"Rel" (Contén)

1. Piso situado a certa altura dunha parede onde se gardan os produtos do campo e a comida para o alimento do gando.

2. Lugar situado dentro ou fóra da casa onde se gardan trastes, leña e outras cousas.

3. alo feito nos ríos con canas, paos e ramas para poder pescar.

4. Cama para un neno pequeno que se abana sen esforzo.

PERSOEIRO

Físico. Sucedeu o seu pai Antoine-César Becquerel na cátedra do Musée d’Histoire Naturelle, onde se dedicou ao estudo da luz. En 1842 fotografou por primeira vez a unidade do espectro solar. A partir de 1857 estudiou a fosforescencia e as radiacións infravermellas. Publicou La lumiére, ses causes et ses effets (A luz, as súas causas e os seus efectos, 1869).

PERSOEIRO

Físico francés. Estudiou na École Polytechnique. Oficial do exército napoleónico, deixou a carreira e dedicouse á ciencia. Descubriu a piezoelectricidade (1819) e inventou un galvanómetro diferencial e unha balanza electromagnética. É considerado un dos fundadores da electroquímica.

PERSOEIRO

Físico, fillo de Alexandre-Edmond Becquerel. Estudiou na École Polytechnique. En 1892 sucedeu o seu pai na cátedra do Musée d’Histoire Naturelle, e en 1895 chegou a profesor da École Polytechnique. Efectuando experimentos con raios X, descubriu a radioactividade natural ao observar que un composto de uranio velaba as placas fotográficas; posteriormente, demostrou que a causa que velaba a placa consistía en tres tipos de radiación: α, β e γ. En 1903 comparte cos Curie o Premio Nobel de Física. Estudiou tamén a polarización e absorción da luz nos cristais.

1. Efecto producido cando unha imaxe obtida por impresión con luz branca nunha emulsión non cromatizada a base de cloruro de prata é reforzada cunha exposición posterior con luz verde, porque ten lugar unha sensibilización pola prata fotolítica formada na primeira exposición.

2. Aparición dunha corrente eléctrica entre dous electrodos iguais inmersos nun determinado electrolito, cando un deles é iluminado.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Granada, Andalucía, drenado polos ríos Guardal e Cúllar (2.507 h [1996]). Situado na Hoya de Baza, a súa economía é fundamentalmente agrícola, destacando os cultivos de cereais, patacas e remolacha. Posúe minas de xofre e fábricas de fariña.

PERSOEIRO

Historiador e político. Representando á Entesa dels Catalans foi senador en 1977 e, logo do seu ingreso no PSUC, volveu ser senador en 1979 e parlamentario en 1980. Como historiador publicou, entre outras obras, Catalunya sota el règim franquista (Catalunya baixo o réxime franquista, 1973) e Marxisme català e qüestió nacional catalana (Marxismo catalán e a cuestión nacional catalana, 1974). Dende 1985 é director do Centro de Historia Contemporánea da Generalitat. En 1996 recibiu o Premio de Honor das Letras Catalanas.

GALICIA

Pintor. Preocupado polo debuxo e a luz, realizou paixases con escenas costumistas de ámbito galego. O seu paisaxismo está vinculado con Sorolla, a quen coñecía das visitas ao seu obradoiro.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Foi profesor de Historia e Xeografía na Academia de Mariña de Nápoles. É autor de Della filosofia della storia (Sobre a filosofía da historia, 1787) e de compilacións de poesía. A súa achega principal foi a introdución en Italia dos prerrománticos alemáns.

1. Peixe mariño de corpo alongado do xénero Phycis, que pertence á familia dos gádidos. Ten a boca grande, unha pequena barbela no queixo, dúas aletas dorsais, unha anal e as aletas pélvicas reducidas a un filamento bífido. É de cor gris acastañada no dorso e abrancazada nos lados e o ventre. Distínguense dúas especies: P. blennoides, de ata 75 cm de lonxitude, co terceiro e cuarto radio da primeira aleta dorsal moi alongados, que vive en fondos lamacentos entre 150 e 300 m de profundidade; e P. phycis, de ata 60 cm de lonxitude, que vive en fondos rochosos entre 100 e 200 m de profundidade. Consómese cocida con allada ou fritida. É unha das especies apropiadas para a caldeirada. É menos apreciado ca a pescada, pero en sazón son facilmente confundibles.

2. Peixe mariño de corpo pesado e alongado de ata 30 cm de lonxitude. Ten a cabeza grande, case tan ancha coma longa, co fociño arredondado e unha pequena barbela no queixo. Presenta dúas aletas dorsais, a primeira reducida a tres radios curtos, e os primeiros radios das aletas pélvicas máis longos ca o resto. É de cor cincenta ou azulada no lombo e prateada no ventre. É un peixe solitario que vive na zona bentónica, a pouca profundidade, entre algas e rochas, onde se alimenta de crustáceos, moluscos e vermes. Distribúese no Atlántico, dende o Golfo de Bizkaia ata Noruega.

PERSOEIRO

Pintor e historiador da arte. Foi discípulo de Carlos de Haes. As súas paisaxes de Castela son de carácter impresionista. Gran coñecedor da obra de Velázquez, publicou unha monografía en París en 1898. Entre as súas obras destacan: Orillas del Manzanares (1878), Vista de Toledo desde los Cigarrales e Orillas del Avia.

PERSOEIRO

Poeta italiano. É autor do poema pastoral Fillo di Sciro (O fillo de Sciro, 1607).

PERSOEIRO

Escritor romántico. Atacou as institucións vixentes con Champavert (1833) e Madame Putiphar (1839).