"ALE" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto. Formouse en Madrid, Italia e Grecia. Entre as obras realizadas en Madrid destacan o colexio dos xesuítas de Chamartín, os conventos das Salesas e das Siervas de María e o proxecto da catedral de la Almudena, da que só rematou a cripta. En Bilbao construíu a Universidad de Deusto e o colexio e a capela do Sagrado Corazón, e en Salamanca o panteón do duque de Alba. Pertenceu á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

GALICIA

Xornalista. Exerceu o periodismo como cronista deportivo de Faro de Vigo a partir de 1921. Colaborou ademais coa publicación El Economista e foi correspondente das axencias Mencheta e Noti-Sport.

GALICIA

Poeta e xornalista. Colaborou asiduamente na prensa da cidade olívica, particularmente nas seccións de humor. Escribiu Berzas y otras legumbres (1916).

PERSOEIRO

Historiador e arqueólogo belga. Foi profesor na Universidade de Gante (1892-1910) e conservador do Musée Royal de Bruxelas (1899-1912). Investigou a vida relixiosa da antiga Roma e de Oriente. Entre as súas obras destaca Les religions orientals dans le paganisme romain (As relixións orientais no paganismo romano, 1929).

GALICIA

Notario e escritor. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1962), colabora en distintas publicacións sobre temas políticos e literarios. Como escritor publicou o relato curto “A morte de Nancy Reagan” (1989), a novela Beatum Corpus (1993) e o poemario Mtesis (1998). Tamén sacou ao prelo Poemas de la aceptación y mirada de Narciso (2003), No Eurídice de nuevo (2007) e La muerte del fauno (2011).

GALICIA

Xornalista e dramaturgo. Colaborou, xunto con Antolín Esperón e Manuel A. Couto, no semanario Las Musas del Lérez (1842), de Pontevedra. Escribiu tamén artigos para os xornais El Alerta (1864-1865) e El Buscapié (1865-1868), e para a Revista de Primera Enseñanza (1865-1870). Dirixiu o Diario de Pontevedra en 1879. Como autor teatral estreou en 1881 no Teatro Variedades de Madrid a peza Qué noche! Así mesmo, foi o animador de numerosos parladoiros científicos, xunto con Octavio Lois Amado ou Heliodoro Gastañaduy, e publicou a primeira versión en castelán da obra de Haeckel Natürliche Schöpfungsgeschichte (1868) co título Historia de la creación de los seres orgánicos (1878).

PERSOEIRO

Príncipe dos principados unidos de Moldavia e Valaquia (1859-1862) e do principado de Romanía (1862-1866). Levou adiante unha reforma agraria, fundou dúas universidades e secularizou os bens da Igrexa. Os estamentos tradicionalistas e conservadores, coa axuda de potencias estranxeiras, obrigárono a abdicar.

PERSOEIRO

Fisiólogo. Doutorouse na Universidade de Cambridge en 1909. Dirixiu os Wellcome Physiological Research Laboratories (1906-1914), nos que realizou estudios sobre a composición e os efectos do cornizó, e traballou no National Institute for Medical Research (1914-1942), centro do que foi director dende 1928 ata a súa xubilación. Foi presidente da Royal Society (1940-1945) e membro da Comisión de Enerxía Atómica. Descubriu a histamina e a acetilcolina, molécula implicada na transmisión nerviosa. No 1936 recibiu, xunto con Otto Loewi, o Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía polo descubrimento da acción dos neurotransmisores no impulso nervioso. No ano 1932 concedéuselle o título de sir e no 1944 a Orde do Mérito.

PERSOEIRO

Enxeñeiro sueco. Realizou os seus estudios no Chalmers Institute de Gothenburg. Traballou na Gas Accumulator Company na que acadou o posto de enxeñeiro xefe (1906) e, posteriormente, o de director xerente (1909). En 1909 conseguiu sintetizar o agamassan, produto capaz de absorber o gas acetileno, feito que permitiu o seu transporte sen risco de explosión; tamén perfeccionou a turbina de vapor de Laval. En 1912 recibiu o Premio Nobel de Física pola invención dun regulador automático empregado na iluminación de faros e boias.

PERSOEIRO

Compositor ruso. Realizou estudios musicais en San Petersburgo e foi profesor de canto. Autor de numerosas cancións, iniciou xunto con Glinka unha tradición operística rusa baseada na canción popular. Influíu en Mursorgskij cos seus estudios sobre a adaptación da lingua rusa á música. Da súa produción destacan as óperas Esmeralda (1841) e Rusalka (1855), e as fantasías Baba-Yaga (1862) e Kazochok (1864).

PERSOEIRO

Arquitecto. As súas primeiras obras foron neoclásicas, como o Ithiel Town de New Haven, despois realizou construcións historicistas gregas e góticas. Introduciu o uso do ferro na arquitectura estadounidense coa construción dunha tenda en Nova York en 1835.

PERSOEIRO

Político irlandés de ascendencia española. Foi presidente do Sinn Féin (1917-1926) e da clandestina Irish Republic. Participou na revolta de 1916 e foi condenado a morte, pena que lle foi conmutada. Rexeitou o acordo que creaba o Estado Libre de Irlanda (1921), esixiu a total independencia para toda a illa e boicoteou o Parlamento irlandés. En 1926 organizou un novo partido, o Fianna Fáil, do que foi presidente (1926-1959). Foi primeiro ministro (1932-1948, 1951-1954 e 1957-1959) e presidente da República de Irlanda (1959-1973).

PERSOEIRO

Pintor e litógrafo. Cultivou a caricatura e a litografía irónica para despois dedicarse á pintura. En Esmirna (1828) adoptou a temática oriental e máis tarde cultivou un realismo precursor de Millet e Courbet.