"car" (Contén)

1. Tumor epitelial maligno con tendencia a infiltrar os tecidos lindeiros e a producir metástases por vía linfática ou sanguínea. Pode afectar a calquera órgano do corpo. Se as células epiteliais onde se orixina forman glándulas, recibe o nome de adenocarcinoma.

2. Tumor epitelial relativamente pouco maligno aínda que, segundo as estatísticas, é o cancro de pel máis frecuente (o 75%). Forma un nódulo cutáneo que pode ulcerarse, pero sen producir metástase. É propio das persoas de idade avanzada.

3. Teratoma maligno.

4. Tumor maligno da pel que presenta diferenciación escamosa e adoita producir queratina. Deriva con frecuencia de ceratoses actínicas ou solares, forma nódulos cutáneos e pode producir metástases.

5. Tumor maligno do tecido epitelial que non sobrepasa os límites da membrana basal. A escisión cirúrxica comporta a curación definitiva.

1. Tumor maligno formado por elementos carcinomatosos e sarcomatosos.

2. Tumor de Wilms.

1. couza.

2. Fungo da orde das ustilaxinais, parasito das poáceas; as hifas poden invadir toda a planta e producir esporas semellantes a po negro nas súas flores ou inflorescencias.

3. Mancha de humidade provocada pola presenza de fungos acompañada sempre de mal olor, produto da fermentación, que aparece na roupa cando se garda húmida.

4. Espiga de millo pequena, de mala calidade e con poucos grans.

PERSOEIRO

Escritor francés. Empregou o pseudónimo de Francis Carco e publicou os poemarios La bohème et mon coeur (A bohemia e o meu corazón, 1912); os libros de memorias De Montmartre au Quartier Latin (De Montmartre ao Barrio Latino, 1927) e Bohème d’artiste (Bohemia de artista, 1946); as novelas Jesús la Caille (1914), L’equipe (A banda, 1919), L’homme traqué (O home acosado, 1922) e Perversité (Perversidade, 1925); e a biografía novelada Le roman de François Villon (A historia de François Villon, 1926), entre outras obras.

1. Acción e efecto de cardar.

2. Cepillo formado por unha táboa onde van cravadas unha serie de puntas ou púas de arame, empregado para desenlear o liño, despois de espadelado, e a la, tras limpala e lavala.

3. Máquina empregada na industria téxtil para limpar algodón e outras fibras.

GALICIA

Cantante e compositor. Coñecido como Teo Cardalda, foi compoñente do grupo Golpes Bajos, xunto con Germán Coppini, na década dos anos oitenta. En 1983 formou o grupo Cómplices con María Monsonís. Colaborou con artistas e compositores de música rock e pop como José María Cano, Antonio Vega, Jaime de Urrutia, David Summers e os irmáns Urquijo. Realizou a banda sonora para a serie Nada es para siempre. En solitario gravou o disco Uno (1997) e entre os seus traballos discográficos co grupo Cómplices destacan Manzanas (1983), Ángeles Desangelados (1989), La Danza de la ciudad (1990), Está llorando el sol (1991), Preguntas y flores (1993), Básico (1994), Cousas de meigas (1999) e Cómplices (2000).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Oroso baixo a advocación de santa María.