"dis" (Contén)

ES-TRAD;mso-fareast-language: Estados Confederados de América.

Xénero de diatomeas da orde das centrais, de valvas circulares, areoladas e aplanadas, que abundan no plancto mariño, especialmente en inverno.

Movemento filosófico-relixioso inspirado na doutrina de David de Dinant que se difundiu durante os ss XII e XIII. Afirmaba que a semellanza das cousas substanciais só é posible se existe unha única realidade substancial, común a todos os corpos e ánimas: Deus mesmo.

Obra de Pascual Madoz publicada en Madrid entre 1845 e 1850 e agrupada en dezaseis volumes. Contén datos sobre as entidades de poboación de España e as súas características xeográficas, onde se recollen aspectos sociais, demográficos e económicos.

Tipo de cruce entre dous individuos que teñen dous xenes dialélicos non ligados, e tamén a segregación mendeliana á que dá lugar este cruce. Por exemplo, o cruce dunha semente de chícharo amarelo e redondo con outra de verde e rugoso e, a segregación que hai na segunda xeración filial.

Díaz.

Forma prefixada de orixe latina que se emprega na composición de palabras co significado de ‘distanciamento’, ‘negación’ ou ‘contrariedade’.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na composición de palabras co significado de ‘dificultade’, ‘mal’ ou ‘anomalía’.

Hidrato de carbono que deriva da condensación de dúas moléculas de monosacárido, que quedan unidas mediante un enlace glicosídico, con eliminación dunha molécula de auga. A hidrólise dun disacárido, realizada polos enzimas coñecidos como glicosidases, proporciona os monosacáridos que o constitúen. Os disacáridos son, xa que logo, os polisacáridos máis simples e poden estar formados por monómeros iguais, como a celobiosa, que é o resultado da unión de dúas moléculas de glicosa mediante enlace β(1 → 4), ou distintos, como a sacarosa, que é o resultado da condensación dunha molécula de glicosa e unha de frutosa mediante enlace α (1 → 2).

Froito formado por dúas sámaras opostas, coma o do pradairo.

Alteración que dificulta a articulación das palabras debido a unha enfermidade nerviosa ou lesión orgánica que lles afecta á lingua e aos músculos da fala, pero que non dificulta as funcións de comprensión e creación de ideas.

Dificultade para camiñar debido, sobre todo, a lesións nerviosas.

Debilidade anormal ou disturbio da vontade.

Relativo ou pertencente ao disco.

Dificultade específica para a aprendizaxe do cálculo e dos conceptos matemáticos básicos. Adoita ir asociada a problemas de linguaxe, simbolización e orientación espacio-temporal, pero non ten relación nin co nivel mental, nin co método de ensino empregado, nin con trastornos afectivos.

Restrición ou ausencia, debido a unha deficiencia, da capacidade de realizar unha actividade na forma ou dentro da marxe do que se considera normal no ser humano. Pode ser temporal ou permanente, reversible ou irreversible, e progresiva ou regresiva. Algunhas discapacidades son consecuencia directa da deficiencia e outras xorden como resposta do propio individuo a deficiencias físicas, sensoriais ou doutro tipo. Representan a obxectivación dunha deficiencia e reflicten alteracións a nivel da persoa. Clasifícanse en discapacidades da conduta, da comunicación, do coidado persoal, da locomoción, da disposición do corpo, da destreza, da situación, dunha determinada aptitude e doutras actividades.

Que ou quen padece unha discapacidade.