"Jos" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor checo. Foi líder da nova escola de pintura e debuxo checa, que se caracterizou polo desprendemento da influencia alemana. Desde unha concepción romántica inclinouse por un realismo lírico e nacionalista, especialmente nas paisaxes. Cultivou tamén a pintura de xénero e o retrato do que destacou Josefina.

PERSOEIRO

Realizador estadounidense. Destacou pola gran variedade de filmes que dirixiu, desde westerns a adaptacións de Shakespeare, marcados pola intelixencia e a sofisticación. Destacan Letter to Three Wives (1949, Oscar ao mellor actor e ao mellor guión, 1950), All About Eve (1950, Oscar ao mellor director e ao mellor guión, 1951), Julius Caesar (1953), The Barefoot Contessa (1954) e Cleopatra (1963).

PERSOEIRO

Político e xurista. Despois da Revolución de Setembro de 1868, a Junta Revolucionaria encargoulle a redacción dunha declaración de dereitos humanos que serviu como base ao primeiro artigo da Constitución de 1869. Francisco Giner de los Ríos publicou postumamente unha escolma dos seus artigos titulada Estudios jurídicos (1878).

PERSOEIRO

Político e sociólogo, fillo de Josep Antoni Maravall i Casesnoves. Militante do PSOE desde 1979, como ministro de Educación e Ciencia (1982-1988) elaborou a Lei de Reforma Universitaria (LRU). Escribiu El desarrollo económico y la clase obrera (1970), La política de la Transición (1981), La Reforma de la Enseñanza (1985) e Políticas de bienestar y desempleo (1999).

PERSOEIRO

Historiador. Escribiu numerosas obras de interpretación histórica como Teoría del estado en España durante el siglo XVIII (1944), El concepto de España en la Edad Media (1955), Teoría del saber histórico (1958), Las comunidades de Castilla, una primera revolución moderna (1963) e Estado moderno y mentalidad social (1972). Foi membro da Academia de Historia de Madrid.

PERSOEIRO

Escritor e político. Coñecido como El abate Marchena, recibiu as ordes menores en Sevilla e escribiu Aviso al pueblo español, en que convidaba os seus concidadáns a unirse á Revolución Francesa. Formou parte dun comité español encargado de introducir as ideas republicanas no Estado español. Xosé Bonaparte nomeouno director de La Gaceta e arquiveiro do Ministerio do Interior. En 1820 foi expulsado de Sevilla polas súas ideas extremistas.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Fundador da revista España musical y literaria, escribiu obras teatrais con intención moralizadora e ton humorístico. Destacan Los flacos (1870) e La mujer compuesta (1872).

FILOSOFOS

Filósofo neotomista belga. Xesuíta (1895), dedicouse aos problemas gnoseolóxicos e metafísicos e tratou de conciliar o tomismo e o neokantismo. Escribiu Le point de départ de la métaphysique (1923-1926), Études sur la psychologie des mystiques (1924-1931) e Précis d’histoire de la philosophie moderne (1933).

GALICIA

Médico. Foi director médico do balneario de Guitiriz. Das súas obras sobre termalismo destacan Valoraciones sociológicas de la cura termal e Sociología de la medicina y termalismo: implicaciones sociológicas de la respuesta a la enfermedad. Tamén escribiu a adaptación para teatro, poesía e música de Isla Cofre mítico e Muiñeira de las gaviotas, dedicada a Uxío Novoneyra.

PERSOEIRO

Político e xornalista. En 1918 interveu na creación do Partido Obrero Campesino, do que foi secretario xeral. De 1919 a 1923 viaxou por Europa e, ao volver ao seu país, fundou o Partido Comunista Peruano. Considérase un dos ideólogos marxistas máis influíntes do s XX.

GALICIA

Empresario. Presidente da Fundación Semana Verde e da Asociación Ferial Semana Verde. Foi director da Lonxa Agropecuaria de Galicia e presidiu a Agrupación de Ferias Agrícolas de Europa (EURASCO) e a Asociación de Defensa Sanitaria (ADS). Desde 2003 preside a Asociación Española de Mercados de Ganado (ASEMGA). Recibiu a Cruz da Orden Civil del Mérito Agrícola e o Trofeo Galeguidade 2001 que outorga a Enxebre Orde da Vieira.

PERSOEIRO

Atleta. Especialista na proba de marcha, conseguiu a mellor marca mundial en 1979 na proba de 30 km. Foi campión de Europa en 20 km e subcampión en 50 km en Atenas (1982).

GALICIA

Enxeñeiro de telecomunicacións. Foi director da Escuela Técnica Superior de Ingenieros de Telecomunicación da Universitat Politècnica de Barcelona, do departamento de tratamento e transmisión da información da Universitat Politècnica de Catalunya e presidente do consello constituínte do departamento de teoría do sinal e comunicacións da mesma universidade. É autor de traballos sobre a codificación de voz e o recoñecemento e comprensión da fala e o procesamento dixital do sinal, entre outros. Recibiu o Premio Mundo Eletrónico ao mellor artigo profesional (1979 e 1985) e o Premio Esabe (1988).

PERSOEIRO

Poeta e novelista. Das súas obras, caracterizadas pola violencia dialéctica en contra do ditador Rosas, destacan os libros de poemas El peregrino (1846), A Rosas el 25 de Mayo (1843) e Armonías (1851-1854), e a novela Amalia (1851), coa que deu comezo a novelística arxentina.

GALICIA

Médico urólogo. Xefe da sección de Urodinámica do Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela e xefe do Servicio de Uroloxía do Policlínico A Rosaleda de Santiago de Compostela. Foi profesor da facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela e presidente da Sociedade Galega de Uroloxía. Publicou Incontinencia urinaria, Urodinámica aplicada e El esfínter artificial. Recibiu a Medalla de Ouro da Sociedade Galega de Uroloxía.

PERSOEIRO

Político e escritor. Foi o primeiro secretario da Academia Colombiana de la Lengua e vicepresidente da República. No campo lexicográfico publicou Tratados de ortología y ortografía castellana (1858) e Dicionario ortográfico (1867). Da súa obra, de carácter costumista e dunha gran perfección formal, destacan El moro (1897) e Amores y leyes (1898).

PERSOEIRO

Financeiro. Fundou a banca J. Marsans i Rof i Fills, que se converteu en Banca Marsans SA en 1919. En 1910 creou unha sección de viaxes que se converteu na axencia Viajes Marsans SA.

PERSOEIRO

Político, escritor e xornalista. Coñecido como José Martí, foi líder da independencia cubana e, desterrado a España (1875), escribiu textos políticos. Fundou a Revista Venezolana e dirixiu Patria de Nova York. Representou consularmente a Arxentina, Uruguay e Paraguay en Nova York, cidade na que fundou o Partido Revolucionario Cubano e desde a que preparou activamente a insurrección cubana con Antonio Maceo e Máximo Gómez. Con este último asinou o Manifiesto de Montechristi (1895), onde sentaron as bases programáticas da Guerra de Independencia de Cuba. Foi un escritor romántico e precursor do modernismo. Da súa produción literaria destacan Versos Sencillos (1891) e Ismaelillo y versos libres (1892). No campo do ensaio político escribiu Nuestra América, e dos seu libros propagandísiticos destacan El presidio en Cuba (1871) e La república española ante la revolución cubana (1873). En 1895 recibiu o grao de maior xeneral...