"Anu" (Contén)

GALICIA

Músico e escritor. Coñecido como Xurxo Souto, foi vocalista do grupo Os diplomáticos de Monte Alto. Desde 1987 traballou en diferentes medios de comunicación, como o xornal La Opinión de A Coruña. Dirixiu o programa A tropa da tralla en Radio Coruña e publicou A tralla e a arroutada (1995), Fumareu (1997), O retorno dos homes mariños (1999) e Contos da Coruña (2001).

GALICIA

Xeógrafo e historiador. Doutor en Xeografía coa tese Desartellamento social e caos urbanístico. Vigo, 1960-1980 (1990). As súas principais liñas de investigación son a didáctica da xeografía e a ordenación do territorio e o urbanismo en Galicia. Colaborou na redacción de plans de ordenación urbana de Vigo e Cangas. Autor de numerosas obras relacionadas coa didáctica da xeografía, publicou, entre outras obras, Xeografía humana (1988), Vigo: cen anos de historia urbana, (1880-1980) (1990), As Parroquias (1995), Vivendas e cidades (1997) e Planeamento estratéxico e mercadotécnica territorial (2001).

GALICIA

Xurista. Doutor en Dereito e Ciencias Sociais, emigrou de neno a Montevideo, onde foi directivo do Patronato da Cultura Galega e dirixiu o programa de radio Sempre en Galicia e a publicación Guieiro. Colaborador en diversas publicacións, publicou Lonxe de Montevideo (1996), A emigración galega no tango riopratense (2000) e Memorias riopratenses: 1996-2000 (2003).

GALICIA

Relixioso franciscano. Foi lector de teoloxía en Santiago de Compostela (1881-1910) e definidor da provincia (1896-1899). Colaborou en El Eco Franciscano e traduciu a Historia Compostellana (1950).

GALICIA

Pintor e deportista. Coñecido como Molezún, foi campión nacional de 110 metros valados (1942, 1947, 1948 e 1949), campión de altura (1948) e participou nos Xogos Olímpicos de Londres (1948). Instalouse en Madrid desde 1928 e foi profesor de belas artes na Universidad Complutense de Madrid. Traballou con diversos materiais e técnicas como a acuarela, a vidreira ou o deseño para estampado en tea. Cultivou unha abstracción xeométrica que partiu do cubismo. Cara ao final da súa vida mostrou unha tímida figuación. Empregou os grandes planos e as cores neutras. En 1974 realizou un mural para a sede en Madrid da Fundación March. Gañou o concurso para a decoración do pavillón español na Exposición de Bruxelas de 1968.

PERSOEIRO

Político e líder revolucionario laosiano. En 1945 proclamou a independencia co seu medio irmán Suvanna Fuma. Conseguida esta (1949), rexeitou o goberno do seu medio irmán e fundou o Pathet Lao (1950), que axiña iniciou unha guerra de guerrillas. Presidiu (1974) o goberno de reconstrución nacional do Phak Paxaxôn Pativat Lao (PPPL), e o golpe de estado de 1975 levouno á presidencia da república ata 1986.

PERSOEIRO

Eclesiástico francés. Foi cardeal (1931) e arcebispo de París (1940). Fundou a Mission de France (1941) e a Mission de Paris (1943), da que naceu a experiencia dos sacerdotes obreiros. Escribiu Essor ou déclin de l’Église (1947) e Le prête dans la cité (1949).

PERSOEIRO

Filólogo. Foi o primeiro catedrático (1991) de Gramática Histórica do Castelán da Universidade da Coruña. Iniciou os seus estudos universitarios en 1963 na facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en 1976. Foi lector de castelán no Lycée de Garçons de Auch (Francia) e en 1971 incorporouse como profesor de lingua e literaturas castelás ao instituto Otero Pedrayo (Ourense). En 1983 acadou o grao de profesor adxunto da Universidade de Santiago. Algunhas das súas contribucións á lingüística galega, sobre todo á lexicografía, permanecen inéditas e en diverso grao de realización; así acontece, por exemplo, cun dicionario inverso da lingua galega que estaba preparando. Tamén se dedicou á investigación da gramática española e á historia da lingüística castelá. O seu interese pola morfoloxía e a sintaxe histórica do castelán levouno a investigar en gramáticas latino-castelás dos ss XIII-XV. Proxectou ademais unha edición crítica da Gramática castellana...

