"Ove" (Contén)

Forma plural correspondente ao apelido galego Covela. Documéntase no s XIII: “Giraldo Estevez de Covelas” (doc ano 1272 en E. Rivas Quintas, Onomástica persoal do noroeste hispano, 1991, p 550). Unha variante fonética deste apelido é Cuvelas. Ambos os dous adoitan aparecer grafados cun -b- non etimolóxico.

Sulfuro de cobre, de fórmula CuS. Cristaliza no sistema hexagonal e presenta unha dureza de 1,5-2 e unha densidade de 4,6-4,76. É de cor azul violácea, a miúdo con iridescencias amarelas e vermellas. Está asociada con outros sulfuros de cobre, como a calcopirita, a calcosina ou a bornita.

Apelido de orixe toponímica. Trátase do diminutivo correspondente ao apelido galego Covo. Documéntase no s XII: “Garsias Fernandi de Cubellus” (doc ano 1182 en E. Rivas Quintas, Onomástica persoal do noroeste hispano, 1991, p 550), “Maria Nunez do Couello” (doc ano 1292 en Manuel Lucas Alvarez/P. P. Lucas Domínguez, San Pedro de Ramirás. Un monasterio femenino en la Edad Media. Colección diplomática, 1988, p 441). Unha variante fonética deste apelido é Cuvelo. A mesma orixe presentan as formas en plural Covelos e Cuvelos. Todos estes apelidos adoitan aparecer grafados cun -b- non etimolóxico.

Forma plural correspondente ao apelido galego Covelo. Unha variante fonética deste apelido é Cuvelos. Ambos os dous adoitan aparecer grafados cun -b- non etimolóxico.

Alianza ou convenio asinado por diversos estamentos para a defensa do culto reformado na Igrexa presbiteriana escocesa. Os primeiros datan de 1557 e de 1581; sen embargo, o máis célebre foi o National Covenant de 1638, polo que os presbiterianos escoceses lograron impedir as medidas de Carlos I, favorables á imposición do anglicanismo en Escocia. Ese feito desencadeou unha profunda crise en Inglaterra en 1641 e provocou a primeira revolución inglesa.

Teatro londinense, tamén coñecido como Royal Opera House, cunha capacidade para 3.000 espectadores. Foi construído por John Rich, propietario dunha das dúas licencias para teatros que había na época, e inaugurado en 1732 nun coñecido distrito residencial de Londres, cun espectáculo baseado nunha obra de William Congreve, The Way of the World (Os camiños da vida). Destruído por un incendio en 1808, reconstruíuse rapidamente e volveuse inaugurar cunha produción de Macbeth en 1809. Foi un dos primeiros teatros de Europa en introducir a iluminación de gas, feito que tería unha enorme incidencia nas pautas interpretativas e provocou unha reacción que conduciría, a finais de século, ao abandono da xesticulación esaxerada, á redución da declamación e ao realismo. A partir de 1859, as súas producións comezaron a recuperar a orientación inicial que combinaba os espectáculos teatrais coa ópera e o ballet.

Modelo que posa para os fotógrafos das revistas, sobre todo para ilustrar a portada.

Produción cinematográfica norteamericana realizada en 1924. Foi dirixida por James Cruze e interpretada por J. Warren Kerrigan, L. Wilson, A. Hale e E. Torrence. Trátase da historia dunha caravana de carros que se dirixen cara ao leste. Coma se fose un documental, cóntanse as relacións persoais dos protagonistas e préstaselles especial atención ás paisaxes e á vida propia dos vaqueiros.