"To" (Contén)

Que ou quen engana finxindo ser outro.

Que denota ou implica imprecación.

impugnativo.

Expresión latina que significa ‘no peito’, ‘no pensamento’. Emprégase para sinalar algún acto sobre o que xa se tomou algunha resolución, pero que se ten reservada.

Que non é apto.

Obra dramática de Álvaro Cunqueiro, escrita no ano 1958. O Hamlet de Álvaro Cunqueiro remite á traxedia da vinganza (revenge tragedy) de W. Shakespeare, pero incorpora ingredientes edípicos e elementos típicos do teatro do s XX. Dunha textura erudita e mítica, profundamente lírica, a peza presenta como novidade no asunto hamletiano o descubrimento da verdadeira paternidade de Hamlet, verificada a través da técnica do teatro dentro do teatro, técnica que xa estaba presente na peza de Shakespeare. Pesimista, tráxica e existencialista, a obra acaba sendo unha grave e reiterativa interrogación sobre a existencia humana, e dentro dese universo, sobre o sentido e a esencia do amor. O 31 de agosto de 1959 foi estreada baixo a dirección de Antón Naveyra, polo grupo Teatro de Cámara da Asociación Cultural Iberoamericana no Teatro Colón da Coruña. En 1991 o Centro Dramático Galego, coa dirección de Ricard Salvat, promoveu a primeira representación profesional.

Relación sexual mantida entre irmáns ou ascendentes e descendentes directos. O incesto, considerado delito pola práctica totalidade dos códigos, foi obxecto de moita controversia con respecto á súa punibilidade. Cualifícase coa máxima penalización nas disposicións do dereito canónico; as consideracións morais derivadas del favoreceron, entre outras cousas, a crenza de que a unión incestuosa enxendra descendentes dexenerados. A antropoloxía social demostrou que o único tabú universal respecto ás relacións incestuosas é o que prohibe as relacións nai-fillo.

ilustre.

Que non se pode coñecer.

Que non é coñecido.

Que non está completo ou que lle falta algo.

Que non é concreto.

Que non se corrompeu nin física nin moralmente.

Que non provoca derramamento de sangue.