GALICIA

Xurista, conde de Borrajeiros. Doutor en Dereito pola Universidad Central de Madrid (1926), foi maxistrado do Tribunal Supremo do Corpo de Maxistrados de Traballo. Dirixiu a revista Foro Gallego (1950-1960) e colaborou en numerosas publicacións con traballos sobre dereito laboral e social, civil e procesal, e dereito nobiliario. Realizou tamén estudos biográficos, xenealóxicos e históricos. Destacan, entre outras obras, Los Poderes generales para pleitos: facultades que otorgan y actividades procesales que no autorizan, Los Antiguos padrones de estado en los concejos rurales de Galicia, El Procesalista Herbella de Puga: vida y obras de este gran jurisconsulto (1952), Los Títulos nobiliarios y su regulación legislativa en España (1953), Los Requisitos de procebilidad en la casación civil española (1980), Las Sucesiones nobiliarias y su regulación legislativa después de la Constitución (1983) e En defensa de la nobleza gallega...

PERSOEIRO

Dramaturgo. O seu teatro é de carácter realista, cun sentido moralizante e didáctico, aínda que algunhas das súas primeiras obras teñen trazos románticos, como Ángela (1851), inspirada en Schiller. Cultivou tamén o teatro de tese e de costumes, como en La bola de nieve (1856) e Los hombres de bien (1870). A súa obra capital é Un drama nuevo (1867), ambientada na Inglaterra de Shakespeare.

PERSOEIRO

Político, marqués de Tanuci. Conselleiro de Carlos, duque de Parma, cando este se converteu no Rei Carlos VII de Nápoles, inspirou e serviu ao absolutismo. En 1759, ao herdar Carlos I o trono español, formou parte do consello de rexencia de Fernando I das Dúas Sicilias. Foi primeiro ministro deste e, como tal, seguiu a súa política regalista e favoreceu a sinatura do tratado de 1761 con Francia.

GALICIA

Dramaturgo e guionista. Pioneiro do teatro galego, é autor da primeira peza teatral representada en galego polo grupo Troula O Velorio (1978). Seguíronlle Lenta raigame (1982), Caderno de bitácora (1985) e Casta i Albito (2003). Colaborador de La Voz de Galicia, Faro de Vigo e A Nosa Terra, participou en diversos programas da TVG e de RNE, como “Catro Ventos” (RNE 1) e “O láparo cabileiro” (Radio 4). Foi guionista do conto A tola (1974), de M. Gato; e dos filmes O cadaleito (1976) e O caso das galiñas aforcadas (1991). Como actor participou nas producións Fendetestas (1975) e La novia de medianoche (1997).

GALICIA

Político e docente. Catedrático de Instituto de Lingua e Literatura Española, foi director do Instituto Femenino de Ferrol (1975-1982) e presidente do Ateneo de Ferrol (1980-1982). Foi deputado do PSOE pola Coruña, representante español na Asemblea Parlamentaria da OTAN, director dos Servicios de Alta Inspección do Estado do Ministerio de Educación en Galicia e secretario xeral do PSOE de Ferrol.

PERSOEIRO

Xeógrafo. Catedrático na Universidad de Madrid (1951-1975), foi un dos introdutores da xeografía moderna e da xeografía rexionalista francesa en España. Publicou Geografía de España y Portugal (1958) e Geografía regional de España (1968), e dirixiu a revista Estudios Geográficos (1975-1984), do CSIC. Foi membro da Real Academia de la Historia e da Real Academia Española.

PERSOEIRO

Arquitecto e pintor, fillo de El Greco. En Toledo, colaborou na construción da casa do concello, con N. Vergara e J. B. Monegro, e interveu na capela mozárabe da catedral. Como pintor traballou co seu pai en diversas obras. Das súas obras destaca Noli me tangere (1651?).

1. Relativo ou pertencente aos tisanuros.

2. Insecto da orde dos tisanuros.

3. Orde de insectos apterigotos, de pequena ou mediana dimensión, co corpo fusiforme e de cor escura, ás veces con reflexos metálicos que se producen nas escamas. Teñen antenas longas con múltiples artellos, ollos compostos, aparato bucal mastigador e 11 segmentos abdominais. Viven en ambientes moi diversos: húmidos, secos, escuros, claros, baixo pedras, en formigueiros ou entre a roupa. A orde comprende especies cosmopolitas, omnívoras e tamén fitófagas.