"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta. Adquiriu popularidade coa obra Vida de San Benito de Palermo (?1746). Escribiu tamén para teatro varias pezas breves. En 1743 publicou un libro onde reúne as composicións do seu pai, o tamén poeta Francisco Benegasi y Luján (1656 - 1742) titulado Obras líricas jocoserías.

1. Sentimento de afecto cara a alguén.

2. Actitude de boa vontade cara a alguén.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Barreiros baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Botánico. Sucedeu a Palau como segundo catedrático do Jardín Botánico de Madrid. Estudiou a flora da Comunitat Valenciana e de Murcia. Continuou o Specimen Florae Hispanicae (Modelo de flores hispánicas), que comezara o seu pai e que el deixou tamén inacabado.

PERSOEIRO

Médico e botánico. Foi médico de cámara de Carlos III e ocupou despois o cargo de primeiro catedrático no Jardín Botánico de Madrid. Foi o primeiro en publicar uns Principios de Botánica (1767), nos que empregou a nomenclatura binaria linneana e intentou fixar a terminoloxía botánica, procurando facer prevalecer formas populares sobre os neoloxismos derivados directamente do latín.

PERSOEIRO

Xurista e sociólogo. Estudiou Dereito na Universidade de Madrid. Participou na fundación da Escola de Criminoloxía (1903), da que foi catedrático. Traballou no Instituto de Reformas Sociais e foi enviado a Galicia en 1921 para estudar os foros agrarios. En 1931 foi nomeado membro da comisión encargada de estudar a reforma agraria e xefe do servizo de Política Agraria do ministerio de Traballo. Exiliado en 1939 en Hispanoamérica, foi profesor nas universidades de La Habana, Santo Domingo e México. Entre as súas obras destacan: Acerca del delito y la pena (1904), Nuevas teorías de la criminalidad (1918), Derechos sociales de los campesinos (1918), El problema de los foros en el Noroeste de España (1923), Derecho social (1932), Criminalidad del campo andaluz: el bandolerismo (1934) e El bandolerismo en España y México (1959).

PERSOEIRO

Escritor dramático francés. Cultivou o drama sentimental en Le feu qui reprend mal (O lume que se reaviva mal, 1921). Escribiu tamén algunhas narracións.

PERSOEIRO

Avogado e ilustrado. Fillo do conde de Prado e neto do conde de Quirós. Foi procurador do concello do Barco de Valdeorras e gobernador e xustiza maior da terra de Barrenes. En 1784 redactou o Manual regio y elementos de real potestad, estudo sobre as regalías do soberano que non recibiu a aprobación do Real e Supremo Consello de Castela e do Colexio de avogados de Madrid para a súa publicación.

PERSOEIRO

Mestre e autor teatral. Escribiu unha obra titulada Ollo cos estudiantes, de carácter cómico, que foi representada polos estudiantes de Maxisterio de Ourense no ano 1932. Á súa vez, esta obra consta dunha segunda e terceira parte, en castelán ambas, tituladas respectivamente, Trampa adelante (1933) e Engaño sobre engaño.

PERSOEIRO

Médico e demógrafo. É autor de La statistique humaine en France (A estatística humana en Francia, 1880). Foi xefe dos servicios de estatística da cidade de París (1883-1913) e director dos Annales de Démographie (1885).