"ARE" (Contén)

1. Lousa de pedra deitada sobre a que se acende o lume. Unhas veces disposta a rentes do chan, sen sobresaír del, e outras algo máis alta para que sexa máis cómodo o servicio. Se a elevación é grande, cómpre que a lousa sexa extensa para deixar por riba dela lugar para os tallos e escanos. Pode estar situada nun ángulo da cociña ou no centro, arrimada ao muro, situación que vai depender do espazo de que se dispoña xa que non é soamente a lareira o que hai que distribuír na peza. A forma pode ser rectangular, mais hainas cun entrante no lado principal para que a  persoa que se ocupe do lume poida achegarse a el, máis ao xeito. Moitas veces leva cambota e, a miúdo, no seu interior sitúase o caínzo ou canizo. Moitos levan a ambos os lados, por debaixo, dous madeiros enfrontados para apoiar neles as varas en que se penduran os chourizos e outras partes do porco que cómpre afumar para que se conserven. Se non hai cambota, o canizo vai ao aire, sempre por riba da lareira. Logo, o fume vaise polo...

2. Cociña da casa rústica ou tradicional, incluída a cambota.

1. Que non lle gusta saír moito da casa.

2. Pao longo que se utiliza para colgar os chourizos e que se coloca preto da lareira.

3. larexa.

GALICIA

Pintor e escultor. Licenciado en Belas Artes pola Universidade de Vigo (1995), iniciou a súa formación na Escola de Artes Oficios Mestre Mateo de Santiago de Compostela e co pintor Fernando Artal. Ampliou a súa formación no ámbito do deseño. Realizou unha obra de carácter conceptual e informalista que mostra o seu interese pola xeometría. Realizou as ilustracións de A casa da madriña (1993), de L. Bojunga. Participou, entre outras, na Bienal Caricatura Galega (Ourense, 1991) e na mostra Novos Valores da Bienal de Pontevedra e no Salón de Outono da Coruña (2002).

GALICIA

Pintor e escultor. A súa obra inscribiuse dentro do posformalismo ou nova abstracción. Fundou o Museo A Solaina en Piloño. Recibiu o diploma de honor do Salón de la Marina de Caracas, o Premio Especial Investigación Putra Grumbacher Internacional de Caracas e o Primeiro Premio Creatividad do Ministerio de Educación de Venezuela.

1. Falar moito e sen xeito.

2. Contar cousas que se deberían gardar.

1. Persoa que fala de máis, sobre todo de cousas que debería calar.

2. Persoa que fala moito.

1. Que non fai nada e nunca ten présa por nada.

2. Que anda no negocio da compra e venda, sobre todo de gando.

PERSOEIRO

Fotógrafo estadounidense. Influído por Stieglitz, Strand, Weston, Man Ray e Atget, comezou fotografando a arquitectura civil ao servizo do Corpo de Enxeñeiros de New Orleans (1935-1941). Traballou para as revistas Vogue, Life ou Look e, a partir de 1946, en diversas publicacións especializadas en arquitectura contemporánea. Apostou polo surrealismo as abstraccións e as fotografías con múltiples exposicións. Publicou Ghost Along the Mississippi (1948).

PERSOEIRO

Artista de circo ruso. Comezou a súa carreira como trapecista e destacou como pallaso. Vinculado aos movementos vangardistas, colaborou con V. V. Majakovskij e Meyerhold. Tamén traballou moi activamente co movemento teatral proletario, realizando diversas pantomimas de carácter satírico.

1. Local situado nos arrabaldos das cidades, nos aeroportos, ou noutros lugares, onde se reclúe á xente en corentena ou se realizan controis sanitarios para evitar epidemias.

2. Hospital en que se atenden leprosos.

3. Hospital en que se tratan enfermidades moi contaxiosas.