"Doro" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor, músico e crítico. De inspiración romántica, nos seus inicios dedicouse á novela e ao ensaio filosófico (Russkije xno·ci, Noites rusas, 1844), á poesía (o almanaque Mnemosina 1824-1825) e á literatura de ficción (Kosmodrama, 1840). A novela 4338 god (Ano 4338, 1926) é unha das primeiras obras utópicas rusas.

PERSOEIRO

Violinista ucraíno, pai de Igor Davidovič Oistrakh. Considerado un dos violinistas máis virtuosos de todos os tempos, desenvolveu unha técnica en que predominaba a temperanza formal e a riqueza tonal. Debutou como solista en 1925 e traballou con orquestras en Rusia, Europa e EE UU. Destacan a súa interpretación do Triplo Concerto de Beethoven xunto a S. Richter e M. Rostropovič, e as coleccións Decca (1963) e Praga (1966).

PERSOEIRO

Militar e estadista. Participou nas Guerras Napoleónicas, en contra da insurrección dos decabristas en 1825, na Guerra Ruso-turca (1828-1829) e na campaña en contra da revolución polaca (1831). Home de confianza de Nicolao I de Rusia, participou nas deliberacións do Tratado de París (1856), final da Guerra de Crimea.

PERSOEIRO

Escritora rusa. Comezou a súa traxectoria literaria con Devčki (As nenas, 1945) e Sputniki (Compañeiros de viaxe, 1946), ao que seguiron outros títulos incluídos nas liñas do realismo socialista, onde tratou temas como a vida nas fábricas e cidades industriais, como en Kružlikha (1947). Posteriormente, a súa obra pasou a reflectir problemas morais, que describiu en Vremena goda (Camiño fatal, 1953) e Sevëža (1955).

PERSOEIRO

Mariscal ruso. Xeneral (1813), participou nas campañas contra Francia e recibiu o mando do exército na guerra contra Persia (1827) e contra Turquía (1829). Dirixiu a represión contra a revolta polaca, foi nomeado gobernador de Polonia e Príncipe de Varsovia (1832) e, posteriormente, venceu os patriotas húngaros (1849).

GALICIA

Político e escritor. Presidente do Centro Cultural de Valadares (Vigo) e director do grupo de teatro Escoitade, foi concelleiro en Vigo. Escribiu guións de cine e obras de teatro, das que destacan Historia de unha reconquista contada á miña maneira (1979), Queda terminantemente prohibido o suicidio (1983) e O milagre do torreiro de Quintián (1985). Co grupo Escoitade representou, ademais das súas propias obras, Estebiño (1973), de Prado Lameiro; Edipo (1975) de Sófocles; e Un home, un pobo (1984), de H. Ibsen. Recibiu o Premio Nacional a la Animación Cultural (1977).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Discípulo de Raffaello Sanzio, participou na decoración das Loggie do Vaticano e realizou paisaxes e imitacións en grisalla de relevos clásicos. Viaxou a Messina (1527), onde pintou, entre outros, Andata al Calvario (1543).

PERSOEIRO

Poeta. Coñecido como Dem’ian Bednij, comezou escribindo poesías de axitación política en publicacións clandestinas bolxeviques. Destacou na sátira, onde empregou recursos do folclore, que reflectiu en Nasput (O noso camiño, 1913).

PERSOEIRO

Gramático e escritor. É autor de diversas obras novelísticas, como Os amores de Rodante e Dosicles e A batalla dos ratos e o gato, ademais de diálogos imitados de Luciano e das composicións poéticas coñecidas como poesías prodrómicas, sátiras que dan testemuño dos costumes da época.

GALICIA

Relixioso dominicano. Predicou en Manila, onde foi catedrático na súa universidade, prior do convento dominicano e comisario xeral da Inquisición. Escribiu varios opúsculos en lingua tagala.

PERSOEIRO

Teólogo e biblista reformado. Monxe xerónimo en San Isidoro del Campo, abrazou a Reforma protestante e tivo que fuxir a Londres. En Estrasburgo preparou a versión da súa edición española da Biblia, que apareceu en 1569 e que foi revisada posteriormente por Cipriano de Valera.

PERSOEIRO

Escritora inglesa. Na serie de novelas Pilgrimage (1915-1938) empregou unha técnica baseada no monólogo interior, que anunciaba a obra de Virgina Woolf e James Augustine Joyce.

PERSOEIRO

Político. Coñecido como Isidoro Acevedo, foi impresor de oficio e ingresou no Partido Socialista Obrero Español (1886) do que chegou a ser secretario. Foi un dos principais promotores da escisión que en 1921 deu lugar ao Partido Comunista Obrero Español (PCOE), motivada pola negativa do PSOE a afiliarse á III Internacional. Exiliouse á Unión Soviética ao finalizar a Guerra Civil Española (1939). Dirixiu El Socialista (1898), La Lucha de Clases (1905-1910) e La Aurora Social (1910).

GALICIA

Sacerdote. Estudou no seminario conciliar de Tui e licenciouse en Teoloxía e Dereito Canónico. Foi catedrático na facultade de Filosofía do seminario (1871) e abade prior da colexiata de Santa María de Vigo (1880). Rexeitou a vigairía xeral de Santiago de Cuba. Foi redactor desde a súa fundación en 1879 do xornal tudense El Eco del Miño. Publicou Oración fúnebre por las víctimas del barco “Reina Regente” en el Ferrol (1895) e Oración Sagrada al Ilustrísimo Cristo de la Victoria (1895).

GALICIA

Escritor. Foi xefe dos servizos de cultura da Deputación da Coruña. Colaborador del Instituto de Estudios Coruñeses José Cornide e de diversas publicacións, escribiu Una guía de Galicia: el arzobispo Rajoy y la vida local compostelana: siglo XVIII (1956), Siluetas y paisajes (1959), Ensayo sobre Finisterre: del atrio de Vilar de Donas a la cima del monte Nerio (1967) e La Coruña en seis rutas (1975). Académico da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario e correspondente da Real Academia Galega, recibiu a Encomienda de la Orden de Alfonso X el Sabio.

MONTES

Monte situado na parroquia do Monte (Xove). O seu cumio acada os 537 m de altitude.

PERSOEIRO

Canteiro. Formouse na Escola de Artes e Oficios de Vigo e en Madrid. Estivo implicado no levantamento republicano de Juan B. Topete (1868) e foi deportado a Orán. Cofundador do Casino de Camposancos, traballou na Biblioteca e no Arquivo Histórico Provincial de Pontevedra, no Instituto de Ensino Medio de Pontevedra, na torre da igrexa de San Pedro de Burgueira (Oia) e, na Guarda, no convento de Carmelitas e nos palacetes de Eloy Domínguez e da familia Candeira, no Centro Sanitario, convertido no Centro Socio-Cultural, e na Casa das Torres en Camposancos.

PERSOEIRO

Escritora. Dramaturga de formación, debe a súa fama a novelas policiais, que a equipararon con Agatha Christie. Creou o personaxe de Lord Peter Wimsey, que protagonizou catorce das súas novelas. Escribiu Whose Body (1923), Murder Must Advertise (1933) e The Nine Tailors (1934).