"To" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor. En 1947 exiliouse pola súa manifesta oposición ao réxime de Stroessner e non regresou ao seu país ata 1989. Considerado como unha das figuras máis representativas da literatura hispanoamericana no s XX, das súas obras destacan Hijo de hombre (1960), Yo, el supremo (1974), Contar un cuento y otros relatos (1984), El fiscal (1987), La vigilia del almirante (1992), El Fiscal (1993) e Madama Sui (1996). Recibiu o Premio Cervantes en 1989.

CAPITAIS

Capital das illas Virxes Británicas, situada na illa Tortola, na parte O de Road Bay (6.330 h [1991]).

PERSOEIRO

Mestre de obras francés. En 1212 foille encargada a reconstrución da catedral de Reims, da que se lle atribuíu o cruceiro. O seu fillo Roberto de Coucy (? - Reims 1311) comezou a construción das torres.

PERSOEIRO

Mestre de obras francés. Na catedral de Amiens, construíu a nave, o transepto sur e a fachada co rosetón.

PERSOEIRO

Relixioso. Fundador da orde do Císter, foi prior de varios mosteiros beneditinos e fundou o mosteiro de Molesmes (1075), de onde saíu a reforma do Císter. Iconograficamente representouse vestido co hábito negro dos beneditinos, cun báculo (abade) nunha man e unha maqueta da igrexa (reformador) na outra, coa mitra no chan (renuncia ao bispado) e cun anel, que ao parecer recibiu da Virxe (atributo persoal). A súa festividade celébrase o 29 de abril.

PERSOEIRO

Emperador latino de Oriente (1221-1228), fillo de Pedro de Courtenay (Pedro I de Constantinopla). Feble e pouco hábil, foi derrotado en Asia por Xoán III Ducas Vatatzes (1224) e en Europa por Teodoro Anxo Comneno, déspota de Epiro.

PERSOEIRO

Rei de Escocia (1306-1329), da dinastía dos Bruce. Despois de proclamarse rei en Scone (1306) foi ampliando o seu dominio territorial coas vitorias de Loudon Hill (1307), de Bannockburn (1314) e Berwick (1318). Finalmente, Eduardo III de Inglaterra recoñeceu a independencia de Escocia con Roberto I como rei, en York (1328).

PERSOEIRO

Rei de Francia (922-923), fillo de Roberto IV o Forte. Ao morrer o seu irmán, o Rei Odón I de Francia (898), sucedeuno nos condados de París e de Anjou e no ducado de Francia. Foi elixido rei en Reims por unha facción da nobreza e morreu loitando contra o monarca lexítimo, Carlos III de Francia, na Batalla de Soissons.

PERSOEIRO

Rei anxevino de Nápoles e conde de Provenza (1309-1343), fillo de Carlos II de Nápoles e de María de Hungría. Polos tratados de Oloron e de Canfranc foi liberado en hospedaxe, con algúns irmáns seus, por Afonso III de Aragón (1288), que os retivo ata 1295. Foi herdeiro do trono e duque de Calabria ao ser feito rei de Hungría o seu irmán maior, Carlos Martel. Converteuse rei ao morrer o seu pai (1309). Defendeu o dereito de Nápoles ao dominio de Sicilia, organizando unha invasión que destruíu moitas cidades, pero fracasou diante da resistencia dos sicilianos. Ao morrer Federico II de Sicilia (1337), enviou unha nova armada contra o novo rei, Pedro II de Sicilia. Ocupou Lipari (1339) e despois Milazzo.

PERSOEIRO

Duque de Normandie (1028-1035), fillo do duque Ricardo II e sucesor do seu irmán Ricardo III. Enfrontouse coa nobreza feudal, especialmente coa eclesiástica, ao fomentar a reforma da clerecía en Normandie. Foi pai do futuro Guillerme I de Inglaterra.

PERSOEIRO

Derradeiro duque soberano de Parma (1854-1859), fillo e sucesor de Carlos III de Parma. Co proceso de unificación italiana, fuxiu a Francia (1859) e perdeu os seus estados.

PERSOEIRO

Rei de Escocia (1371-1390), neto de Roberto I e sobriño e sucesor de David II de Escocia. Foi o primeiro soberano membro da dinastía Stuart. O seu reinado estivo presidido polas continuas perturbacións nobiliarias.

PERSOEIRO

Conde de Flandres (1093-1111), fillo e sucesor de Roberto I. Participou na Primeira Cruzada e, ao seu regreso a Europa, enfrontouse co Emperador Enrique IV. Aliado con Luís IV de Francia, loitou contra Inglaterra e morreu afogado no asedio de Meaux.

PERSOEIRO

Rei de Francia (996-1031), fillo e sucesor de Hugo I de Francia. Fomentou a tregua de Deus, enfrontouse coa nobreza feudal e recuperou os condados de Dreux (1015) e Melun (1016) e o ducado de Borgoña.

PERSOEIRO

Rei de Escocia (1390-1406), fillo e sucesor de Roberto II de Escocia. Conde de Carrick, cambiou o seu nome (Xoán) ao acceder á coroa. O seu reinado estivo presidido polas loitas entre o seu irmán Roberto, conde de Fife e duque de Albany, e o seu fillo, o príncipe herdeiro David, duque de Rothesay.