"ovi" (Contén)

PERSOEIRO

Sociólogo ruso. Participou na Revolución rusa e foi membro da asemblea constituínte. Oposto ao réxime soviético, marchou a EE UU e naturalizouse estadounidense. Das súas obras destacan Social and Cultural Mobility (1927-1941), Contemporary Sociological Theories (1928), Social and Cultural Dynamics (1937-1941), Man and Society in Calamity (1942) e Modern Historical and Social Philosophies (1950).

PERSOEIRO

Compositor e pianista ruso. Discípulo de M. Steinberg e de A. Glazunov, das súas obras destacan as óperas Nos (O nariz, 1930) e Ledi Makbet Mcenskogo vezda (Lady Macbet de Mcensk, 1934), as súas quince sinfonías (1926-1972), os quince cuartetos (1938-1974), un concerto para violoncello (1966), varios ballets, música para piano, de cámara, para teatro e diversas bandas sonoras para cine.

SEMANARIOS

Semanario comunista, editado a partir de maio de 1931 nunha imprenta do Carballiño, aínda que a súa distribución se facía integramente en Ourense. Publicáronse 23 números e nas súas páxinas colaboraron coñecidos dirixentes do PCE ourensán, como o militante da FETE-UGT, Luís Soto, o poeta Xosé Gómez del Valle ou o médico Antonio Fernández Carnicero.

1. 1. Relativo ou pertencente a un soviet.

   2. Membro dun soviet.

2. 1. Relativo ou pertencente á antiga URSS ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante da antiga URSS.

PERSOEIRO

Político ruso. Conselleiro de Alexandre I (1806-1812), impulsou un proxecto liberal destinado á descentralización administrativa e á participación das clases ilustradas no goberno.

PERSOEIRO

Político serbio. Deputado e fundador da Unión Radical, foi ministro de Finanzas (1922-1926 e 1934) e primeiro ministro de Iugoslavia (1935-1938). Practicou unha política de aproximación aos países do Eixe e asinou tratados con Italia (1937) e Alemaña (1938).

PERSOEIRO

Compositor ruso. Discípulo de Rimskij--Korsakov, a súa ampla produción pódese dividir en catro grandes períodos. O período ruso comprende obras tan diferentes como L’oiseau de feu (1910), baixo a influencia do grupo ruso dos Cinco, Petruska (1911) e a revolucionaria Sacre du pritemps (1913). A época experimental inclúe L’histoire du soldat (1918) e As vodas (1923). A partir de 1920 comezou o período neoclásico, etapa que finalizou con The Rake’s Progress (1951), ópera moi influída polo bel canto italiano. A derradeira etapa, a serial, está integada por Septeto (1953), Canticum Sacrum (1956), o ballet Agon (1957), a cantata Abraham and Isaac (1964) e o Requiem (1966). Escribiu Poétique musicale (1940) e, en colaboración con R. Craft, Conversations with Strawinsky (1959).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Publicou conxuntamente co seu irmán Boris Natanovi č Strugackij (Leningrado 15.4.1933). Autores de literatura de ciencia fición, destaca Piknik na obočine (Picnic á beira do camiño, 1972).

PERSOEIRO

Economista ruso. Participou na Revolución Rusa, e foi coautor do Primeiro Plano Quinquenal soviético. Experto en planificación, participou na discusión sobre os criterios de selección de investimentos, rexeitando aqueles que incorporasen magnitudes típicas dunha economía de mercado e formulando criterios alternativos.

PERSOEIRO

Dramaturgo ruso. Coñecido como Nikolaj Pogodin, describiu o traballo socialista e creou o tipo da nova sociedade. Destacan Poema o topore (Poema da machada, 1930), Posl’e bala (Despois do baile, 1932) e Aristokratakh (Os aristócratas, 1934), onde fala da reeducación de criminais mediante o traballo.

PERSOEIRO

Escritor e activista eslovaco. Organizou o Movemento Liberal Eslovaco para promover a autonomía cultural e política, e expuxo as súas ideas e os seus proxectos en Nárečja slovenskuo alebo potreba pisaňja v tomto náreci (A nosa fala eslovaca e a necesidade de escribir nela, 1846).

PERSOEIRO

Escritor, director e actor cinematográfico ruso. O guión Živet takoj paren (Así vive un mozo) e o filme correspondente gañaron o Leone d’oro do festival de Venecia de 1964. Nas súas narracións, cheas de sentido cómico e tráxico, amosou un interese especial polos seres que cambian de ambiente social. En 1976 foille concedido postumamente o Premio Lenin para directores de cine.

PERSOEIRO

Militar e político xeorxiano, conde de Loris-Melikov. Nomeado xefe da comisión executiva creada por Alexandre II de Rusia en 1880, iniciou un proxecto de reformas liberalizadoras para frear o terrorismo revolucionario, pero o seu intento foi frustrado polo asasinato do tsar en 1881, e dimitiu.

CAPITAIS

Capital do judeţ de Dâmboviţa, en Muntenia, Romanía (99.086 h [1999]). Ten industria do petróleo e metalúrxica. Desde o s XV ao XVII foi residencia dos gospodaros de Valaquia.