"RL" (Contén)

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Da súa filmografía destacan Cromache di poveri amanti (1954), unha das producións máis importantes do neorrealismo italiano, Il gobbo (1960), Mussolini ultimo atto (1974), Caro Gorbaciov (1988), Cattiva (1991) e Operazione Appia Antica (2003). Realizou tamén o documental Luchino Visconti (1999).

PERSOEIRO

Compositor alemán. Foi profesor de música, organista, director e cantor en Szczecin. Tamén foi director nos festivais de Maguncia e Düsseldorf (1820-1866). Da súa produción destacan baladas para voz e piano, oratorios, cantatas e pezas para piano.

PERSOEIRO

Eclesiástico e político. Bispo de Condom (1760) e arcebispo de Toulouse (1763). En 1787, na asemblea de notables, criticou asperamente a xestión financeira de Calonne, ao que substituíu como ministro de finanzas. Non obstante , continuou coa liña do seu predecesor e en 1788 tivo que convocar os Estados Xerais. Dimitiu ese mesmo ano.

GALICIA

Escritor. Membro do consello de redacción das revistas Ensaio e Contemporánea, foi vicepresidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG). Dos seus libros destacan a edición anotada de Poesías (1990) de Lorenzo Varela, De catro a catro de Manuel Antonio (1992), A poesía de Vicente Risco (1994), A xeración dos 50. A xeración dos 80 (1994) e o libro colectivo Manuel Luis Acuña (2000).

GALICIA

Ilustrador e escritor. Colaborou en diversas revistas de banda deseñada, como Can sen dono e Golfiño, labor que compaxinou coa ilustración de libros como A Galiña Azul (1991), de Carlos Casares, Gatto Tigrato e Miss Rondinela (1991), de Jorge Amado, Nace un campión (1993), de Úrsula Heinze, e O avó é sabio (2002), de Fina Casalderrey. Da súa autoría destacan Voces na lagoa do espantallo (1990), Baile de colores (1992) e Teodomiro xoga con dragóns (2000).

GALICIA

Compositor. Membro fundador e presidente da Asociación Galega de Compositores. Tralo éxito do seu ballet La farsa de la búsqueda, ampliou estudios en París, onde estudiou con Tony Obin, Leon Barzin, Pierre Wissmer, André Jolivet, Oliver Messiaen e Henry Dutilleux. Na década de 1960 foi a Bos Aires, onde ocupou diferentes cargos na Asociación de Jóvenes Compositores. A súa obra orquestral Sindy foi escollida para representar a Arxentina internacionalmente. Compuxo outras obras orquestrais, de cámara e para piano.

GALICIA

Xornalista e escritor. Desde 1993, xunto con David Pintor, é o guionista das viñetas de humorismo gráfico que asinan como Pinto & Chinto. Comezaron colaborando en El Correo Gallego e O Correo Galego para, desde 1998, continuar co seu labor en todos os xornais do Grupo Voz, La Voz de Galicia, Diario 16 e Diario de León, e no suplemento de humor Xatentendo.com. Publicou o libro de poemas Espello sen fondo (2000) e, como Pinto & Chinto, Sobran as palabras (1999) e Dez por dous (2003), e o libro de literatura infantil Suca (2001).

GALICIA

Realizador cinematográfico. Foi presidente da Asociación de Produtoras de Cine e Vídeo de Galicia e crítico de La Voz de Galicia. En 1973 fundou, xunto con Félix Casado e Luis Gayol, o grupo de cineastas afeccionados Imaxe, en que permaneceu ata a súa disolución en 1980, ano no que dirixiu Malapata, a primeira longametraxe galega. Traballou en diversos apartados do audiovisual, desde a produción de anuncios publicitarios ou curtametraxes como Circos (1979), ata o guión, a dirección de documentais industriais e de obras de ficción como Illa (1976), a súa primera obra en formato estándar, Embarque (1984) ou a longametraxe Urxa (1989).

PERSOEIRO

Xornalista e narrador italiano. Coñecido como Carlo Collodi, escribiu obras de teatro, libros didácticos e contos para nenos. Das súas obras destaca Le aventure di Pinocchio (1880).

