"Anu" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1145.

  • PERSOEIRO

    Compositor e director de orquestra. Discípulo de M. Ravel, foi director da Orquestra Nacional de Francia (1944-1947) e da Orquestra Sinfónica de Seattle (1948-1951), e autor de diversas óperas, operetas, ballets e música sinfónica, relixiosa e de cámara.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Formouse en Madrid, onde coñeceu aos primeiros grupos informalistas, e en París, onde estudou a obra de fauvistas e expresionistas. Evolucionou desde a figuración expresionista cara a unha sintetización da imaxe. Deste xeito, conectou co informalismo, resaltando os trazos máis expresivos, e chegando a mesturar o real e o irreal, expresado a través do signo e empregando pouca materia pictórica que sitúa sobre fondos neutros. Co tempo a súa obra foise simplificando. Destaca Muller de verde, Paisaxe e Árbores na tarde.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político. Foi un dos xefes da Revolución de Setembro de 1868. Como ministro de Fomento (1868-1869 e 1871) decretou a liberdade de ensino, e como ministro de Graza e Xustiza (1869-1870) introduciu o matrimonio civil e a organización do xurado. Foi presidente do Consello de Ministros (1871 e 1871-1873) e unha das persoas máis fiel de Amadeo I. Cando se produciu a restauración dos Borbóns foi expulsado de España e desde o exilio organizou diversas conspiracións republicanas e fundou, xunto a Nicolás Salmerón Alonso, o Partido Republicano Progresista (1880). En 1895 volveu a España e retirouse da política.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Psicólogo. Doutor en Psicoloxía e catedrático de Psicoloxía Social da Universidade de Santiago de Compostela, as súas liñas de investigación céntranse na participación política, nos movementos sociais, na violencia política e no nacionalismo. Escribiu, entre outras obras, Ideología y actitude (1982), Métodos y técnicas de investigación en psicología social (1986) e Psicología política (1996), e con outros autores Xuventude e política en Galicia (1992), Participación política, modelos teóricos (1993), Medios de comunicación de masas y conduta política (1997) e Do descontento á acción: a construción social da protesta (2004), ademais de ser un dos editores de Psicología y derechos humanos (2004) e Madrid 11-M: un análisis del mal y sus consecuencias (2005).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pensador e escritor. A súa actividade política levouno á dirección do PSUC clandestino. Polas ideas marxistas e a súa actividade comprometida foi discriminado, mesmo ata a expulsión da docencia. Traduciu ao castelán a Lukács, Marx e Engels. Someteu a crítica o antirracionalismo de Heidegger en Las ideas gnoseológicas de Heidegger (1958) e buscou as bases científicas e lóxicas da racionalidade en Introdución a la lógica y al análisis formal (1964). Criticou as limitacións gnoseolóxicas do pensamento filosófico de Lenin, Gramsci e Lukács, e fixo avanzar a delimitación da idea de dialéctica en La formación del marxismo en Gramsci (1967) e Lenin y el filosofar (1970).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor romanés. Nas súas novelas e narracións describiu a paisaxe e o espírito moldavo. Destacan Hanu-Ancuţei (A fonda de Ancu ṭ a, 1928), Baltagul (A machada, 1930) e a triloxía Fratii Ideri (Os irmáns Ider, 1935-1942). En 1961 recibiu o Premio Lenin da Paz.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiadora da arte. Doutora en Historia da Arte, especializouse no estudo da prataría. Escribiu La platería en Monforte de Lemos (1987), La colección de platería de Fernández de la Mora y Mon en el Museo de Pontevedra (1995), Arte de la platería en la Mariña Lucense, siglos XVI, XVII y XVIII (1999), con Y. Kawamura, La platería en la diócesis de Tui (2001), Los plateros gallegos y el Santo Oficio de la Inquisición (2002) e La platería en la Tierra de Lemos (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xogador e adestrador de baloncesto. Coñecido como Lolo Sainz, foi xogador do Real Madrid (1960-1968), co que conseguiu 7 títulos de Liga, 5 de Copa e 4 Copas de Europa, e internacional en 68 ocasións. Adestrou ao Real Madrid (1975-1989), e gañou 8 títulos de Liga, 5 de Copa, 2 Copas de Europa e 1 Copa Korac, e ao Joventut de Badalona (1990-1992) co que acadou 2 Ligas. Como seleccionador nacional (1993-2000) gañou a medalla de prata nos Campionatos Europeos de París (1999). posteriormente dirixiu a sección de baloncesto do Real Madrid (2003-2005).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Profesor de literatura galega na Universidade de Santiago de Compostela, centrou gran parte da súa obra nos autores do grupo Nós, especialmente en R. Otero Pedrayo, de quen realizou diversas edicións críticas. Colaborador do Boletín Galego de Literatura, Dorna e A Trabe de Ouro, da súa obra destacan as edicións de Álvaro Cunqueiro (1911-1981): Día das Letras Galegas 1991 (1991), en colaboración con Dolores Vilavedra; e 16 poemas galegos para Ernesto Che Guevara contra a súa morte (1967-1973) (1998), en colaboración con X. Alonso Montero.