"To" (Contén)

1. Obra de defensa formada por muros, terrapléns, barricadas ou sacos de area amoreados que protexe os soldados do fogo da fronte e que lles permite disparar as súas armas de fogo.

2. Muro ou varanda, xeralmente ata a altura do peito, que se pon nas ventás, balcóns, pozos, pontes ou noutros lugares como protección.

1. Que vive e se nutre, temporal ou permanentemente, de substancias producidas ou inxeridas por outro ser vivo, que recibe o nome de hospedador ou hospedeiro.

2. Que ou quen vive a conta dos demais.

3. Aplícase ao sinal perturbador que pode afectar o funcionamento dun sistema de transmisión, de gravación ou de reprodución de información. As causas son diversas (tormentas eléctricas, dispositivos eléctricos que chispean) e os efectos maniféstanse con asubíos e chirlos (nos sistemas de audio) e con imaxes turbias ou neve (nos sistemas de vídeo).

4. Fonema inorgánico e non etimolóxico.

1. Acción de parcelar ou dividir en parcelas un ou diversos terreos agrupados, sexa a iniciativa da Administración Pública ou a iniciativa privada. Esta operación só se pode realizar unha vez aprobado o correspondente plano urbanístico e obtida a licenza administrativa.

2. División do terreo en parcelas.

PERSOEIRO

Xurista e político. Foi deputado nas Cortes polo distrito da Fonsagrada, en cinco ocasións entre 1881 e 1899, e senador en doce lexislaturas entre 1899 e 1923 por Lugo. Pertenceu ao Partido Liberal de P. M. Sagasta.

PERSOEIRO

Actriz. Coñecida como Marisa Paredes, debutou no teatro en 1961. Interveu como actriz secundaria en filmes como Canción de cuna (1960) ou Las bicicletas son para el verano (1983), ata que logrou o recoñecemento do público e da crítica con Tacones lejanos (1991). Participou tamén en filmes como Ópera prima (1980), La flor de mi secreto (1995), Todo sobre mi madre (1999), Hable con ella (2002), Una preciosa puesta de sol (2003) e Frío sol de invierno (2004). Presidiu a Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas (2000-2003) e recibiu o Premio Nacional de Cinematografía (1996).

1. Relativo ou pertencente ao parénquima.

2. Que está constituído por parénquima.

3. Que se parece ao parénquima.

PERSOEIRO

Soprano. Coñecida como Graziella Pareto, debutou en Barcelona en 1906 no papel de Micaela de Carmen de Bizet, e como profesional no Teatro Real de Madrid (1908) con La sonnambula de Bellini. Retirouse en 1931, despois de actuar en Madrid, Bos Aires, San Petersburgo, Kiev, Estocolmo, Roma e Milán.

PERSOEIRO

Economista e sociólogo. Utilizou o método matemático e destacou no campo da economía do benestar. É moi coñecida a súa lei sobre distribución estatística das rendas. Nas súas análises desenvolveu unha teoría sobre a elite da sociedade polo que foi relacionado co fascismo. A súa obra económica concrétase en dous libros Cours d’économie politique (1896-1897) e Manuale di economia politica (1906).

GALICIA

Político, irmán de Xacobe María de Parga Puga. Acadou o grao de álferez de fragata, foi depositario de Rendas Reais de Betanzos (1808), tesoureiro do Exército da praza de Ceuta (1813-1815) e do Exército do Reino de Galicia. Foi deputado nas Cortes de Cádiz (1810-1813).