"Jos" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1142.

  • PERSOEIRO

    Cantautor e produtor musical. Coñecido como Víctor Manuel, fundou a produtora Ion Música (1987), coa que editou diversos discos en solitario e coa súa muller, a cantante Ana Belén. Da súa discografía destacan Víctor Manuel (1969), Soy un corazón tendido al sol (1979), Mucho más que dos (1993), El Hijo del Ferroviario (2001), Dos en la carretera (2002) e El perro del garaje (2004).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Novelista. Colaborador de diversas publicacións madrileñas, tras a Guerra Civil Española estivo preso na illa de San Simón. Ao ser liberado colaborou en La Noche e Faro de Vigo. Da súa obra, en que reproduce o seu interese polo Madrid dos Austrias e dos primeiros Borbóns, destacan Cuando el motín de las capas (1918, Premio María del Pilar Rovera), El confesor de la Reina (1920) e El azotado (1925).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Empresario. En 1960 integrouse na empresa familiar Casa Claudio, fundada en 1889, que converteu na cadea de Supermercados Claudio, accionista do Grupo IFA SA, da que foi conselleiro e vicepresidente (1983-1988). Foi un dos fundadores do polígono de Pocomaco (1967) e ocupou diversos cargos na Cámara de Comercio, Industria e Navegación da Coruña, entre eles o de vicepresidente primeiro desde 1982. En 1981 accedeu á presidencia do consello de administración da Caixa de Aforros da Coruña e Lugo e promoveu a fusión das caixas que deu lugar a Caixa Galicia, que tamén presidiu. Foi presidente de Superficies Comerciales Coruñesas SA (Superco SA) e conselleiro de Sodiga (1978-1982). Morreu asasinado polo GRAPO. Recibiu, a título póstumo, a Medalla al Mérito do Consejo Superior de las Cámaras de Comercio de España e a Gran Cruz da Real Orde de recoñecemento civil ás vítimas do terrorismo (2000).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Independentista arxentino. En 1813 substituíu a Manuel Belgrano no mando do exército no norte do país e foi gobernador de Cuyo (1814). Co apoio de Juan Martín de Pueyrredón, ditador supremo de Bos Aires en 1817 recibiu a orde de liberar Chile e Perú desde Mendoza, e en 1817 venceu os realistas e liberou Santiago. En Maipú (1818) venceu os realistas chilenos e en 1821 ocupou Lima e proclamou a independencia de Perú.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta e cantautor, irmán de Rafael Sánchez Ferlosio. Coñecido como Chicho Sánchez Ferlosio, destacou polas súas cancións antifranquistas, como “Gallo rojo, gallo negro”. Colaborou con coñecidos intérpretes, como Luis E. Aute ou Javier Krahe, e protagonizou o documental Mientras el cuerpo aguante (1982), de F. Trueba.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista e político. Deputado (1886), ministro de Gobernación (1903-1904) e de Fomento (1907-1909) con A. Maura e novamente de gobernación (1913-1915, 1917) con E. Dato. Formou parte da ala datista do Partido Conservador.   Como xefe de goberno (1922), destituíu a S. Martínez Anido e, en 1931, intentou en balde formar goberno con membros do Comité Republicano encarcerados.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militar. Loitou en Cuba e África. Foi director da Guardia Civil (1928) e do corpo de carabineiros (1932) e capitán xeneral de València (1929). O 10 de agosto de 1932 alzouse contra a Segunda República, pero fracasou e foi detido. Amnistiado en 1934, trasladouse a Portugal. Morreu nun accidente aéreo cando se ía incorporar ao exército franquista en 1936.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio situado na illa de Eivissa, Illes Balears (14.267 h [2001]). A súa economía baséase sobre todo no turismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio situado na provincia de Barcelona, Catalunya (5.042 h [2001]). A actividade económica máis importante é a industria. As industrias alimentarias derivaron cara á elaboración de viño e cava e de pensos compostos. Conta tamén con industrias da rama metalúrxica e química.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político. Participou na toma da Bastilla (1789) e foi o principal dirixente do asalto ás Tulleries (1792). Comandante da garda nacional de París e, máis tarde, xeneral, foi o encargado da protección da familia real.