"ARE" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta. Iniciador da literatura dialectal napolitana, enmarcou as súas obras nun ambiente popular e realista. Escribiu La Vaiasseide (1615), Mico Passaro ‘nnammurato (1621), Viaggio di Parnasso (1621) e Delli travagliuse amure di Ciullo e Perna (1621).

GALICIA

Escritor e dramaturgo. É autor dunha extensa produción dramática que se constitúe ao redor da idea fundamental da necesidade dun drama nacional que teña como base a revisión da historia de Galicia, case sempre dende a óptica da loita de clases e de esquerdas. Así, á parte dos primeiros textos, Nicolas Flamel (1960) e O renarte Ciprián (1960), o resto da súa produción insírese dentro do teatro histórico: Prisciliano (Premio Villar Ponte do Centro Galego de Bos Aires, 1970). No ano 1973 publicou Xelmírez, ou a groria de Compostela, representada en 1999 polo Centro Dramático Galego; Os irmandiños (1978), representada polo grupo Tespis en 1980 e Pedro Madruga (1981). En 1986 creou unha tetraloxía denominada xenericamente Castelao ou a paixón de Galicia, que se compón dos seguintes volumes:...

PERSOEIRO

Avogado, militar e corrixidor. Estudiou na Universidade de Santiago de Compostela, onde realizou estudios de filosofía e leis. En 1808 converteuse en avogado da Real Audiencia de Galicia. Durante a Guerra da Independencia liderou a resistencia da súa comarca fronte aos franceses, cos que se enfrontou en Melide, Arzúa e Sobrado. Foi nomeado comandante de alarma, cargo que desempeñou ata 1814, e procurador síndico das xurisdicións de Ventosa e Borraxeiros. Nas revoltas contra Fernando VII, combateu no bando realista entre 1821 e 1823. Posteriormente, foi nomeado corrixidor da súa vila.

GALICIA

Avogada. Licenciada en Dereito e diplomada en criminoloxía. No ano 2000 foi elixida deputada do Partido Popular no Congreso de los Diputados pola circunscrición de Lugo. No Congreso ocupou os cargos de secretaria segunda da Comisión de Xustiza e Interior e foi vogal da Comisión Constitucional e da Comisión Mixta para o estudo do problema das drogas. Membro da xunta de goberno do Colexio de Avogados de Lugo, tamén colabora na Escola de Práctica Xurídica da capital lucense.

1. Elevación pouco pronunciada nun terreo situada, polo xeral, nunha chaira.

2. Parte máis elevada dun monte.

1. Apelido de orixe toponímica. Trátase dunha forma diminutiva da voz común coto. Documéntase no século XVIII: “Francisco Rodríguez do Cotarel” (doc ano 1753 en Tuy 1753 según las Respuestas Generales del Catastro de Ensenada, p 113).

2. Liñaxe asturiana que leva como armas un escudo cortado: primeira partición, en campo de azul, con tres flores de lis de ouro, ben ordenadas; segunda partición, en campo de goles, cunha cota de malla de prata; bordo de ouro, con oito aspas de goles.

PERSOEIRO

Profesor, polígrafo, conferenciante, articulista, dramaturgo e director teatral, fillo do académico e secretario da Real Academia Española Emilio Cotarelo Mori. Cursou estudios en Madrid e Oviedo (1889-1899), e foi catedrático de Lingua e Literatura españolas desde 1904 na Universidade de Santiago de Compostela, da que foi vicerrector e decano da súa facultade de Filosofía e Letras. Presidiu o Ateneo León XIII. En 1909 participou na Exposición Rexional de Santiago, e dous anos despois o seu Teatro de Cervantes foi galardoado co Berwick e Alba da Academia Española. En 1919 deuse a coñecer como narrador con Palladys tyrones e a seguir editou La enseña raída (1922) e El pazo (1923). Desde 1920 foi académico da Academia Galega. A partir de 1923 converteuse no primeiro presidente do Seminario de Estudos Galegos. Foi membro da Academia de Historia e do Instituto de España. A súa actividade teatral centrouse en especial no período 1922-1931, logo de promover o Cadro...

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto italiano. Discípulo de Francesco di Giorgio, traballou na igrexa da Observancia (1476) e no palacio do Magnífico (1506?).

FILOSOFOS

Filósofo italiano. Seguidor da interpretación alexandrina de Aristóteles, afirmou o carácter intramundano do coñecemento científico. Empregou un método experimental.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Foi autor de poesías festivas e das narracións Bertoldo e Bertoldino.

GALICIA

Debuxante e ilustrador gráfico. Colaborou en diversos cómics, como El Patito Feo, editado en Ferrol entre 1982 e 1985, Fat City (1985), e El Cucú (1988).

PERSOEIRO

Político e conde da Cunha. Foi nomeado gobernador de Angola (1753-1758), lugar no que mandou elaborar un inventario da Facenda Real (1754) e a organización do arquivo oficial. Foi nomeado vicerrei de Brasil (1763-1767) e fixou a capital en Rio de Janeiro, cidade que fortificou.

PERSOEIRO

Saxofonista e clarinetista de jazz norteamericano. Coñecido como Joe, en 1923 tocou na Martel Family Band e, posteriormente, en St. Louis e nos river-boats con Ch. Creath e mais F. Marable. Nos anos corenta, estableceuse na Costa Oeste e traballou con K. Ory e W. Manone; nos cincuenta traballou con T. Buckner e dirixiu os Dixie Flyers; e na década dos sesenta ingresou nos All Stars de L. Armstrong, logo de traballar nun river-boat teatral en Disneyland. Entre os seus éxitos sobresae Yellow Dog Blues (1958).

PERSOEIRO

Escritor grego. Autor, xunto con Ditio, dunha novela sobre a Guerra de Troia. Coñecida por unha tradución latina, a obra exerceu unha grande influencia durante a Idade Media e Moderna.