"ful" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia de Lagoa (A Pastoriza). O seu cumio acada os 730 m de altitude.

PERSOEIRO

Emperador romano, fillo de Macrino. O seu pai asociouno ao trono xunto ao seu irmán e durante o seu goberno tratou de defender o Imperio Romano da ameaza persa, pero foi derrotado e asasinado por estes.

1. Desprender luz ou brillo con intensidade.

2. Sobresaír algo ou alguén por unha condición admirable.

3. Manifestar unha sensación ou unha calidade enerxicamente.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Alacant, Comunitat Valenciana (4.039 h [2001]). Destacan os cultivos de regadío: hortalizas, trigo, cítricos e outras árbores froiteiras.

PERSOEIRO

Pedagogo. Potenciou un cambio de orientación na pedagoxía universitaria de acordo coas novas correntes educativas. Sobresaíu no campo da socioloxía da educación, a pedagoxía comparada, a pedagoxía cibernética e na teoría de sistemas. Escribiu Constantes y coincidencias pedagógico-bisociológicas (1969), Cibernética y educación (1969), Cibernética del aprendizaje (1976), La función del pedagogo en la sociedad actual (1979), Cibernética de lo humano (1984), Pedagogia de Tirant lo Blanc (1991) ou Relacions entre el cervell i la ment (1993).

PERSOEIRO

Escritora rusa. Das súas obras destaca Virineja (1925), unha das primeiras narracións sobre a emancipación da muller na Unión Soviética.

PERSOEIRO

Tocólogo húngaro. As súas investigacións na primeira clínica maternal de Viena e, despois, no Rochuskrankenhaus de Pest fixéronlle descubrir que a causa da febre puerperal era a infección provocada polas manipulacións dos propios parteiros e parteiras. Escribiu Die Ätiologie, der Begriff und die Profilaxis del Kinderbettfiebers (1861).

PERSOEIRO

Poeta italiano. Da súa obra destacan Rime (1613-1617), Poesie liriche (1627-1648) e a traxedia L’Isola d’Alcina (1636), ademais do seu epistolario, útil testemuño da época.

PERSOEIRO

Biblista. Foi profesor de Sagradas Escrituras e de hebreo no Séminaire de Saint-Sulpice (1868) e no Institut Catholique de París (1890). Escribiu, entre outras obras, Manuel biblique (1879-1880) e Ditionnaire de la Biblie (1891-1912).