"rami" (Contén)

AFLUENTES

Afluente pola esquerda do río Ulla que nace e desemboca na parroquia de Ramil (Agolada).

AFLUENTES

Afluente pola dereita do río Anllóns que nace e desemboca na parroquia de Sísamo (Carballo).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Agolada baixo a advocación de san Martiño.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castro de Rei baixo a advocación de santa Mariña.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Palas de Rei baixo a advocación de san Martiño.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Xunqueira de Espadanedo baixo a advocación de san Miguel.

GALICIA

Médico e cirurxián. Especialista en radiodiagnose, investigou tamén sobre xeoloxía e prehistoria, e foi director do Museo da Prehistoria e Arqueoloxía de Vilalba. Ademais foi membro de distintas institucións, entre as que destaca a Societè Préhistorique Française. Recibiu o Premio Federico Maciñeira da Real Academia Galega polo seu traballo Mesolítico Gallego e a Medalla de Prata de Galicia (2000).

MONTES

Monte situado na parroquia de Vilaseca (Trasmiras). O seu cumio acada os 657 m de altitude.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Agolada. A primitiva igrexa prerrománica foi substituída por un templo do s XII. Ten unha soa planta de forma rectangular con ábsida cadrada e a sancristía acaroada no lado norte do presbiterio. No interior conserva elementos góticos. A portada está formada por un arco de medio punto con arquivoltas e capiteis decorados. A espadana ten un único van e remata en pináculos.

MONTES

Monte situado na parroquia da Trapa (A Fonsagrada). O seu cumio acada os 571 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Viana do Bolo baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Xurista e político. Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense, en 1956 converteuse en conselleiro delegado da empresa familiar Ramilo SA. Foi presidente do Sindicato Provincial de la Construción, Vidrio y Cerámica (1966-1970) e da xunta local de Vigo de Acción Social (1969-1970). Alcalde de Vigo (1970-1974), emprendeu o primeiro Plan de Ordenación Urbana da cidade e foi procurador en Cortes en representación dos concellos de Pontevedra (1971-1974). Presidiu a Caixa de Aforros Municipal de Vigo e foi senador por Coalición Popular (1986-1989). Presidente do Consejo Provincial de Empresarios (1974-1976), participou na fundación da Confederación Española de Organizaciones Empresariales (1976), a Confederación de Empresarios de Pontevedra (1977) e a Confederación de Empresarios de Galicia (1981), da que foi presidente (1991-2000).

GALICIA

Concello da comarca de Terra de Celanova situado no SL da provincia de Ourense e no S da Comunidade Autónoma de Galicia. A súa posición xeográfica é 42° 11’ 08’’ de latitude N e 8° 01’ 40’’ de lonxitude O. Limita ao N co concello de Cartelle (comarca de Terra de Celanova), ao S cos de Celanova e Quintela de Leirado (comarca de Terra de Celanova), ao L novamente co de Celanova e ao O co de Gomesende (comarca de Terra de Celanova). Abrangue unha superficie de 40,7 km 2 cunha poboación de 2.018 h (2007), distribuída entre as parroquias de Casardeita, Escudeiros, Freás de Eiras, Grixó, Mosteiro, Paizás, Penosiños, Rubiás, Santo André de Penosiños e Vilameá de Ramirás. A súa capital está no lugar do Picouto, na parroquia de Freás de Eiras, localizada a 38 km da capital provincial. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Celanova.
Xeografía física
O relevo do concello ten unha orientación SL-NO e está dividido en dúas unidades. No N,...

1. Apelido patronímico que deriva do nome Ramiro.

2. Apelido de orixe galega que trae por armas escudo terciado en pau: 1, de ouro, con tres bandas de azul; 2, de azul, con tres flores de lis de ouro, colocadas en pau; 3, de prata, cunha árbore de sinople, sinistrada dun león da súa cor, empinado ao tronco. Outro trae, en campo de prata, unha árbore de sinople sinistrada dun león da súa cor, empinado ao tronco; bordura de goles, cargada de oito aspas de ouro. Outro leva, en campo de sinople, tres paus de prata.

PERSOEIRO

Político e escritor mexicano. Coñecido como El Nigromante, basicamente polemista, malia que tamén foi poeta, ofrece unha curiosa contradición entre o seu conservadorismo literario e o seu revolucionismo político de pegada voltairiana. Foi ministro de Xustiza e Fomento (1861) e maxistrado da Suprema Corte de Justicia (1867).