"Anu" (Contén)

GALICIA

Médico. Doutor en Medicina pola Universidad de Madrid, especializouse en dermatovenereoloxía e micoloxía médica. Profesor na Universidade de Santiago de Compostela (1947-1965), colaborou en diversas publicacións españolas e estranxeiras e, dos seus artigos, destacan “El Suelo como reservorio de agentes de micosis humanas” (1989), “Micosis profesionales” (1992), “Hongos del entorno patógenos para el hombre” (1999) e “Distribución geográfica de los dermatofitos en España durante el período 1950-1997” (2001). É académico numerario da Real Academia Gallega de Ciencias, da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia e do Instituto Pasteur. Recibiu o Premio Xunta de Galicia de Investigación (1993).

GALICIA

Político. Inspector de Traballo e da Seguridade Social desde 1974, foi profesor no Seminario de Estudos Sociais de Vigo (1976-1980). No eido político, foi conselleiro de Traballo da Xunta de Galicia (1990-1991), deputado autonómico polo PP (1989-1995), alcalde de Vigo (1995-1999) e senador por Pontevedra (1996-1997). Como alcalde de Vigo presidiu a Mancomunidade de Vigo (1997-1999), o Eixo Atlántico do Noroeste Peninsular (1995-1999) e a Fundación Provigo. Foi eurodeputado (1999-2004) e participou como voceiro na Comisión de Emprego e Asuntos Sociais, e como membro na Comisión de Pesca e na Delegación para as Relacións con Canadá.

GALICIA

Director de escena. Na década de 1960 cofundou, con Xulio Lago, a compañía Esperpento Teatro Joven e, en 1971, Máscara 17 coa que dirixiu todas as súas montaxes ata 1981. En 1984 fundou a compañía viguesa Sísifo Colectivo de Teatro e con ela representou, entre outros, os espectáculos Lexionaria (1998), Que...? (2002) e O bico da muller araña (2003).

GALICIA

Historiador. Doutor en Historia (1975), centrou a súa investigación nos temas gandeiros. Da súa produción destacan La Lanzada a principios del s XVIII. Población y economía (1975), Un Modelo de sociedad rural de antiguo régimen en la Galicia costera: la península del Salnés: (Jurisdición de La Lanzada) (1979) e Un Modelo social leonés en crecimiento: la Vega Baja del Esla entre 1700 y 1850 (1998). Membro da Societé de Demographie Historique.

GALICIA

Xornalista e escritor. Emigrou a América e estableceuse en Arxentina en 1893. Colaborador en diversos xornais e revistas, como El Eco de Galicia e Almanaque Gallego, da súa produción destacan A la vejez, viruelas (1890) e La Revolución Malezalera (1909).

GALICIA

Poeta. Coñecido como Manuel Antonio, foi o máximo representante do movemento vangardista en Galicia, xa que soubo conxugar o espírito das diferentes correntes vangardistas europeas e hispanoamericanas co pensamento da sociedade galega da época. Aos catro anos, por mor da tuberculose e da morte de seu pai, trasladouse a Padrón, á casa da súa avoa e dun dos seus tíos, sochantre na colexiata de Iria Flavia, onde recibiu unha formación fundamentalmente católica, que deu paso a unha incipiente xermanofilia e o interese polo carlismo. Malia que a intención da familia era que continuase a súa formación católica, aos trece anos decidiu marchar a Santiago de Compostela, onde principiou os seus estudos de bacharel. Foi aquí onde comezou o seu compromiso co galeguismo e o republicanismo, particularmente tras o seu ingreso no Centro Republicano de Santiago. Por eses anos mantivo correspondencia co seu curmán Roxelio, quen máis o animou a escribir, e con outros políticos e intelectuais galeguistas...

PERSOEIRO

Modisto. Establecido en Barcelona, abriu a súa propia casa de modas en 1942 e posteriormente en Madrid (1946) e noutros lugares de España. Especializouse na alta costura desde a década de 1960. As súas creacións caracterízanse por unha gran fantasía e orixinalidade. Foi nomeado Comendador de la Real Orden de Isabel la Católica (1969) e recibiu a Medalla de Oro de la Universidad Complutense de Madrid (1993), Medalla del Fomento de Artes Decorativas (1994) e Medalla de Oro al Mérito en las Bellas Artes (1999). En 2004 celebrouse unha exposición antolóxica da súa obra no Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía.

