"Ulla" (Contén)

1. Encher ou tapar algo, normalmente un burato ou unha abertura, con entullo ou con outros materiais similares.

2. Reforzar o morteiro con entullo.

3. Encherse ou taparse algo con entullo.

1. Envolver un bebé con lenzos ou panos ou poñerlle unha faixa.

2. Facer un envurullo con algo.

1. de estrullar ou estrullarse.

2. Aplícase ao animal vacún que está moi fraco ou desnutrido. Na tradición oral recóllense ditos como: “Vaca estrullada, nin leite nin crianza”.

1. Apertar algo con moita forza para extraerlle o zume ou o líquido que contén.

2. Apertar ou comprimir algo ou alguén con forza, esmagándoo ou deformándoo.

3. Magoarse ou levar un golpe nalgunha parte do corpo.

1. Anaco pequeno que se desprende do pan ou doutros alimentos similares elaborados con fariña, como biscoitos, tortas, galletas, etc.

2. Calquera anaco moi pequeno que se desprende dun obxecto cando escacha.

PERSOEIRO

Gramático e relixioso. Os seus primeiros estudios lingüísticos defendían a unidade da lingua catalana. En 1910 redactou unha Gramàtica elemental de la llengua valenciana (1915), na que, como membro da Acadèmia de la Llengua Catalana, adoptou unha posición ecléctica fronte ás Normes ortogràfiques do Institut d’Estudis Catalans (IEC) e certas solucións ortográficas dialectais. En obras posteriores (Compendi de la gramàtica valenciana, 1921, e Vocabulario ortogràfic valencià-castellà, 1921) acentuou esta tendencia vulgarizante. En 1928 ingresou na Academia Española. As súas posicións gramaticais aínda variaron en Ortografia valenciana (1932), pero seguiu sen aceptar as normas do IEC. Tamén publicou, entre outras obras, Historia de la villa y condado de Cocentaina (1920), Temes pràctics per a l’ensenyança de la llengua valenciana (1926) e Los caballeros de apellido March en Cataluña y Valencia (1935)