"Adá" (Contén)

1. Causar a alguén un sentimento de malestar, rabia ou malhumor.

2. Sentir un sentimento de malestar, rabia ou malhumor contra algo ou alguén.

1. Porción de fío ou doutro material que se enfía na agulla de cada vez para coser.

2. Conxunto de cousas atravesadas polo mesmo fío.

1. Poñer o engado para pescar.

2. Atraer con engados a alguén para manexalo a vontade.

1. de engradar.

2. Armazón en forma de grade que xeralmente se usa para protexer un obxecto no seu transporte.

3. Estrutura que se emprega para construír tabiques, feita cuns paos verticais entre os que se cravan, polos dous lados, outros máis pequenos en horizontal a pouca distancia uns dos outros, e que se recobre de adobe ou doutro material.

1. Conxunto de cousas enmarañadas.

2. Situación confusa e ruidosa, provocada xeralmente por un enfrontamento.

1. Conxunto de ramas entrelazadas dunha árbore ou dun arbusto.

2. Adorno feito con ramas.

1. Prato formado por vexetais crus, aínda que tamén se pode facer con arroz, pataca cocida ou pasta, picados, revoltos e xeralmente condimentados con sal, aceite, vinagre, limón ou outros elementos ou salsas, como a maionesa, a vinagreta, ou incluso lácteos como o iogur ou a nata líquida. Existen infinidade de tipos, contándose entre os máis característicos a composta de leituga, tomate, cebola, sal, aceite e vinagre; a ensalada rusa, con pataca cocida, cenoria, chícharos e maionesa; a escalivada ou a esqueixada.

2. Composición poética e musical de estilo madrigalesco a catro voces ou máis, cultivada no s XVI na Península Ibérica. A súa denominación débese á mestura e á heteroxeneidade dos elementos que a integran. É unha especie de quodlibet, obra miscelánea que se cultivou en Alemaña a finais da Idade Media. Quizais tamén garde relación co fricassé francés dos ss XV e XVI. Ten unha forma estrófica fixa cun metro libre e alterna distintas linguas (catalán, castelán, portugués, italiano ou gascón), mestura elementos dramáticos con outros máis divertidos, utiliza a ironía, a parodia ou a sátira. O seu argumento sempre garda relación, directa ou indirectamente, co nacemento de Xesús.  Esta mestura de elementos relixiosos e profanos fai que sexa orixinal, non só no aspecto musical senón tamén no literario. Os precedentes son as obras de Gil Vicente (1465-1536), de Francisco Peñalosa (1470-1528) e unhas composicións que tratan o Nadal do Cançoner musical de Barcelona. Mateu Fletxa...

3. Mestura confusa de cousas heteroxéneas e sen conexión.

CIDADES

Cidade do estado de Baixa California Norte, México, situada na baía de Todos Santos (315.289 h [1995]). É un importante centro comercial e porto pesqueiro. Tamén destaca o sector industrial, principalmente a elaboración de cervexa e aceite.

CUMIOS

Cumio dos Pireneos, ao SO do Val d’Arán, situado a unha altitude de 1.507 m.