"xia" (Contén)

Nome dado polos retóricos gregos a unha figura formulada como razoamento que consiste en deducir a verdade dunha proposición demostrando as consecuencias absurdas da contraria.

Apraxia polo acto de comer.

Incapacidade para executar, voluntariamente e dun xeito apropiado, xestos ou movementos aprendidos, sen que exista parálise, trastorno motor simple ou demencia que a cause. Están motivadas por lesións que se localizan nas áreas parietal, temporal ou occipital do cerebro.

Incapacidade de fixar a atención e de concentrarse prolongadamente na mesma tarefa.

Parte da zooloxía que estudia os arácnidos.

Disciplina que estudia os cargos e as dignidades.

Segunda serie do ordiviciense situado entre o Tremadoc e o Llanvir.

ética.

Disciplina que se interesa polo coñecemento global da experiencia humana no pasado: cómo se organizaba a xente en grupos sociais e cómo explotaba o entorno; qué comían, facían e crían; cómo se comunicaban e por qué cambiaron as súas sociedades. Consiste, tamén, no descubrimento dos restos e obxectos do pasado, no traballo meticuloso do analista científico e no exercicio da imaxinación creativa e, así mesmo na escavación dun depósito ou xacemento e na busca de depósitos submarinos. A Arqueoloxía é, pois, tanto unha actividade física de campo como unha busca intelectual no estudo ou no laboratorio, residindo na súa historia a mellor explicación do seu obxecto e finalidade. A súa orixe estivo en Italia, especialmente en Roma, dende onde se espallou polo resto dos países europeos; sen embargo, foi no s XIX cando se configurou como campo de estudio. A Arqueoloxía anticuarista (defendida por Aubrey), moi vinculada ao crecemento do concepto de nacionalidade, tendeu ao descubrimento e...

Estudio metalúrxico de materiais arqueolóxicos.

Tamén chamada Zooarqueoloxía, o termo inclúe as técnicas de análise e identificación dos restos óseos (tafonomía) recuperados nos depósitos arqueolóxicos. O seu obxecto é a reconstrución do medio ambiente circundante ao depósito arqueolóxico e das actividades económicas, e dieta alimenticia dos seus ocupantes. Para utilizar os restos faunísticos como indicador do contorno, débese observar a evidencia cun enorme senso crítico; así, debemos comprender as complexas relacións entre os animais actuais e o seu medio e estudar cómo chegaron os restos de animais a un depósito (ben de xeito natural, ben debido á actividade humana ou dos preeiros), para así descubrir ata que punto son representativos da fauna desa época. Logo destas precaucións, poderase cuantificar e valorar a presenza dos diferentes animais que configuraban o contorno das sociedades pasadas. Así mesmo, o estudo dos ósos tamén pode constituír unha base xeral para a cronoloxía; neste sentido, os restos animais foron a primeira...

arquivística.

Perda total ou parcial de reflexos.

Técnica de obtención de ouro empregada polos galaicos antes da conquista romana, que perdurou durante o Imperio co nome de ruina montium. Consistía en derrubar, mediante o emprego da forza hidráulica, grandes masas de terra que se lavaban ata conseguir a decantación do ouro. Este proceso extractivo era unicamente efectivo en depósitos minerais secundarios (de aluvión); as Médulas son un bo exemplo deste tipo de minería galaico-romana.

Hábito de inxerir arsénico, conscientemente e sen intención de intoxicarse, para estimular a vitalidade do organismo.

Dor nunha articulación.

Rama da Anatomía que estudia as articulacións.