"Sar" (Contén)

1. Utilizar algo como compoñente.

2. Empregar algo para un propósito, normalmente para o que foi feito.

3. Obter beneficio de algo.

GALICIA

Historiador. Arquiveiro bibliotecario da Real Academia Galega desde 1907 e cronista da cidade da Coruña desde 1934, foi correspondente da Real Academia de la Historia e membro, entre outras asociacións, da Real Sociedad Geográfica e da Associação dos Arqueólogos Portugueses. Colaborador no Boletín da Real Academia Galega, foi o único redactor do Dicionario Gallego-Castellano, publicado pola RAG. Escribiu, entre outras obras, Gómez Pérez das Mariñas y sus descendientes: (Apuntes históricos y genealógicos) (1917), Un notable escudo de La Coruña (1922), D. Bermudo, Rey de Galicia (1924) e Bosquejo histórico de la muy noble y muy leal ciudad de La Coruña (1943).

GALICIA

Poeta. Profesor na Oxford University, posteriormente traballou na ONU e foi director do servizo español de tradución da UNESCO. Como poeta deuse a coñecer co libro A modo de esperanza (1955, Premio Adonais 1954), onde xa se vislumbran os alicerces da súa poesía, unha poética metafísica emparentada coas formas puras, cunha grande esixencia verbal. Tematicamente, Galicia, e sobre todo Ourense, sempre estiveron moi presentes. Da súa obra, en que se manifesta a vangarda e a conciencia crítica da sociedade contemporánea, destacan os poemarios Poemas a Lázaro (1960, Premio de la Crítica Española), Breve son (1968), Interior con figuras (1976), Material memoria (1978), Sete cántigas de alén (1981), Mandorla (1982), El fulgor (1984), Cántigas de alén (1989), Al Dios del lugar (1989), No amanece el cantor (1992, Premio Nacional de Poesía 1993) e Fragmentos de un libro futuro (2000). Gran parte...

PERSOEIRO

Poeta. En 1918 publicou o seu primeiro libro de poemas, Los heraldos negros, de influencia modernista, ao que seguiron o vangardista Trilce (1922), a novela El Tungsteno (1931) e o póstumo Los poemas humanos (1939).

PERSOEIRO

Teólogo e xurista. De nome Lucilio Vanini, defendía unha relixión natural panteísta, de alcance universal, motivo polo cal foi procesado e condenado a morte.

PERSOEIRO

Pintor húngaro. Foi alumno da Bauhaus de Budapest (1928-1929). Estableceuse en París, onde a partir do estudo da obra de Kandinskij e de Mondrian comezou a crear o novo movemento, que proseguía a obra de Mondrian e de Malevič. Coa súa obra teórica e coa súa plástica cinética negou toda a pintura tradicional e renovou a arte actual.

PERSOEIRO

Historiador da arte, pintor e arquitecto. Instituíu a Academia del Disegno (1562) e, como pintor, decorou edificios relixiosos e civís (Palazzo Vecchio de Florencia), onde mostrou influencias de R. Fiorentino, Bronzino e sobre todo de Miguel Anxo, cuxas formas tamén son patentes nos seus proxectos arquitectónicos (Palazzo degli Uffizi de Florencia, 1560) e a quen exaltou en La vite dei più eccellenti pittori, scultori e architettori (1550).

PERSOEIRO

Pianista húngaro. Naturalizado suízo (1958), formouse en Budapest con Hernadi e Kodály, e especializouse en Chopin e Liszt.

PERSOEIRO

Pintor e poeta. Foi un dos fundadores do Grupo Surrealista de Lisboa (1947). A súa obra caracterízase polo emprego das técnicas de automatismo psíquico, así como pola utilización da colaxe ou mesmo de obxectos tridimensionais nos seus lenzos. Destacan os Poemas-Obxectos. A súa poesía caracterízase pola aproximación humorística e ácida á realidade cotiá. Publicou Pena capital (1957) e Planisfério e outros poemas (1961). Tamén cultivou o ensaio en obras como Antologia surrealista do cadáver esquisito (1961) e Primavera Autónoma das Estradas (1980).

PERSOEIRO

Xurisconsulto e político arxentino. Dirixente do partido unitario, opúxose á Ditadura de Rosas e tivo que exiliarse. De volta en Bos Aires (1852), foi senador e ministro de Finanzas, do Interior e de Xustiza. Foi autor do Código Civil arxentino (1869) e coautor do Código de Comercio (1869).

PERSOEIRO

Poeta. Liberado da retórica romántica, iniciou a poesía contemporánea portuguesa coa lírica de Baudelaire. A súa obra foi publicada en 1887 co título de O Livro de Cesário Verde.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sarria baixo a advocación de san Salvador.

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Barcelona, Catalunya (7.904 h [2001]).

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Barcelona, Catalunya (17.369 h [2001]). Destaca a floricultura, e os cultivos de hortalizas e patacas.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, situado en El Campo de Antequera (3.422 h [2001]).

PERSOEIRO

Duque de Savoia (Vítor Amadeu II, 1675-1730) e rei de Sicilia (Vítor Amadeu I, 1713-1718) e de Sardeña (1720-1730). Formou parte da Liga de Augsburgo contra Francia (1689) e opúxose a Francia na Guerra de Sucesión Española. Como consecuencia das paces de Utrecht (1713) e de Rastatt (1714) obtivo o reino de Sicilia, que cambiou en 1720 polo de Sardeña. Reformou a administración e as finanzas dos seus estados. En 1730 abdicou en favor do seu fillo Carlos Manuel III.