"Cis" (Contén)

1. 1. Aplícase á persoa que ten dificultades para decidirse.

   2. Que é propio da persoa indecisa.

2. Que é de conclusión ou resolución dubidosa.

1. Que non é decisorio.

2. Aplícase ao xuramento ou promesa en que as manifestacións do litigante que declara no acto de confesión en xuízo unicamente prexudican ao confesante mesmo.

PERSOEIRO

Bibliógrafo. Realizou unha nova bibliografía xeral portuguesa, o Dicionario Bibliográfico Português, que publicou entre 1858 e 1870.

GALICIA

Pedagogo e psicólogo. En 1983 fundou a revista de educación especial QUINESIA, única neste ámbito en Galicia. É profesor asociado da Universidade de Vigo no Campus de Ourense. É autor de O profesor e o ensino da lectura (1996) e Orientación escolar en Galicia (1997); ademais é coautor de Determinantes da integración escolar (1986), Eidos de intervención en psicoloxía (1987) e Formación, transición e emprego (1995), e tamén colaborou en Psicopedagoxía da lectura (1991) e coordinou Adaptacións curriculares para alumnos con necesidades educativas especiais (1997). É membro fundador (1996) e presidente da Fundación QUINESIA para a Integración Social das Persoas con Discapacidades. Dirixiu (1998-2001) o Proxecto IUVENIS de Inserción Laboral de Xoves con Discapacidades.

PERSOEIRO

Escritor e xesuíta. Coñecido como Padre Isla, é autor de numerosas obras satíricas, como Historia del famoso predicador Fray Gerundio de Campazas, publicada en dúas partes (1758 e 1770) e condenada pola Inquisición en 1760. Ao ser expulsado dos xesuítas, residiu en Boloña.

GALICIA

Escritora. Relacionada con diversos membros da Igrexa, como Diego A. Cernadas Castro, cura de Fruíme, encargouse da ordenación e publicación das obras do seu irmán o Padre Isla. Malia que destruíu a maior parte da súa obra, sábese que escribiu unha biografía sobre o cura de Fruíme, sen asinar, e outra sobre o Padre Isla, publicada co pseudónimo J. I. de Salas. Ademais, compuxo o canto heroico de temática sentimental Despedida de Lydia y Armindo e un romance humorístico en galego dedicado ao cura de Fruíme.

1. Erro de escritura producido, nos manuscritos gregos, pola substitución das vocais ou ditongos de igual son (ει, η, υ, οι), por un iota. Este fenómeno difundiuse a partir do s III a C e consolidouse cara ao s IX.

2. pronuncia reuchliniana.

PERSOEIRO

Poeta francés. E. Mallarmé e A. Gide ofrecéronlle a posibilidade de publicar os seus primeiros libros titulados De l’angélus de l’aube à l’angélus du soir (1898) e Le deuil des primevères (1901), nos que se fai patente a súa inxenuidade e o seu enxeño ao tratar temas familiares ou exóticos. Tamén escribiu Clairières dans le ciel (1906), Ma France poétique (1926) e Le crucifix du poète (1934).

GALICIA

Ilustrador. Arquitecto e profesor de debuxo. Formou parte do grupo de teatro independente Andrómena (1979-1981) e foi un dos creadores do Colectivo Xofre. Foi autor do cómic Cita na Habana (2000) e ilustrou diversos libros, como A formiga coxa (1990) de Marilar Aleixandre, Leonardo e os fontaneiros (1990) de Mª Victoria Moreno, A tribo ten catro ríos (1991) de Manuel María, O avión de Cangas (1992) de Darío X. Cabana, e A miña man na túa (1996) de Mariasun Landa.

PERSOEIRO

Arquitecto. Formado na Escuela de Arquitectura de Madrid, foi autor, entre outras obras, da Biblioteca Nacional (1865-1892), realizada en estilo neogrego, e o Tribunal de Cuentas (1863).

PERSOEIRO

Eclesiástico e político. Formouse en Salamanca e Roma e, ao regresar a España, foi arcipreste de Uceda e recibiu a capelanía da catedral de Sigüenza en 1480. En 1484 ingresou no convento de franciscanos de Toledo, onde cambiou o seu nome, Gonzalo, polo de Francisco. Confesor desde 1492 de Isabel I a Católica, provincial dos franciscanos (1494) e arcebispo de Toledo desde 1495, impulsou a tarefa reformista para restablecer a pureza da orde de san Francisco e das ordes mendicantes e para frear as inmunidades e os privilexios do clero secular. En 1499 trasladouse a Granada, onde emprendeu unha política de conversión rápida dos mudéxares, que contribuíu a desencadear unha guerra de guerrillas en Las Alpujarras. Ao morrer a raíña (1504), converteuse na personalidade clave e moderadora nas desavinzas entre Fernando I o Católico e Filipe II de Aragón o Fermoso; ao finar este prematuramente (1506), como membro da rexencia, apurou a volta de Italia de Fernando I o...

GALICIA

Xornalista, avogado e político. Colaborador de diversas publicacións periódicas, dirixiu El Balón e Foro Gallego. No eido político exerceu como tenente de alcalde do concello da Coruña e creou, xunto con Cristino Álvarez, o trofeo Teresa Herrera de fútbol. Ademais, foi membro da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación.

GALICIA

Médico e profesor. Estudiou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Foi presidente da Sociedad Anatómica Española e decano da Facultade de Medicina e Odontoloxía da Universidade de Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Actor e director cinematográfico. Coñecido como Buster Keaton, creou un personaxe de aparencia imperturbable, entre a candidez e o cinismo, en filmes como The Cameraman (1928) ou Steamboat Bill Jr. (1928). Como director evidenciou un gran sentido do ritmo e da construción dramática de filmes como Cops (1922), The Navigator (1924) ou The General (1927), nos que tamén participou como actor. Coa aparición do cine sonoro iniciou a súa decadencia.

1. laicidade.

2. Doutrina que defende a independencia da sociedade e, particularmente, do estado, de toda influencia eclesiástica ou relixiosa. O pensamento laicista recibiu en Francia a súa expresión clásica e exerceu unha influencia notable noutros países europeos ata o s XX. As raíces espirituais do laicismo atópanse no Renacemento, no humanismo e na Ilustración. Nesta época tomou forma a conciencia do propio valor e da autonomía do mundo en todas as súas ordes e procurou liberarse da tutela eclesiástica. O pensamento xurídico civil situou a xustificación da relixión nun dereito individual, pertencente á esfera privada da persoa.