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Político e mestre. Militante do PP desde 1995, foi coordinador provincial de deportes da Consellería de Cultura (1988-1989), membro da executiva da Federación Galega de Municipios e Provincias (FEGAMP) desde 1999, alcalde de Abegondo e presidente da asociación de acción local Terra das Mariñas. En substitución de Juan Miguel Diz Guedes, foi nomeado conselleiro de Política Agroalimentaria e Desenvolvemento Rural (2004).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xurista. Axente oficial do Registro Español de Patentes y Marcas, foi secretario do Consello Social da Universidade de Santiago de Compostela (1987-1989). Fundador da revista Malapata, publicou Los hijos de los conquistadores.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político angolano. Vinculado desde 1961 ao Movemento Popular de Liberación de Angola (MPLA), coa proclamación de independencia da República Popular de Angola (1975) converteuse en presidente do MPLA e en ministro de Asuntos Exteriores. Tras a morte de A. Neto (1979) chegou a presidente do país e conduciu o establecemento dunha democracia pluripartidista. Foi reelixido en 2003.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do estado de São Paulo, Brasil, situada próxima ás fronteiras con Rio Prêto (263.454 h [1991]). É o centro comercial dunha rexión agrícola que produce café, algodón, arroz e legumes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do estado de São Paulo, Brasil, situada á beira do río Paraíba do Sul (486.167 h [1996]). Posúe industria da cerámica, do cartón, de xabón e de seda artificial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor e xornalista portugués. Militante do Partido Comunista portugués, foi perseguido durante a ditadura de Salazar. Continuador do neorrealismo, na súa obra manifesta influencias tanto da literatura popular como do vangardismo. En canto ao seu estilo non delimita os diálogos e utiliza parágrafos moi longos, sen apenas puntos, feito que non significa unha dificultade para o lector. Publicou Os Poemas Possíveis (1966), Deste mundo e do outro (1971), Viagem a Portugal (1981), Memorial do convento (1982), O ano da morte de Ricardo Reis (1982, Premio da Crítica e Premio Pen Club 1985), A segunda vida de Francisco de Assís (1987), Historia do cerco de Lisboa (1989), O Evangelio segun Jesucristo (1922), Ensaio sobre a Cegueira (1995), Todos os nomes (1997), A Caverna (2000), O homen duplicado (2002), Ensaio sobre a lucidez (2004), Don Giovanni ou O dissoluto absolvido...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político, conde de San Luis. Foi ministro da Gobernación (1847-1851) con Narváez e introduciu diversas reformas como a mellora das escolas primarias, a regulamentación interior do seu ministerio ou a reorganización da policía. Presidiu o Consello de Ministros (1853-1854) ata ser derrocado pola Vicalvarada.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico e matemático francés. Considerado un dos fundadores da acústica musical, estudou a orella humana e explicou a natureza dos sobretóns. Investigou os tubos sonoros, as cordas vibrantes e os harmónicos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Construtor de instrumentos belga. Coñecido como Adolphe Sax, perfeccionou co seu pai, Charles-Joseph Sax (1791-1865), diversos instrumentos de vento. Inventou o saxofón (1840) e os diversos instrumentos da familia dos saxhorns.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FILOSOFOS

    Filósofo alemán. Elaborou unha filosofía da natureza, que expuxo en System destranszendentalen Idealismus (Sistema do idealismo transcendental, 1800). Despois de Philosophie und Religion (1804) unha violenta ruptura con Hegel sumiuno nunha depresión, e enmudeceu despois de Philosophische Schriften (Escritos filosóficos, 1809). Parte de Fichte, pero abandónao ao facer da natureza unha ocasión-obstáculo posta polo eu para ser, unha realidade absoluta e autónoma: a arte é a consciencia da identidade absoluta. Acabou sostendo a aparencia do mal, que convive e loita contra o principio do ben no si do absoluto.

    VER O DETALLE DO TERMO