"To" (Contén)

Tropo que consiste en tomar “a parte polo todo”, isto é, en designar ou substituír unha cousa co nome doutra coa que mantén algunha relación, en virtude da que se poden determinar varios tipos de metonimias: a) O autor pola obra (leu a Cunqueiro -os libros de Cunqueiro-; ten un Laxeiro -un cadro de Laxeiro-); b) O posuidor polo posuído, ou viceversa (vai no mecánico -no taller do mecánico-); c) A causa polo efecto (vive do seu traballo -do que gaña co seu traballo-); d) O lugar de procedencia polo produto (gústalle o porto -viño de Porto); e) O continente polo contido (tómalle un vaso -un vaso de viño-); f) A materia polo obxecto (colecciona porcelanas -figuras de porcelana); g) O instrumento pola causa activa (é un magnífico violín -violinista-); etc.

Transformación ou substitución dun nome propio, especialmente dun nome de persoa, pola súa tradución a unha lingua estranxeira.

Espazo ou porción de muro, diante do epistilo, que no friso dórico está comprendida entre dúas aberturas para a inserción dos tríglifos. Ao principio facíanse de mármore ou de barro e eran pintadas de cor vermella ou turquesa, pero posteriormente foron esculpidas con recheos alusivos a escenas mitolóxicas. Das métopas máis antigas destacan as dalgúns templos da Tróade e Selinonte (ss VII-V a C), as do templo de Zeus en Olimpia e as que ornamentaban o Partenón.

Punto antropométrico que está situado na liña media da fronte, entre as dúas eminencias frontais.

Estado do cranio en que persiste a sutura frontal ou metópica.

Arte de descubrir o carácter dunha persoa mediante o exame das liñas do rostro.

Relativo ou pertencente á metoposcopia.

Substancia heterocíclica aromática que actúa como antimetabolito ao combinarse co enzima tetrahidrofólico-redutase. Inhibe a síntese das bases púricas e pirimidínicas, indispensables para a formación do ADN e do ARN e emprégase en medicina como anticanceríxeno.

Nome do radical CH3O-.

Forma prefixada que nun composto orgánico sinala a presenza do radical metoxi (CH3O-).

Prolapso do útero.

Observatorio astronómico situado preto de París. Foi fundado en 1876 como unha sección do observatorio de París especializada en astrofísica. Os seus campos de traballo son a detección de cometas e a observación dos planetas e do Sol.

etambutol.

miñato.