"Oran" (Contén)

1. Aplícase ao elemento dun conxunto ordenado A que é menor que calquera elemento dun subconxunto B dado.

2. Dada unha sucesión ou serie de números reais, aplícase á sucesión ou serie con termos que non son máis grandes que os respectivos da sucesión ou serie dada.

3. Dada unha función, cuxos valores pertencen a un conxunto ordenado, minorante do percorrido da función.

PERSOEIRO

Escritor e profesor. Catedrático de Lingua e Literatura Galega, foi membro fundador do grupo musical Agra. Colaborador de diversos medios de comunicación con estudos filolóxicos e de crítica literaria, das súas obras destacan O mundo narrativo de Álvaro Cunqueiro, a música dos discos compactos O pobo da noite (1998), en colaboración con Manuel Rivas, e Río de son e vento (1998).

ENTRADA LARGA

Diplomático e político. Cofundou con Enrique Tierno Galván o Partido Socialista del Interior en 1967, refundado como Partido Socialista Popular en 1974. Foi ministro de Asuntos Exteriores no primeiro goberno de F. González (1982-1985) e xestionou o ingreso de España na CEE. Representante de España na ONU (1985-1987), foi deputado no Parlamento Europeo   en 1987, 1989 e 1994. Foi candidato á alcaldía de Madrid en 1998. Das súas obras destaca
Revolución y tradición en África
(1971),
Una política exterior para España: una alternativa socialista
(1980),
España en su sitio
(1990) e
Polimpsesto amodo de memoria
(2002).

GALICIA

Concello pertencente á comarca de Caldas, situado ao O de Galicia e da provincia de Pontevedra, da que administrativamente forma parte. A súa posición xeográfica é 42° 35’ de latitude N e 8° 35’ 12” de lonxitude O. Limita ao N co concello de Cuntis (comarca de Caldas), ao S cos de Campo Lameiro, Pontevedra e Barro (comarca de Pontevedra), ao L cos de Cuntis e Campo Lameiro e ao O cos de Caldas de Reis, Portas (comarca de Caldas) e Barro (comarca de Pontevedra). Abrangue unha superficie de 41,3 km 2 en que cunha poboación de 4.309 h (2007), distribuídos nas parroquias de Amil, Cosoirado, Gargantáns, Lamas, Laxe, Rebón, Saiáns, San Lourenzo de Moraña e Santa Xusta de Moraña. A súa capital, Santa Lucía de Moraña, situada na parroquia de Saiáns, dista 21,5 km de Pontevedra e 43 km de Santiago de Compostela. Esta adscrito á arquidiocese de Santiago e ao partido xudicial de Caldas de Reis.
Xeografía física
En Moraña atópanse dúas unidades morfolóxicas claramente...

PERSOEIRO

Poeta e novelista. Escribiu libros de poemas, como Lampes à Arc (1920), pero a novela Lewis et Irène (1924) foi un dos seus éxitos máis notables. Escribiu tamén libros de impresións de viaxes e de recompilacións de crónicas, así como as novelas Ouvert la nuit (1922) e París-Tomboutou (1928), cheas de fina ironía. Foi elixido membro da Académie Française (1969).

PERSOEIRO

Escritora. Residiu en Cuba, onde se considerou unha das escritoras máis importantes da súa época. Das súas obras destacan Auroras (1925), Plenilunios (1928), Estremecimientos (1930) e Vidas rotas.

PERSOEIRO

Pintor. Estivo influenciado por Cézanne, a pintura metafísica, o futurismo e o Valorici Plastici. Pintou naturezas mortas de obxectos familiares, a base de formas puras e uso de cores nítidas. Cultivou tamén a augaforte.

1. Relativo ou pertencente a Moraña ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Moraña.

MONTES

Monte situado entre a parroquia de Biobra (Rubiá) e a provincia de León. O seu cumio acada os 914 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritora. O conxunto da súa obra, centrada nos soños e nas contradicións do home, constitúe unha crítica do excesivo racionalismo europeo. É autora da recompilación de relatos Il gioco segreto (1941), as novelas Menzogna e sortilegio (premio Viareggio, 1948), L’isola di Arturo (premio Strega, 1957), Lo scialle andaluso (1963), La storia (1974) e Aracoeli (premio Medici, 1982), e das compilacións poéticas Alibi (1958) e Il mondo salvato dai ragazzi (1968).

CIDADES

Cidade portuaria do S da illa de Hokkaidō, Xapón (128.220 h [1991]). É un dos grandes centros da industria xaponesa do ferro e do aceiro.

1. Que desprende olor.

2. Substancia que se engade a un medicamento para darlle ou modificar o seu olor.

CAPITAIS

Capital da wilāya de Oran, Alxeria, situada ao O do país (655.852 h [1998]). Foi fundada a comezos do s X e incorporouse aos imperios almohade e almorábide. Ata o s XIV foi un centro importante de intercambios entre o mundo cristián mediterráneo e as rutas centroafricanas. En 1509 Fernando II de Aragón apoderouse da cidade e incorporouna ao seu reino. Así permaneceu ata 1708, que caeu en poder dos turcos. Posteriormente, Filipe V reconquistouna e uniuna á Coroa de España ata que se separou, conquistada polos marroquís, en 1792. En 1831 converteuse en posesión francesa, baixo o reinado de Carlos X pero foi abandonada tras a Guerra de Independencia de Alxeria.