"Omo" (Contén)

1. Técnica radiolóxica en que se obteñen imaxes que existen nun plano determinado. A súa finalidade é mostrar os detalles nese plano do corpo e prescinden das imaxes das estruturas noutros planos.

2. Técnica que se basea na imaxinaría electrónica, non óptica, mediante a que se poden obter imaxes radiográficas de calquera sección plana do corpo humano. O procedemento consiste en facer pasar a través do corpo do paciente un feixe de raios X que son recollidos por unha serie de captadores electrónicos que están situados na outra banda do corpo. A intensidade do raio recibido polos captadores, que dependen da densidade dos tecidos que atravesan, xera unha corrente eléctrica proporcional a esta que é diferente para cada posición do emisor. Esta información é sintetizada por un ordenador que proporciona directamente unha imaxe sobre a pantalla dun monitor de televisión, pero tamén pode ser fixada, se convén, sobre película fotográfica.

3. Técnica de diagnose que se basea na imaxinaría electrónica, non óptica, mediante a que se poden obter imaxes de seccións tomográficas do organismo utilizando moléculas radioactivas que emiten positróns. A TEP posibilita a realización de estudos funcionais, coa obtención de imaxes de actividade fisiolóxica.

PERSOEIRO

Físico. Elaborou unha teoría sobre a electrodinámica cuántica e fixo investigacións importantes en física atómica, dinámica cuántica e electromagnetismo. En 1965 recibiu, xunto con R.P. Feynman e J.S. Schwinger, o Premio Nobel de Física.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cerdedo baixo a advocación de santa María.

1. Relativo ou pertencente aos trilobitomorfos.

2. Artrópodo do subtipo dos trilobitomorfos.

3. Subtipo de artrópodos fósiles, co corpo subdividido en cabeza, tórax e pixidio, cada unha delas constituída por un eixe central e unhas pleuras laterais. Todos son fósiles e viviron desde o Cámbrico ata o final do Pérmico, en augas mariñas profundas.

1. Que produce a contracción ou a dilatación dos vasos.

2. Axente ou nervio que facilita a dilatación ou a contracción dos vasos sanguíneos.

GALICIA

Político e xurista, III conde de Pallares. Estudou leis en Salamanca, Santiago de Compostela e Madrid, onde se graduou en 1851. Foi membro do Consello de Estado (1893-1904) e do Tribunal Contencioso-Administrativo (1897), deputado polos distritos de Lugo (1857-1858), Mondoñedo (1863-1864) e Vilalba (1871-1872, 1876-1877) e senador por Lugo (1872), vitalicio desde 1877. Fundou El Correo de Lugo (1860) e cofundou e dirixiu El eco de Galicia (1872). Recibiu, entre outros galardóns, as cruces de Carlos III e Isabel la Católica.