non se deixa influír polos demais.

4. Sistema para modificar lixeiramente os intervalos co fin de afinar os instrumentos de sons determinados, especialmente os do teclado. Os dous sistemas máis importantes son o temperamento medio de tres terceiras iguais, e o temperamento igual, baseado na serie de quintas.

5. 1. Resultante da mestura dos catro humores fundamentais do ser humano cuxa primacía sobre os outros determina as formas temperamentais do sanguíneo, do flegmático, do linfático e do bilioso. Corresponde co concepto de biotipo.

   2. Forma innata, na psicoloxía contemporánea, que experimenta as relacións co medio social ou de resposta. Corresponde aos niveis máis profundos da persoa.

1. Compromiso solemne en que se pon como testemuña a un ser ou persoa sagrada.

2. Expresión empregada para xurar.

3. Insulto a un ser sagrado ou querido que ofende.