"Lor" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto. Activo fundamentalmente en Guadalajara, introduciu o primeiro Renacemento italiano en Castela. Destacan a fachada do Colegio Mayor de Santa Cruz, en Valladolid (1491), o palacio Medinaceli de Cogolludo (1492-1495) e o palacio Mendoza de Guadalajara (1507?).

CIDADES

Cidade do estado de Tamil Nadū, India (172.467 h [1991]). Situada ao O de Madras, á beira do río Pālār, ao pé dos Ghates Orientais.

1. Que varía de cor.

2. Que é de varias cores.

GALICIA

Historiadora da arte. Os seus estudos centráronse na arquitectura e escultura renacentista e barroca en Galicia. Destacan as súas obras La escultura del Renacimiento en Galicia: el manierismo (1983), Lugo barroco (1983), Francisco de Moure (1991) e La arquitectura barroca en Galicia (1991); e coordinou O antigo retablo maior da catedral de Lugo (1995) e O patrimonio histórico da Universidade de Santiago de Compostela (1996).

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Santa Cruz de Tenerife, Canarias, ao S do Parque Nacional del Teide-Las Cañadas. (1.718 h [2001]). Está situado a unha altitude de 1.500 m, polo que é o termo máis alto da illa.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Quiroga baixo a advocación de san Xosé.

GALICIA

Ensaísta e crítica literaria. Doutora en Filoloxía Galega e DEA pola École des Hautes Études en Sciences Sociales do CNRS (París), é profesora de literatura galega na Universidade de Santiago, especializada en narrativa e teatro galego contemporáneos. Colaboradora e membro do consello de redacción de Grial, desde 2003 dirixe o Anuario de estudos literarios galegos, que en 1992 contribuíra a poñer en marcha baixo a dirección de Xoán González-Millán. Colabora como crítica literaria en revistas especializadas, como Tempos novos, e semanalmente dirixe a páxina literaria do “Diario cultural” da Radio Galega. Como investigadora, coordinou o Dicionario da literatura galega (4 vol 1995-2003). Ademais de coeditar obras clásicas como Follas novas, Retrincos. Un ollo de vidro, A festa da malla, O castelo de Pambre ou o epistolario cunqueiriano Cartas ao meu amigo. Epistolario mindoniense a F. Fernández del Riego (2003), publicou A recepción inmanente de Neira Vilas (1990), Sobre narrativa galega contemporánea...

PERSOEIRO

Escritor. Despois dunha primeira etapa caracterizada pola súa ruptura cos mallorquinistas, ao comezo da Guerra Civil iniciou unha etapa de reflexión e silencio. Da súa obra destacan Mort de dama (1931),   Fedra (1932), Bearn o La sala de las muñecas (1956), a súa obra máis importante; La novel.la de Palmira (1952), El misantrop (1972) e Un estiu a Mallorca (1975)

GALICIA

Política e economista. Foi asesora económica do concello de Santiago de Compostela (1989-1991). Membro do PSdG-PSOE, foi concelleira do concello de Vigo (1991-2001) e deputada no Parlamento de Galicia desde 1997. En 2005 converteuse na primeira muller en presidir o Parlamento galego.

CAPITAIS

Capital do rrethi homónimo, Albania (73.800 [estim 1992]). Porto e centro comercial na costa do golfo homónimo, ten industria diversificada.

PERSOEIRO

Político e diplomático polaco, conde de Colonna, fillo natural de Napoleón I. Naturalizado francés, foi ministro de Asuntos Exteriores (1856-1860) e presidiu o Congreso de París (1856). Como ministro de Estado (1860-1863) propugnou medidas reformistas.

PERSOEIRO

Rei titular de Mallorca (Xaime IV, 1349-1375) e rei consorte de Nápoles, fillo de Xaime III de Mallorca e Constanza de Aragón. En 1338 o seu pai fíxoo xurar como herdeiro e en 1349 acompañouno na invasión para tomar Mallorca. Despois de ser abandonado pola Raíña Xoana I de Nápoles coa que casara, marchou a Inglaterra. Interveu co Príncipe Negro na Batalla de Nájera (1367) a favor de Pedro I de Castela. Caeu prisioneiro de Enrique de Trastámara, que o encarcerou no castelo de Curiel, pero foi liberado por Xoana I de Nápoles. Organizou unha expedición de mercenarios contra Pedro IV de Aragón.

PERSOEIRO

Rei de Mallorca, conde de Rosellón e Cerdaña e señor de Montpellier (1276-1311), fillo de Xaime I de Aragón. Ao morrer seu pai (1276) entrou en posesión da súa herdanza e coroado como rei de Mallorca confirmoulle os privilexios e as franquías a Mallorca en 1276. Foi vasalo do seu irmán Pedro III de Aragón e ante o conflito deste con Filipe III de Francia apoiou os franceses. Ante a derrota gala, foille arrebatado o reino, ata que se lle restituíu polo Tratado de Anagni (1295) coa condición de recoñecer a vasalaxe de Aragón.

PERSOEIRO

Rei de Mallorca (1315-1349), fillo do infante Fernando, príncipe titular de Morea, e de Isabel de Sabran. Morta a súa nai, quedou baixo a protección do Rei Sancho I de Mallorca e tras a morte deste (1324), Xaime II de Aragón tratou de impugnar o testamento e apoderarse do Reino de Mallorca. A intervención do Papa Xoán XXII, que propuxo consultas periódicas, evitou a guerra. Pouco despois de herdar a Coroa de Aragón (1339), Pedro IV o Cerimonioso esixiulle vasalaxe. Perdeu a coroa na Batalla de Llucmajor (1349), onde morreu.