"PL" (Contén)

Cavidade oca, recuberta de substancia ósea, que contén un osteocito. Relaciónase cos osteoplastos veciños por medio dos canalículos óseos.

Reconstrución cirúrxica do padal.

Parálise do padal brando.

Nome cooficial de Iruña.

Engrosamento anormal da pleura, secundario á persistencia de derramos pleurais sanguinolentos ou supurados.

Aplícase ás manifestacións sistémicas que aparecen en enfermos cancerosos, que teñen unha evolución relacionada coa do cancro, pero sen ningunha clase de relación anatómica directa con este nin coa metástase. Unha vez extirpada a neoplasia, adoitan desaparecer.

Parte inerte da célula viva, por oposición á parte activa ou citoplasma. Comprende os vacúolos e as inclusións citoplasmáticas de reserva.

Relativo ou pertencente ao paraplasma.

pseudoparénquima.

Parálise da metade inferior do corpo, case sempre debida a lesións da medula espiñal ou das raíces raquídeas.

pataplún.

Onomatopea que reproduce o ruído que fai unha cousa ou unha persoa ao caer.

Edición xeral das obras dos Padres gregos, preparada por Jean-Baptiste Pitra e realizada por Jacques-Paul Migne en 161 volumes (1857-1866). Comprende todos os escritos cristiáns gregos ata o Concilio de Florencia (1439), co texto orixinal e a versión latina.