"To" (Contén)

Non tocado.

Que está sen alterar, usar ou empezar.

Aplícase a unha cuestión ou a un tema do que non se falou ou tratou.

Conxunto de funcións do coñecemento.

Facultade de comprender.

Facultade superior do coñecemento, oposta á sensación e á intuición. A escolástica, seguindo a Aristóteles, distinguiu entre intelecto activo ou axente, facultade de cada alma racional para elaborar a especie intelixible; e intelecto pasivo ou potencial, facultade de cada alma racional de recibir a especie intelixible.

Que se sitúa entre os átomos.

Que actúa entre átomos.

Que intercepta.

caza.

Sentencia prohibitoria.

Xuízo sumarísimo.

Que ten interrupción.

. Aplícase ás consoantes oclusivas [p, t, k], ás africadas [ʧÙ] e ás nasais [m, n] en que se produce a interrupción do son que, articulatoriamente, representa unha oclusión de calquera tipo. OBS: Oponse a son continuo.

Aplícase ao que ou a quen interrompe.

1. Aparato para interromper (abrir e pechar) un circuíto eléctrico. Esencialmente consta de dous contactos que poden conectarse e desconectarse mediante un dispositivo mecánico, manual ou automático, axeitado. Cando se pon un interruptor en funcionamento xorde unha chispa que pode transformarse nun arco que destrúa os contactos. Para evitalo recórrese a diversos procedementos, como aumentar a distancia entre os contactos, realizar a interrupción a unha gran velocidade ou en diferentes puntos a un tempo, ou ben dispor de elementos auxiliares que faciliten a extinción do arco, de xeito que a chispa teña lugar dentro dunha cheminea de tiro ou mediante un campo magnético (sopro magnético). Tamén é frecuente somerxer, en certos casos, o interruptor nun gas non ionizable e de forte rixidez eléctrica ou nun baño de aceite. Un interruptor debe estar preparado para poder soportar con seguridade e permanentemente unha tensión e unha intensidade nominal determinadas e, ademais, caracterízase por unha...

2. interruptor automático

   Interruptor que abre un circuíto nunhas condicións predeterminadas, por exemplo tomando unha corrente un valor máximo ou mínimo. O restablecemento do servizo pode ser automático, unha vez desapareza a causa da interrupción, ou ben mediante un dispositivo manual. Chamados tamén disxuntores, empréganse para a protección de motores, de circuítos e nas instalacións domésticas e industriais.

3. interruptor de boia

   Interruptor que se acciona mediante un mecanismo asociado a un flotador posto sobre a superficie dun líquido de tal xeito que, segundo o nivel deste, abre ou pecha o contacto.

4. interruptor de mercurio

   Interruptor en que os contactos, fixos, son postos en comunicación eléctrica mediante unha gota ou unha masa de mercurio. O conxunto disponse nun tubo ou nunha ampola de vidro, montados ou incorporados nun órgano basculante en que a posición determina o estado de condución ou de bloqueo. Emprégase especialmente en ambientes explosivos ou corrosivos.

5. interruptor diferencial

   Interruptor automático que funciona ao producirse unha diferenza de intensidade determinada entre dúas ramas dun circuíto. Emprégase nas instalacións domésticas como elemento de protección contra o paso de correntes perigosas polo corpo humano, e actúa cunha corrente diferencial de 30 mA.

6. interruptor electrónico

   Calquera dispositivo electrónico, como un transistor ou un tiristor, que poida ser utilizado como interruptor. Empréganse cando é necesaria unha gran velocidade de resposta. Os de tipo optoelectrónico actívanse por medio dun láser ou dun raio de luz.

7. interruptor horario

   Interruptor que se abre e pecha a unhas horas determinadas, establecidas a vontade. Combínase habitualmente cun temporizador regulable.

8. interruptor magnetotérmico

   Interruptor automático con dous sistemas de desconexión: un térmico, que actúa no caso de sobreintensidades pequenas nun período longo de tempo, e outro magnético, que reacciona con correntes grandes nun período curto de tempo.

...

Que intervén.

Relativo ou pertencente á intervención.

1. Persoa designada para intervir unha cousa.

2. Persoa que dentro dunha empresa ou entidade garante a lexitimidade das operacións internas.

3. Persoa designada por un partido ou unha coalición para supervisar a regularidade dunha votación nunhas eleccións e dar validez ao resultado das mesmas en unión da mesa electoral.

4. Persoa encargada de controlar a validez dos billetes dos pasaxeiros en certos transportes públicos, especialmente o tren.

Persoa nomeada xudicialmente para controlar determinadas accións dunha parte.

Que non se pode tocar.

Que ou quen goza dunha certa autoridade ou protección, polo que se debe tratar con máximo respecto e non pode ser obxecto de comentarios negativos ou críticas.

Individuo das castes máis baixas, rigorosamente marxinadas, da sociedade de India.