"CAD" (Contén)

Principal academia de Italia. Fundada en Roma por Federico Cesi (1603) para o estudo das matemáticas, das ciencias naturais e da filosofía. Desapareceu en 1630, pero foi restablecida no ano 1801. En 1870 desdobrouse na Pontificia Accademia delle Scienze e na Reale Accademia Nazionale dei Lincei, que se incorporou á Accademia d’Italia en 1939. Logo da súa reestruturación, realizada no ano 1944, organízase en torno a dúas seccións: a de filosofía, historia e filoloxía, e a de física, matemáticas e ciencias naturais; cada unha delas ten setenta e dous membros. A súa biblioteca posúe aproximadamente medio millón de volumes (1999); edita nove publicacións periódicas.

Academia artística de Roma fundada por Federico Zuccari no ano 1593. Ademais das súas actividades pedagóxicas, tivo importantes funcións representativas e unha intensa vida corporativa, estando aberta aos artistas estranxeiros. Desapareceu no ano 1874, coa creación do Reale Istituto delle Belle Arti, que asumiu as súas funcións.

Institución florentina promovida por Cósimo de Médicis, quen concibira a idea de facer revivir en Florencia a Academia de Platón, influído polo platonismo de Georgios Gemistós Plēthōn. Neste sentido, foi Cósimo de Médicis quen no ano 1463 lle encargou a M. Ficino a tradución da obra de Platón e lle cedeu a vila de Montevecchio (Careggi), que a partir dese momento pasou a chamarse Academia. A Academia opúñase ao aristotelismo averroísta, tentando conciliar platonismo e cristianismo. Disolveuse no ano 1521.

Nome co que tamén se coñece a Accademia Romana. A denominación de Pomponiana deriva do seu fundador, o humanista Pomponio Leto.

ou Academia Pontaniana Institución fundada cara ao ano 1440 en Nápoles baixo a protección de Alfonso IV de Aragón, de onde deriva o seu primeiro nome de Academia Alfonsina. Nos comezos os seus membros reuníanse ao redor de Antonio Becadelli, o Panormita (deste alcume deriva o nome de Academia Panormitana), e á súa morte dirixiuna Giovanni Pontano, de quen toma o nome definitivo. Os seus obxectivos eran a realización de estudios filolóxicos e a promoción dos escritores napolitanos (Sannazzaro, etc). Disolveuse a mediados do s XVI e rexurdiu nos primeiros anos do s XIX con obxectivos diferentes.

ou Accademia Pomponiana Institución fundada ao redor do ano 1460 en Roma polo humanista Pomponio Leto, polo que tamén se coñece co nome de Accademia Pomponiana. Tiña como finalidade o culto ao mundo clásico, polo que nas reunións se discutía sobre filosofía, arte, filoloxía e arqueoloxía. Os membros latinizaron os seus nomes e dataron os seus escritos ab urbe condita. O seu ton paganizante provocou que os seus membros fosen acusados, no ano 1468, de conxura contra o papa e de pretender a liberación de Roma da suxeición da clerecía. Así, por orde de Pablo II foron apresados Pomponio Leto e Bartolomeo Sacchi o Platina, ademais, forzou a disolución da academia; renovada baixo Sixto IV, as xuntanzas continuaron ata 1527.

Institución fundada por Bieito XIV co nome de Accademia delle Romane Antichitá (1740), ten a súa orixe, sen embargo, na Accademia Romana. Pío VIII concedeulle o título de Pontificia, polo que a partir dese momento pasou a designarse Accademia Romana Pontificia di Archeologia. Ten por obxecto principal o estudo da antigüidade clásica e paleocristiá.

acadio -dia

Recipiente ou instalación, nos casos de fabricación industrial, para a transformación dos líquidos alcohólicos en vinagre.

de acoscar.

Que ou quen adxudica.

Clasificador de materias sólidas que emprega unha corrente gasosa como vehículo.

de afoscar.

Fonema propio dalgunhas linguas que presenta un modo de articulación composto de dous momentos, un de oclusión e outro, subseguinte, de fricación, sendo ambos os dous homorgánicos e formados nun mesmo lugar de articulación ou moi próximos. Segundo as Normas Ortográficas e Morfolóxicas do Idioma Galego e a Gramática Galega (1986) o galego presenta un único fonema deste tipo: /c/, africado prepalatal xordo, grafado como ch (chambón, chave, coche).

Paso de gran lonxitude.