"CIT" (Contén)

Desintegración da célula debida á acción de lisinas, a unha diferenza de presión osmótica, etc.

Enzima que produce a destrución ou lise dunha célula.

Especialista en citoloxía.

Relativo ou pertencente á citoloxía ou á célula.

Nome xenérico duns virus de ADN do grupo dos herpes virus. Causan infeccións, en xeral frecuentes e asintomáticas. En individuos coas defensas diminuídas poden ser graves e xeneralizadas.

Alteración na forma ou función das células. Particularmente, refírese á alteración histolóxica producida na substitución reversible dunha célula adulta por outra tamén adulta, de xeito que se experimenta un cambio tisular de morfoloxía e función.

Proceso celular de transporte activo de vacúolos líquidos a través da célula.

Déficit de elementos celulares, especialmente no sangue circulante.

Constituínte fundamental da célula, delimitado pola membrana plasmática e pola membrana nuclear, onde van incluídos todos os restantes elementos celulares. Co microscopio óptico aparece como unha masa fluída e homoxénea, máis ou menos transparente, a miúdo máis refrinxente ca a auga. Durante moito tempo admitíronse tres partes fundamentais no citoplasma: o ectoplasma ou citoplasma periférico, practicamente adherido á membrana esquelética celular; o tonoplasma, que limita cos vacúolos; e o endoplasma, que corresponde co resto. A súa composición química varía moito dunha célula a outra e tamén conforme ás funcións celulares. A auga é vital para o citoplasma e a súa proporción é moi distinta entre as diferentes células segundo o seu estado fisiolóxico. Pode darse en tres formas: auga ligada, que forma parte dun determinado número de moléculas; auga libre, que circula polos tecidos e enche os vacúolos; e auga de imbibición (a forma máis...

Orificio polo que algúns protozoos expulsan os materiais non dixeridos.

Rama da citoloxía e da bioquímica que estudia a distribución de compostos bioquímicos, zonas de reacción, etc, por medios físicos e químicos.

Relativo ou pertencente á citoquímica.

Factor soluble segregado polos leucocitos, que actúan como sinal para outros leucocitos. Hai dous tipos básicos: as linfoquinas, segregadas polos linfocitos, e as monoquinas, segregadas polos macrófagos.

Hormona vexetal que regula a división celular. As citoquininas estimulan o alongamento das células, exercen unha acción morfoxenética ao inducir a formación de órganos, inhiben a elongación do eixe principal das raíces e atrasan a senescencia.

Base pirimidínica moi distribuída na natureza como parte da citidina e dos nucleótidos que derivan dela.

Porción líquida do citoplasma. É a fracción líquida que queda despois de extraerse os orgánulos celulares e outras partículas sólidas, xeralmente por centrifugación de homoxenados celulares.

Fármaco que detén a división das células ou o seu crecemento ao inhibir a mitose; por esta razón, emprégase na terapéutica do cancro.

Abertura diferenciada dalgúns protozoos por onde penetran os alimentos, dirixidos polas correntes que producen os cilios.