"SS" (Contén)

PERSOEIRO

Bailarina, actriz e investigadora teatral, filla de Roberto Rossellini. Participou nas montaxes do Istituto di Ricerca Antropologica sull’Attore di Roma (1978-1981), no chamado teatro del rimosso, do que xorde o subsconsciente. É autora de La liquidazione del corpo (1989).

PERSOEIRO

Compositor, irmán de Roberto Rossellini. Relacionado directamente co teatro, dedicou a parte principal da súa produción ao ballet, á ópera e ao oratorio. Escribiu a música de diversos filmes, entre eles, Roma, città aperta (1945) e Stromboli (1951).

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico, pai de Isabella e Raffaella Rossellini e irmán de Renzo Rossellini. Principal inspirador do movemento neorrealista, dirixiu Roma, città aperta (1945), Paisà (1947) e Germania anno zero (1948). Posteriormente, realizou un tipo de filmes máis idealistas, en que analizaba os conceptos de soidade e incomunicación. Separado da súa dona, Ingrid Bergman, quen protagonizou moitos dos seus filmes, volveu novamente ao neorrealismo con Il generale della Rovere (1959), Era notte a Roma (1960) e Vanina Vanini (1961).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Lleida, Catalunya (1.902 h [2001]). Predomina a agricultura de regadío que se complementa coa gandaría. A industria está representada polos sectores papeleiro e téxtil.

PERSOEIRO

Poetisa, irmá de Dante Gabriele e William Michael Rossetti. Colaborou na revista The Germ (1850), manifesto dos prerrafaelitas. Escribiu Goblin Market (1862), The prince’s progress (1866) e New Poems (1896).

PERSOEIRO

Pintor e poeta, irmán de Christina G. e William M. Rossetti. Foi un dos fundadores da Pre-Raphaelite Brotherhood. Desde 1845 a 1858, pintou sobre todo acuarelas con temas de Dante, Shakespeare, Bowning e do círculo do Rei Artur. En 1859 volveu á pintura ao óleo e axiña se apartou do prerrafaelismo, aínda que conservou os temas medievais. A súa preocupación esencial foi a figura feminina. Destacan os retratos da súa esposa, Elisabeth Siddal (1855), Beata Beatrix (1863), e o da súa modelo, Jane Morris, esposa de W. Morris, de quen se namorou, titulado Proserpina (1874). O seu estilo, botticeliano e lineal, converteuse en máis libre e as composicións perderon simplicidade para facerse máis complicadas como Astaré Siríaca (1877). Influíu moito no simbolismo e o modernismo. Destacado membro do prerrafaelismo literario, fundou co seu irmán a revista The Germ e publicou Poems (1870), Ballad and Sonets (1881) e The Early Italian...

PERSOEIRO

Escritor e crítico, irmán de Christina G. e Dante Gabriele Rossetti. Foi un dos iniciadores do prerrafaelismo e dirixiu a revista The Germ. Foi autor de recompilacións e estudos de poesía.

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. Foi profesor en Milán, Venecia, Zúric e EE UU e realizou a ampliación do cemiterio de Modena (1971), dun edificio residencial no barrio Gallaratese de Milán, do Teatro do Mundo de Venecia e do proxecto para a casa de estudantes de Trieste. Durante a década de 1980 centrouse no deseño e realización de obxectos e o seu recoñecemento internacional consolidouse. Como teórico de arquitectura publicou L’archittetura della città (1966) e A Scientific Autobiography (1981). Recibiu o Premio Pritzker (1990).

PERSOEIRO

Arquitecto e urbanista italiano. Urbanizou Peterburgo, cidade onde construíu o Palacio Mikhajlovskij (1819-1823), o hemiciclo do Estado Maior, diante do Palacio de Inverno, o Teatro Aleksandrinskij (1832) e a praza dos Decembristas, cos edificios do Senado e do Sínodo, unidos por un arco de triunfo.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Coñecido como Cecchino Salviati, formouse con Andrea del Sarto e con Perin del Vaga. Foi un dos introdutores en Venecia da corrente manierista de tradición florentina e romana. Recibiu a influencia de Michelangelo. Destacan os seus frescos da igrexa de Santa Maria dell’Anima de Roma (1541-1544), do Palazzo Vecchino de Florencia (1544) e do Palazzo Farnesede Roma (1555). En 1554 foi a Francia, onde participou na decoración do palacio de Fontainebleau.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Estableceuse en Roma, onde foi organista e intérprete de laúde. Foi autor da ópera Orfeo (1647), do oratorio Giuseppe, figlio di Giacobbe (1640?) e doutras composicións vocais.

PERSOEIRO

Motociclista italiano. Debutou no campionato do mundo en 1996, e gañou ese mesmo ano a súa primeira carreira, o Gran Premio de República Checa. Proclamouse campión nas categorías de 125 cc (1997), 250 cc (1999) e 500 cc (denominada Moto GP desde 2002) entre os anos 2001 e 2004.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Especializado en filmes de montaxe, traballou sobre a ocupación de Varsovia, como en Le temps du ghetto (1961); a Guerra Civil Española, como Mourir à Madrid (1962); a Revolución Rusa, en La Revolution d’Octobre (1967); e o mundo dos animais en La fête sauvage (1975).

PERSOEIRO

Compositor italiano. Dedicado ao teatro, debutou coa farsa La cambiale di matrimonio (1810). En 1813 consolidou a súa fama con Tancredi, unha ópera seria, e as bufas Il signor Bruschino e L’italiana in Algeri. Posteriormente, compuxo Il barbiere di Siviglia (1816) e La Cenerentola (1817). En Viena (1823) coñeceu a Beethoven, e en París e Londres, reuniu unha fortuna. Asimilou o mundo romántico en Guillaume Tell (1829), pero a falta de saúde afastouno da composición. Posteriormente compuxo un Stabat Mater (1832) e a Petite messe solennelle (1864).

PERSOEIRO

Escritor italiano. Autor de numerosas novelas e comedias, o seu teatro foi, xunto co de Pirandello, a negación e a disolución do teatro verista e burgués do s XX. Destacan as súas óperas teatrais Marionette che passione! (1917) e Tre vestiti che ballano (1927).

PERSOEIRO

Pintor italiano. De nome Giovanni Battista di Iacopo, formouse con Andrea del Sarto, aínda que axiña se afastou da súa estética. Destacan Assunzione (1517), Deposizione (1521) e Sposalizio della Vergine (1523), influído polos gravados de A. Dürer. Foi un dos principais representantes do manierismo. En Roma, estudou a Rafael e a Miguel Anxo e asimilou o vigor do debuxo e o uso de tonalidades claras de cor. En Roma pintou os frescos Creazione di Eva e Peccato originale para Santa Maria della Pace (1524). En 1530 marchou a Francia, onde dirixiu a decoración do castelo de Fontainebleau (1537).

PERSOEIRO

Escultor italiano. Renovou a escultura co seu realismo e o seu afán de descompoñer as formas estáticas nun xogo de luz e sombra. Da súa produción destacan Conversazione in giardino (1893), Yvette Guilbert (1894) e Ecce puer (1906-1907).

PERSOEIRO

Médico ucraíno. Especialista en neuroloxía e psicoloxía, desenvolveu un método gráfico para determinar o perfil psicolóxico, como síntese dos resultados dunha serie de probas feitas sobre un individuo determinado.