GALICIA

Pintor. Estudou maxisterio en Pontevedra, onde coñeceu a Castelao, C. Maside e A. Souto, relacionouse coas Irmandades da Fala, simpatizou co Partido Galeguista e colaborou con A Nosa Terra. Asistiu a clases de debuxo na Escola de Artes e Oficios de Vigo como preparación para o seu ingreso na Escuela de Bellas Artes de San Fernando, pero co inicio da Guerra Civil foi mobilizado. Quedoulle inutilizado o brazo dereito, feito que condicionou a súa pintura, xa que tivo que aprender a pintar e debuxar coa esquerda. As súas primeiras obras amosan un certo primitivismo con formas angulosas e arredondadas e cores puras (Nos labores do campo, 1940); posteriormente comezaron a reflectir as paisaxes e os homes dos lugares onde viviu (Vilagarcía de Arousa e a parroquia de Lantaño, en Portas), ademais de escenas festivas e costumistas. A partir de 1943 a pincelada fíxose máis pequena e uniforme, e as cores tornáronse máis escuras. Destacan O carro (1946?), Pescantina...

PERSOEIRO

Pianista de jazz canadense. Coñecido como Oscar Peterson, desenvolveu a súa carreira en EE UU, onde herdou o estilo de Nat King Cole, E. Garner e A. Tatum para as súas interpretacións. Acadou sona mundial actuando con primeiras figuras do jazz, sobre todo en tríos e, desde a década de 1970, cada vez máis en solitario. É autor de Jazz Exercises and Pieces (1965) e Oscar Peterson New Piano Solos (1965).

PERSOEIRO

Independentista venezolano. Foi o máximo representante das clases mestizas venezolanas fronte aos crioulos dirixidos por Simón Bolívar. Apreixado finalmente en Aragua de Maturín (28.9.1817), foi executado.

PERSOEIRO

Economista. Iniciou o censo da poboación española en América e escribiu Tratado elemental de estadística (1873) e Tratado de hacienda pública y examen de la española (1900).

GALICIA

Presentador. Licenciado en Pedagoxía pola Universidade de Santiago de Compostela, abandonou o seu labor como pedagogo para presentar o programa Supermartes, que converteu nun clásico da Televisión de Galicia con máis de 12 anos de emisión. Ao longo deste período tamén presentou diversos programas na Radio Galega, como “En directo Superpiñeiro” e “Cita con Superpiñeiro”, e gravou algúns discos. Recibiu o Premio Galego do Ano (2000).

GALICIA

Médico. Catedrático de Patoloxía Médica na Universidade de Santiago de Compostela, destacou polas súas ideas conservadoras e contrarias ao darwinismo. Escribiu Lecciones de preliminares clínicos y moral médica (1881), Consideraciones generales acerca del hombre y refutación de algunos errores del moderno positivismo (1882) e León XIII y Pío X (1904).

GALICIA

Realizador cinematográfico. Coñecido como Chano Piñeiro, licenciouse en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. Aínda que apenas tivo relación cos grupos que na década de 1970 se organizaron ao redor do cine galego, a súa afección levoulle en 1976 a escribir o seu primeiro guión baseado en Sempre en Galiza, que se materializou na curtametraxe Os paxaros morren no aire (1977), realizada en súper 8 e que conseguiu, entre outros premios, o Film de Oro do Ministerio de Cultura. En 1979 iniciou o proxecto da súa primeira longametraxe, Eu, o tolo, que rematou en 1982. A cinta, de 110 minutos de duración, conta a vida de Eu, un home que casa cunha bicicleta e que despois das máis diversas aventuras chega a ser presidente do goberno. En 1984 tivo a oportunidade de pasar ao formato profesional e realizou Mamasunción, unha curtametraxe que obtivo un inusitado éxito en diversos festivais nacionais e estranxeiros. A cinta é unha reflexión sobre...

PERSOEIRO

Xogador de golf. Foi campión de España en oito ocasións, gañou a copa do mundo por equipos en 1976 e 1982 formando parella con S. Ballesteros e J. Mª Cañizares, respectivamente; o campionato do mundo individual en 1982, o Open Británico (1977), o Open de Suíza (1981), o Open de Italia (1985), e a Ryder Cup (1985) como membro do equipo europeo.

GALICIA

Escritor, fillo de Xoán Manuel Pintos Villar. Deixou dous poemas de carácter costumista na Coleución de poesías gallegas dalgúns autores, de Farruco Portela Pérez, “O gato e a criada. Fábula”, en que se conta un episodio familiar con finalidade irónica; e “Un drama da aldea. (Dedicado aos habitantes da luna)”, en que se narra a relación dunha moza e un sacerdote.