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Gravador, irmán de Luis Salvador Carmona. Introduciu o estilo francés en Madrid. Dos seus gravados, dentro da tendencia rococó, destacan os realizados segundo debuxos do pintor Charles de la Traverse.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Cantautor e produtor musical. Coñecido como Víctor Manuel, fundou a produtora Ion Música (1987), coa que editou diversos discos en solitario e coa súa muller, a cantante Ana Belén. Da súa discografía destacan Víctor Manuel (1969), Soy un corazón tendido al sol (1979), Mucho más que dos (1993), El Hijo del Ferroviario (2001), Dos en la carretera (2002) e El perro del garaje (2004).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político mexicano. Membro da Junta Suprema,   redactou a acta de Independencia en 1821.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Autor teatral. Escribiu, coa colaboración de U. Charlón Arias, diversas pezas teatrais populares e costumistas inspiradas na ideoloxía das Irmandades da Fala. Da súa produción destaca Mal de moitos (1921), en que critican aos galegos que deixan de empregar a súa lingua; Trato a cegas (1921), de carácter picaresco; Axúdate (1922) e O menciñeiro (1922); estas dúas últimas foron moi representadas pola Escola Dramática Galega.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Historiador da arte. Doutor en Historia da Arte pola Universidad de Extremadura (1982), onde é profesor. Foi membro fundador da revista Extremadura e membro da Asociación Española de Historiadores de Cine. Publicou Arquitectura eclesial del siglo XVI en las diócesis de Coria (1983), Las iglesias cacereñas del quinientos (1990) e outras obras en colaboración.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Relixioso. Doutor en Teoloxía (1998), ordenouse sacerdote en 1970 e desempeñou diversos cargos na diocese palentina como profesor de teoloxía no Instituto Teológico del Seminario de Palencia desde 1975, vigairo xeral desde 1999 e cóengo da catedral desde 2003. En 2005 foi nomeado bispo de Mondoñedo-Ferrol.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico. Doutor en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela (1955) e catedrático de Oftalmoloxía desde 1963. Fundou e dirixiu o Seminario de Ofatlmología e a revista Studium Ophtalmologicum. Presidiu a Sociedade Oftalmológica de Galicia (1960) e a Sociedad Española de Oftalmología (1991-1995). Publicou, entre outras obras, Retinopatías vasculares (1971), Atlas de retinopatías vasculares (1972), Conjuntivitis (1992). Recibiu o Premio da Sociedad Española de Oftalmología ao mellor traballo científico (1960), a medalla de ouro do Instituto Barraquer, a Medalla Castelao (1996), a medalla de ouro ao mérito sanitario concedida pola Xunta de Galicia (1999), o título de doutor honoris causa pola Universidade de Coimbra (2000) e o Premio Daza Valdés INCI-Universidad Autónoma de Madrid (2001).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xogador e adestrador de baloncesto. Coñecido como Manel Sánchez, xogou dez temporadas en primeira división e Liga ACB, no Manresa, CAI Zaragoza e Breogán de Lugo. Foi dúas veces internacional coa selección española absoluta. Foi adestrador do Yaya María Breogán de Lugo (2001-2005), da Liga Feminina.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Filólogo. Desde 1979 foi catedrático de Valenciano na Universitat de València e colaborou no Atlas Lingüístico de la Península Ibérica e no Dicionari catalá-valencià-balear. Das súas obras destaca La llengua dels valencians (1931), Gramàtica valenciana (1950) e Aproximació a la història de la llengua catalá (vol 1, 1980).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Tenista. Foi campión de España en diversas ocasións e gañou os torneos Conde de Godó (1962 e 1970), Roland Garros (1961 e 1964), Forrest Hills (1965) e Wimbledon (1966). Durante 14 anos formou parte do equipo español da Copa Davis, co que chegou á final en dúas ocasións (1965 e 1967), e que capitaneou entre 1980 e 1985 e en 1995. En 1965 foi proclamado mellor tenista amateur do mundo. Retirouse en 1973.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xeógrafo. Director do Centro de Estudios Turísticos (CETUR) desde 2005, destacou como investigador en diferentes aspectos da xeografía social, da crise das comunidades pesqueiras, do turismo e dos impactos xerados nas comunidades rurais e pesqueiras. Publicou Municipios y parroquias de Galicia (1989), Bibliografía de xeografía de Galicia (1990) con Pazo Labrador, O Declive demográfico da parroquia rural galega: o caso da provincia de A Coruña (1994) e Poboación e Territorio (1995).

    VER O DETALLE DO TERMO