"ROM" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao palíndromo.

2. Frase ou palabra que se le igual de esquerda a dereita ca de dereita a esquerda. Un exemplo de palabra palíndroma é anilina, e de sintagma palíndromo, A torre da derrotA.

GALICIA

Escritor. Da súa produción destacan Breve compendio de los varones ilustres de Galicia, nativos y próximos originarios, esclarecidos en virtudes, literatura y dignidades eclesiásticas, con algunas cortas relaciones de sucesos particulares (1887), Colección de refranes sueltos recogidos de varios autores, desde el año de 1771 hasta el de 1780, en todo 6.243 refranes e Gallegos ilustres en armas.

GALICIA

Pianista e compositor. Estudou piano e harmonía en Vigo e, en 1946, trasladouse a Madrid para continuar os estudos musicais no Real Conservatorio. Despois comezou unha serie de concertos en solitario que, a partir de 1960, realizou acompañado dun grupo de música lixeira. En 1973 conseguiu unha praza como profesor de piano no Conservatorio de Varkaus e, posteriormente, exerceu a docencia noutros conservatorios finlandeses, como o de Kokkola e o de Joensuu. Das súas composicións destacan Suite Antigua, Fanfari e os ciclos sobre Cantares Gallegos e Follas Novas. Recibiu o Primeiro Premio de Piano do Real Conservatorio de Madrid (1951).

GALICIA

Sindicalista. De ideario republicano federal, foi un dos principais alicerces do obreirismo en Santiago de Compostela ata a Ditadura de Primo de Rivera. En 1916 presidiu a Federación de Sociedades Obreiras e Agrícolas de Santiago de Compostela. Detido e encadeado no castelo de Santo Antón (1917), dirixiu o semanario Lucha Social ata 1920, ano en que a incorporación dos principais sindicatos composteláns á CNT provocou o seu afastamento progresivo do obreirismo militante. Formou parte da Federación Republicana Gallega e foi perseguido durante o Franquismo.

GALICIA

Médico e crítico de arte. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1956), ampliou estudos en Madrid e París e especializouse en anatomía patolóxica e análises clínicas. Vinculado desde moi novo á arte e á cultura, foi membro fundador do colectivo Atlántica, promotor e dinamizador das citas Bayona Horizonte Atlántico, comisario de múltiples exposicións, director da sección de arte da revista Galicia Moda (1985-1992) e editor de Futura (1987-1988), director da colección Aguatinta e editor de carpetas de gravados. Foi asesor de diversas institucións, director dos Museos do Real Club Celta de Vigo, membro do Patronato do Museo Municipal Quiñones de León de Vigo, asesor do grupo que puxo en marcha a Mostra Unión Fenosa e presidente da Asociación de Críticos de Arte de Galicia. Colaborador en diversos medios e publicacións, publicou A batalla de Rande (2002). Recibiu a medalla de honra da Mostra Unión Fenosa (2001) e a Llave do Museo Massó.

PERSOEIRO

Director teatral e tradutor. Colaborador de Casahamlet e La Voz de Galicia, foi director da colección de teatro da editorial Pico Sacro (1975-1977). Dirixiu Romance de Micomicón e Adhelala (1973), de Blanco-Amor para o Grupo Teatral Rosalía; e Ernest (1982) e O montapratos (1983) para a Escola Dramática Galega. Traduciu ao galego obras de autores clásicos, como Ernest: comedia frívola para xente seria (1999), de Oscar Wilde; O asasinato de Roger Ackroyd (2001), de Agatha Christie; e Hamlet (1993) e nun só volume Romeo e Xulieta/ O rei Lear (2003), de William Shakespeare. Recibiu o I Premio de Investigación Teatral da Universidade de Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Político e xurista francés. De ideas reformistas, foi deputado nos Estados Xerais (1789) e loitou pola liberación das clases baixas. Disolta a Asemblea Nacional, foi alcalde de París (1791) e primeiro presidente da Convención Nacional (1792). Unido aos xirondinos e membro do Comité da Saúde Pública, atacou a Robespierre (1793) e foi proscrito.

1. Relativo ou pertencente aos petromizóntidos.

2. Peixe ciclóstomo da familia dos petromizóntidos.

3. Familia de peixes, da clase dos ciclóstomos de corpo longo e cilíndrico e cola comprimida. É o grupo máis numeroso e difundido dos agnatos actuais. A presenza do embude bucal permítelles nutrirse e fixarse sobre as pedras. Algunhas especies son de auga doce, pero hai tamén outras que, nacidas nos ríos, se trasladan ao mar e volven á auga doce para reproducirse. En Galicia dáse a especie Petromyzon marinus, que pode chegar aos 70 cm de longo.