"AP" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2743.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sentencia breve e instrutiva, especialmente a atribuída a unha persoa ilustre.
-
-
Perpendicular trazada desde o centro dun polígono regular a calquera dos seus lados.
-
Altura de cada unha das caras laterais dunha pirámide regular.
-
-
-
Glorificación, exaltación dunha persoa, principio, ideal, etc.
-
Tipo de representación artística de raíz clásica, frecuentemente representada na decoración pictórica barroca e de épocas posteriores, para glorificar un personaxe.
-
Escena final, montada con profusión de medios, nunha representación dun grande espectáculo.
-
Deificación dun mortal, acto de elevalo á categoría dos deuses.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que é propio dunha apoteose.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Redución dunha fractura, dunha luxación, ou do cordón umbilical prolapsado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Lugar xunto ao monte Taixeto onde os espartanos da Antigüidade adoitaban abandonar os nenos doentes ou con malformacións.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Dise tanto do que protexe do mal ou da influencia do maligno como do que serve para conxuralo ou propicialo. Adóitase aplicar, trala análise do contexto no que se achan, a determinados elementos materiais presentes en multitude de culturas ao longo do tempo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Dise do primordio seminal anátropo no que o xiro se produce morfoloxicamente no sentido da base do carpelo.
-
-
de apoucar.
-
Facerse menor, tanto en aspecto cualitativo coma cuantitativo.
-
Persoa falta de carácter ou de enerxía para desenvolver todo tipo de proxectos ou para enfrontarse a dificultades ou perigos.
-
-
-
Acción de apoucar ou apoucarse.
-
Pusilanimidade, falta de espírito.
-
-
-
Diminuír, facer máis pequena unha cousa.
-
-
Reducir en cantidade ou número, tender a pouco.
-
Rebaixar, humillar a alguén nunha determinada situación.
-
-
Encollerse ou volverse falto de espírito.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘vivir’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
atoutiñar.
-
-
Que apousenta.
-
Persoa que ten por oficio apousentar.
-
Oficial encargado de preparar o aloxamento da tropa nunha poboación ou noutro lugar semellante para descanso desta cando van de camiño.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción e efecto de apousentar ou apousentarse.
-
-
Dar apousento e hospedaxe.
-
Coller apousento e hospedaxe.
-
-
-
Cuarto dunha casa destinado para durmir.
-
Cuartos dunha casa destinados a ser ocupados por hóspedes.
-
-
-
Amarrar a embarcación coa poutada.
-
Asir fortemente coas dúas mans.
-
Golpear ou ferir coa pouta.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Planta perenne de ata 15 cm de altura, con flores unisexuais e tetrámeras, dispostas nunha espiga e cubertas cada unha delas por dúas brácteas da mesma cor ca as follas. Estas follas están reducidas a escamas ovadas, amarelas ou laranxas, sen clorofila e, xa que logo, sen capacidade para realizar a fotosíntese. Está distribuída pola Europa mediterránea coincidindo coas carpazas ás que parasita. Foi empregada como astrinxente e contra a disentería; a súa flor é buscada polos nenos para chucharlle o néctar.
-
-
Acougar ou sosegar a alteración do humor.
-
Abater o vento con forza os cereais.
-