"An" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no concello do Bolo. Ten o campanario no centro da fachada enlazando con esta por medio de volutas moi decoradas. De planta cadrada, posúe dous corpos e unha lanterna poligonal como remate.

PERSOEIRO

Escultor flamengo. En 1512 comezou o seu periplo pola Italia renacentista. A súa formación nas novas propostas estéticas e a súa técnica permitíronlle entrar ao servizo de Francisco de Medici en Florencia e do Papa Pío IV quen lle encargou a Fonte de Neptuno de Boloña. É autor do sepulcro do Cardeal don Rodrigo de Castro (1603), encargado polo promotor do colexio da Compañía de Monforte de Lemos serviu de modelo renovador da estatuaria funeraria en Galicia.

PERSOEIRO

Campesiño insurrecto ruso. Converteuse no líder dunha revolta que se estendeu por toda a Rusia centromeridional, a primeira da cadea de levantamentos que tiveron lugar nesta zona nos ss XVII e XVIII. Morreu asasinado trala derrota de Tula.

PERSOEIRO

Artista. Inicialmente se dedicou á pintura, derivando despois cara ás instalacións, nas que utilizaba a fotografía como soporte. Produciu historias humorísticas e tratou o tema da morte e o carácter sagrado da arte nas súas Composicións. Tamén é o autor de composicións teatrais e de representacións bidimensionais.

PERSOEIRO

Pintor. Discípulo de Leonardo da Vinci, posuía un notable vigor expresivo. As súas obras están debuxadas e modeladas cunha enorme precisión. É autor da Madonna Casio (1500), A nai de Deus e o neno e Narciso na fonte. Destacou tamén como un bo retratista.

PERSOEIRO

Físico. Desenvolveu, xunto con J. W. Gibbs e J. C. Maxwell, a Mecánica Estatística. Foi profesor de Física en Graz, Múnic, Leipzig e Viena desde 1895 ata o seu suicidio, en 1906. Inspirado polos traballos de Maxwell, interpretou as leis da Termodinámica a partir da Mecánica das moléculas e con métodos estatísticos. O seu teorema H (1877) permitiu explicar o segundo principio da Termodinámica. Enunciou o principio da equipartición da enerxía e demostrou teoricamente a lei experimental de Stefan, que pasou a chamarse lei de Stefan-Boltzmann, a partir do ciclo de Carnot (1884). Entre as súas obras cómpre salientar Leccións sobre a teoría electromagnética de Maxwell, Teoría cinética dos gases (1895-99) e Leccións sobre os principios da Mecánica (1904)

PERSOEIRO

Matemático, astrónomo e escritor húngaro. Calculou as órbitas de varios cometas, traballou nas bases da Xeometría e publicou no 1832 Tentamen iuventutem studiosam in elementa matheseos purae elementaris (Intento de presentar á mocidade estudosa os elementos das Matemáticas puras). No eido da literatura publicou Öt szmorújáték (Cinco traxedias, 1817) e Párisi per (Proceso en París, 1818).

PERSOEIRO

Matemático húngaro. Fillo de F. W. Bolyai, foi un dos fundadores da Xeometría non euclidiana. Publicou o seu primeiro traballo como apéndice da obra do seu pai Tentamen iuventutem studiosam in elementa matheseos purae elementaris (Intento de presentar á mocidade estudosa os elementos das Matemáticas puras, 1832).

PERSOEIRO

Filósofo, teólogo e matemático. Sacerdote católico, estudiou e foi profesor na Universidade de Praga ata que tivo que abandonala en 1819 polas súas ideas pacifistas. Oposto ao idealismo kantiano, desenvolveu unha filosofía científica coa súa concepción da Lóxica como estudo das Sätze an sich (‘proposicións como tales’) en tanto que algo obxectivo, e coa súa contribución á fundamentación das Matemáticas. Descubriu e levou a cabo estudios sobre os paradoxos do infinito formulados clasicamente por G. Cantor. As súas obras máis importantes son Wissenschaftslehre (Teoría da ciencia, 1837) e Paradoxien des Unendlichen (Paradoxos do infinito, 1851).

PERSOEIRO

Editor e dramaturgo italiano. A temática do seu teatro é a angustia existencial. Publicou as pezas: Paura di me (Medo de min, 1951) e Lamento d´Orfeo (Lamento de Orfeo, 1961). Fundou a editorial Bompiani (1929).