"hem" (Contén)

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘día’, ‘diario’.

Nome dun periódico.

Que ou quen padece hemeropatía.

Enfermidade que soamente se manifesta durante o día ou que non dura máis ca un día.

Jan Sanders van Hemessen.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘medio’, ‘metade’.

Enlace que resulta da adición dun grupo hidroxílico ao dobre enlace C=O dunha función aldehídica ou cetónica. Nos azucres, este enlace dáse de forma intramolecular a causa da curvatura da molécula, e o resultado é a formación dun anel cun átomo de osíxeno. Este anel pode ser pentagonal (furanosa) ou hexagonal (piranosa). A formación do anel crea un novo átomo de C asimétrico que dá dúas formas diferentes, α e β (segundo a posición do novo hidroxilo), que se intercambian facilmente pasando pola forma aberta (mutarrotación).

xaqueca.

Perda da función visual nunha metade do campo visual dun ou ambos os ollos, como consecuencia dunha lesión das vías nerviosas oculares.

Trastorno extrapiramidal caracterizado polo movemento violento, involuntario e desordenado dunha extremidade, como se fose unha forte sacudida, causada por unha lesión no núcleo subtalámico do cerebro. Resulta afectada a extremidade contralateral á lesión cerebral.

Desenvolvemento parcial do cranio no feto.

Que padece ou esta afectado de hemicefalia.

Polisacárido de cadea curta que forman parte, xunto coa celulosa, das paredes das células vexetais e que constitúen as substancias de reserva. Facilmente hidrolizables polos ácidos, dan azucres diferentes da glicosa, principalmente manosa e xilulosa, e teñen menos resistencia química e mecánica ca a celulosa.

Aplícase ás flores nas que certas partes se dispoñen en parte ciclicamente e en parte helicoidalmente.

Sala, chanzos ou outro tipo de construción de forma semicircular, especialmente a que se destina aos espectadores ou aos membros dunha asemblea.

Corea que afecta só a unha metade do corpo.

xaqueca.

Planta cos gromos persistentes a nivel da terra. Son particularmente abundantes nas rexións temperadas frías.