PERSOEIRO

Remeiro. Membro do Club de Remo de Ribadeo, foi medalla de prata no campionato do mundo na proba de catro scull lixeiro (Sevilla, 2002) e Campión de España en K1.500 m e K4.500m (2004).

PERSOEIRO

Astrónomo inglés. En 1936 iniciou a docencia en Manchester e, interesado polas primeiras experiencias con radar e coñecedor dos traballos de G. Rever, impulsou a construción do radiotelescopio da estación experimental de Jodrell Bank. Recibiu o título de sir.

PERSOEIRO

Filósofo. Interpretou a historia e a súa significación a partir dunha perspectiva antropolóxica occidental, que considera o home como un ser natural, á marxe de calquera dimensión transcendente. Escribiu Kierkegaard und Nietzsche (1933), Von Hegel zu Nietzsche (1941) e Welgeschichte und Heilsgeschehen (Historia mundial e acontecemento salvador, 1953).

PERSOEIRO

Infanta de España, filla do Rei Francisco I das Dúas Sicilias e da infanta María Isabel de España. Casou co seu tío materno, o infante Francisco de Paula. De ideas progresistas, participou no golpe de estado que orixinou a entrada no goberno de Francisco Cea Bermúdez.

PERSOEIRO

Xeólogo escocés. Foi un dos creadores da moderna xeoloxía. Estudiou a rexión volcánica de Olot. Segundo as súas teorías (teoría das causas actuais), contrarias ao catastrofismo, as causas operantes na actualidade son idénticas ás de antes, é dicir, suficientes para unha explicación científica da historia xeolóxica da Terra. A súa obra principal é Principles of Geology (1833). Recibiu o título de sir.

PERSOEIRO

Enxeñeiro e arquitecto. En 1791 G. Washington encargoulle o proxecto da capital de EE UU, que non foi posto en práctica, pero que influíu na construción definitiva da cidade.

PERSOEIRO

Poeta e novelista. De nome Pierre Dumarchais, dedicouse, nun principio, á pintura e ás narracións humorísticas, e ao rematar a Primeira Guerra Mundial, especializouse na novela de aventuras, das que destacan Le chant de l’equipage (1918) e Le quai des brumes (1927). Algunhas das súas obras foron temas de filmes, como La Bandera (1931).

PERSOEIRO

Arquitecto e deseñador escocés. Foi director da Escola de Glasgow, e en 1923 instalouse en Londres, onde deseñou mobles e tecidos e pintou acuarelas. Xunto con Herbert Mac Nair e os irmáns Mac Donald, constituíu o grupo The Four. A súa obra intensificou a articulación interna dos espacios e amosou unha clara ordenación cubista asimétrica en que destacou os elementos construtivos. Realizou o edificio para o diario Glasgow Herald (1894), a Glasgow School of Art (1898-1909) e a casa de campo Hill House (1903).

PERSOEIRO

Actriz estadounidense. Coñecida como Shirley MacLaine, foi cantante e bailarina, e a súa grande expresividade permitiulle interpretar tanto comedias coma dramas. Da súa filmografía destacan Ask Any Girl (Silbenen Bär en Berlín, 1959), The Apartament (Premio en Venecia, 1960), Irma, la Douce (1963), Desperate Characters (Silbenen Bär en Berlín, 1971), The Turning Point (1977), Terms of Endearment (1983, Oscar á mellor actriz, 1984), Madame Sousatzka (Premio en Venecia, 1988), Steel Magnolias (1989), Bruno (2000) e Carolina (2003).

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. Representou o período de transición do Renacemento ao Barroco en Roma. Construíu a fachada da igrexa de Santa Susanna (1603), exemplo do estilo da Contrarreforma, traballou no Palacio Chigi e foi arquitecto oficial en San Pedro do Vaticano, onde fixo a fachada da basílica e a nave lonxitudinal (1606-1626), cambiando o plan central de Michelangelo pola planta de cruz latina.