"Nina" (Contén)

niño.

Termo do latín dos chafoutas ou xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘durmir’.

aniñar.

Substancia azul que se atopa na casca dos ovos das aves.

narcotina.

Substancia termolábil que actúa na superficie dos microbios e facilita a fagocitose. Dáse sobre todo no soro dos individuos inmunizados artificialmente.

Glicósido que se atropa no xeranio escarlata e na dalia de cor vermella alaranxada. É o 3,5-di-D-glucósido da pelargonidina, na que se converte con facilidade por hidrólise en ácido líquido.

Colorante derivado das anilinas que se emprega como antiséptico en lesións cutáneas ou mucosas.

Alcaloide do látex da ceruda (Chelidonium majus), de acción espasmolítica, antiviral, antitusíxena que tamén pode actuar como sedante lixeiro.

Alcaloide presente na quina. Empregouse en América do Sur para o tratamento do paludismo, e foi introducida en Europa polos casteláns no s XVII. Foi illada en estado puro por P. J. Pelletier e J. B. Caventou en 1820, a súa estrutura foi elucidada por P. Rabe en 1931 e a súa síntese total foi feita por R. B. Woodward e W. E. von Doering en 1944. Ten acción antimalárica e antidisentérica, e é inhibidora dos enzimas oxidativos, polo que tamén presenta acción antipirética, e actúa sobre os centros nerviosos, especialmente o cerebro, polo que provoca unha gran diminución da sensibilidade ante a dor. Emprégase no tratamento de neuralxias e cefalalxias e, polo seu gusto amargo, como aditivo sápido na auga tónica e noutras bebidas non alcohólicas.

Substancia intermedia na conversión do triptofano en aceticoenzima A.

Protease do ril que actúa sobre o anxiotensinoxeno e dá lugar á liberación da anxiotensina I.

Hidroxiácido de toxicidade débil e gusto amargo que está presente nas sementes do rícino.